Μιχάλης Τσέφας, Πρωτοδίκης,

Πρόεδρος Εφετειακής Επιτροπής Πατρών

              Τα δημοσιεύματα στον τύπο αλλά και ο δημόσιος λόγος της κυβέρνησης  το τελευταίο χρονικό διάστημα, από την αρχή μάλιστα που ξέσπασε η πανδημία του κορονοϊού covid- 19 φέρνουν στο προσκήνιο τις δικαστικές διακοπές.  Η επιμονή του Υπουργείου  Δικαιοσύνης σε αυτό το ζήτημα προκάλεσε ξάφνιασμα, καθώς σε όσους γνωρίζουν το χώρο, οι δικαστικές διακοπές δεν αντιστοιχίζονται με τις σχολικές. Ξεκίνησαν άμεσα οι δημόσιες τοποθετήσεις με στοιχεία του Προέδρου της Ένωσής μας,  ενώ υπήρξε αρθρογραφία για το θέμα από συναδέλφους όλων των κλάδων καθώς και από άλλες δικαστικές ενώσεις.    Έγκαιρα λοιπόν έγινε γνωστό προς κάθε αποδέκτη με συγκριτικά στοιχεία από τα μεγαλύτερα δικαστήρια της Χώρας (Αθήνα  και Θεσσαλονίκη) και επαρκή ανάλυση ότι ο δικαστής και ο εισαγγελέας συνεχίζει να εργάζεται εντατικά και τους θερινούς μήνες που λειτουργούν τα τμήματα διακοπών, εξακολουθεί δηλαδή να δικάζει, καθώς τα ποινικά δικαστήρια συνεδριάζουν και το μήνα Ιούλιο,  οι αστικές δίκες με έκτακτο χαρακτήρα και τα ασφαλιστικά μέτρα γίνονται  όλο το χρονικό διάστημα από 1^η Ιουλίου  έως 16 Σεπτεμβρίου, τα συμβούλια συνεδριάζουν κανονικά και βέβαια να μελετά, να γράφει και να εκδίδει αποφάσεις και βουλεύματα, καθώς πρώτιστη επιδίωξη είναι η περαίωση των εκκρεμών δικογραφιών του προηγούμενου δικαστικού έτους, πέραν των δικογραφιών που χρεώνεται και στο τμήμα διακοπών που υπηρετεί.  Δυστυχώς με την ήδη ψηφισθείσα νομοθετική ρύθμιση οι δικαστικές διακοπές θα μειωθούν για φέτος, χωρίς ωστόσο αυτό να μας εξασφαλίζει ότι θα είναι ένα αποσπασματικό λόγω συγκυρίας μέτρο στην οποία συγκυρία πρέπει «να βάλουμε και εμείς πλάτη».

Αντίθετα είναι προφανής η επιδίωξη της μονιμότητας του μέτρου για επιμήκυνση του δικαστικού έτους, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν έγινε προηγουμένως καμία διαβούλευση με τους εκπροσώπους των δικαστικών ενώσεων, ότι τα επιχείρημα που προβάλλονται είναι  γενικά για τις δικαστικές διακοπές και το χρόνο τους και όχι λόγω της συγκεκριμένης και μόνο συγκυρίας.  Χαρακτηριστική η χθεσινή δήλωση του κου Υπουργού σε τηλεοπτική του συνέντευξη όπου αναφερόμενος στο θέμα των δικαστικών διακοπών είπε μεταξύ άλλων ότι «είναι προφανώς μια συζήτηση taboo η επιμήκυνση του δικαστικού έτους». Χρησιμοποιείται δηλαδή από το Υπουργείο Δικαιοσύνης η αρνητική συγκυρία της πανδημίας για να θεσπιστεί το μέτρο της μείωσης του χρόνου των δικαστικών διακοπών με επιχειρήματα όμως που δεν έχουν να κάνουν με την αντιμετώπιση των ειδικών συνθηκών που επικρατούν. Διότι εάν πραγματική πρόθεση του Υπουργείου ήταν η εκδίκαση των υποθέσεων που ματαιώθηκαν λόγω της αναστολής των εργασιών στα Δικαστήρια, τότε θα μπορούσε η κατάσταση εύκολα να αντιμετωπιστεί με την ανάλογη αύξηση  του αριθμού των υποθέσεων στις υφιστάμενες δικασίμους και στις δικασίμους των πρώτων μηνών του επόμενου δικαστικού έτους. Ο δήθεν προβληματισμός της «χαμένης δικαστικής ύλης» είναι φανερά προσχηματικός αφού στο παρελθόν υπήρχαν πολύμηνες αποχές των δικηγόρων από τα καθήκοντά τους όταν αντιδρούσαν σε κυβερνητικά μέτρα που λαμβάνονταν σε βάρος τους. Πιο πρόσφατο και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αποχή των δικηγόρων ολόκληρο σχεδόν το δικαστικό έτος 2015-2016 που αντιμετωπίστηκε με τον παραπάνω τρόπο,  δηλαδή με την ανάλογη αύξηση του αριθμού των υποθέσεων στις επόμενες δικασίμους. Η δικαστική ύλη αυξήθηκε υπέρμετρα την επόμενη χρονιά (2016-2017) και η χρέωσή μας έφτασε σε επίπεδα εν πολλοίς μη διαχειρίσιμα. Ωστόσο κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, ούτε ζήτησε  κάτι, ούτε αντέδρασε,  αφού αυτό θεωρήσαμε ότι εμπίπτει στα υπηρεσιακά μας καθήκοντα.  Γίνεται επομένως εύκολα αντιληπτό ότι η παρούσα συγκυρία δεν είναι η αιτία για τη μείωση των δικαστικών διακοπών αλλά η αφορμή να υλοποιηθεί ένας σχεδιασμός που έρχεται από παλιά.

Θεωρώ λοιπόν υποχρέωσή μας να μην παρασυρθούμε από την αρνητική  συγκυρία που επιβάλει τη σιωπή και τη συναίνεση. Που δημιουργεί ενοχικά σύνδρομα σε όποιον διεκδικεί τα αυτονόητα. Οι δημόσιες τοποθετήσεις μας πρέπει να είναι συνεχείς και κατανοητές στην κοινωνία.  Να καταδειχτεί ότι η μείωση των δικαστών διακοπών είναι ένα μέτρο μη αναγκαίο  είτε ληφθεί ως συγκυριακό είτε ως μόνιμο. Ότι θα προκαλέσει  πολλαπλάσια βάρη εντατικοποίησης της εργασίας μας σε ένα περιβάλλον  ήδη βεβαρημένο για μας και ότι δε συνιστά μέτρο ουσιαστικό για την επιτάχυνση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης, αλλά αντίθετα θα προκαλέσει μεγάλη επιβράδυνση.  Καλώ προς την κατεύθυνση αυτή το προεδρείο της ένωσής μας να συνεχίσει να ανθίσταται και καλώ και  όλα τα μέλη του διοικητικού μας συμβουλίου αλλά και των εφετειακών επιτροπών να πράξουν ανάλογα. Ο  δημόσιος λόγος μας σε μια τέτοια συγκυρία και η φωνή όλων των εκπροσώπων μας θα λειτουργήσει θετικά. Ας ακουστούμε λοιπόν όλοι!

Αθήνα, 23-4-2020  

 Αρ. Πρωτ. 181

 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Κοιν.

κ. Υφυπουργό Δικαιοσύνης

κ. Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Δικαιοσύνης

κ. Πρόεδρο Αρείου Πάγου

—————-  

Θέμα: Σχετικά με την  επανέναρξη λειτουργίας των Ειρηνοδικείων

 

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Κατόπιν των δημόσιων δηλώσεών σας, ότι η  άρση των περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση των συνεπειών από την εξάπλωση του κορωνοιού, θα ξεκινήσει με την  επαναλειτουργία των  Ειρηνοδικείων ,  με υποθέσεις εγγραφής συναινετικών προσημειώσεων , γεγονός που θα συμβάλει στην εκκίνηση της οικονομίας ,θα επιθυμούσαμε να θέσουμε υπόψη σας τα εξής:

Ως γνωστόν βάσει του άρθρου   683παρ.3 του   ΚΠολΔ τα Ειρηνοδικεία είναι αποκλειστικά αρμόδια για την συναινετική  εγγραφή  ή άρση προσημείωσης  υποθήκης. Κατά συνέπεια κάθε Ειρηνοδικείο είτε μεγάλης περιφέρειας όπως τα Ειρηνοδικεία Αθηνών ,Θεσσαλονίκης ,Πειραιά, είτε μικρότερης  ακόμη και το πιο απομακρυσμένο, είναι αρμόδιο και θα κληθεί να εκδικάσει αντίστοιχες υποθέσεις. Ακόμη κι αν επιλεγεί τελικά ο φημολογούμενος τρόπος με την κατάθεση   του  φακέλλου της δικογραφίας από  τους πληρεξούσιους δικηγόρους στην γραμματεία,   με σκοπό την αποφυγή του συνωστισμού, ο οποίος είναι αναμενόμενος στα μεγάλα κυρίως Ειρηνοδικεία, ανακύπτει ως σημαντικό το ζήτημα της λήψης των κατάλληλων μέτρων ασφαλείας . Ήδη έγινε γνωστό μέσω δημοσιεύματος ότι  εξετάζεται  ενα ευρύ πλέγμα προστατευτικών μέτρων για την επαναλειτουργία του Πρωτοδικείου Αθηνών ,που θα περιλαμβάνει έλεγχο  από  άνδρες ιδιωτικής φύλαξης καθώς και  θερμομέτρηση των εισερχομένων προσώπων. Φρονούμε ότι αντίστοιχα μέτρα πρέπει να ληφθούν για όλα τα μεγάλα Ειρηνοδικεία  στα οποία θα παρατηρηθεί  εισροή υποθέσεων  για την εγγραφή συναινετικών προσημειώσεων , αλλά και πέραν τούτου  είναι  απολύτως αναγκαίο να  ληφθεί μέριμνα με την αποστολή  σε όλα τα Ειρηνοδικεία επαρκούς υλικού ( μάσκες, γάντια  και αντισηπτικά) , είτε  μέσω της ομάδας Διαχείρισης Κρίσης του Υπουργείου Δικαιοσύνης,  είτε μέσω άλλων αρμοδίων υπηρεσιών ,για την προστασία των  δικαστικών λειτουργών  και των δικαστικών υπαλλήλων.  

Είναι αυτονόητο ότι ,αφού  η σταδιακή μετάβαση στην κανονικότητα θα γίνει ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ  όπως ανέφερε ο κ. κυβερνητικός εκπρόσωπος, και  επιλέχθηκαν για την μετάβαση  αυτή   τα Ειρηνοδικεία  , θεωρούμε  εξίσου αυτονόητο, ότι θα ληφθεί η κάθε απαιτούμενη μέριμνα για την  προστασία της ζωής και της υγείας των   δικαστικών λειτουργών .   

 

 Μετά τιμής

Ακριβή Ερμίδου, Ειρηνοδίκης  Α΄

Υπεύθυνη Διαχείρισης Οικονομικών Ενδε.

 

Τo τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για δήθεν απαίτηση των δικαστών να ξεκουραστούν και το φετινό καλοκαίρι, ενώ οι πολίτες αγωνιούν πέραν της υγείας τους και για την οικονομική ύφεση που θα αντιμετωπίσει η χώρα από την αναστολή της παραγωγικής διαδικασίας λόγω της πανδημίας. Μάλιστα σε κάποια απ’ αυτά επιχειρείται πλήρης στρέβλωση της πραγματικότητας, καθόσον αναφέρεται ότι “κάποιες δικαστικές ενώσεις διαφωνούν για τη παράταση του δικαστικού έτους”, ενώ είναι σαφές ότι οι τρεις μεγαλύτερες ενώσεις, που αντιπροσωπεύουν τη συντριπτική πλειοψηφία των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, έχουν ήδη εκφράσει τη διαφωνία τους για τη παράταση του δικαστικού έτους, όταν μάλιστα πιθανολογείται  ότι δεν πρόκειται για ένα πρόσκαιρο και έκτακτο μέτρο. 

Ήδη έχει γραφεί και αποτυπωθεί με σαφήνεια δια της παράθεσης στατιστικών στοιχείων ότι οι δικαστικές διακοπές δεν αποτελούν επ’ ουδενί τη γνωστή σε όλους άδεια αναψυχής (ή ανάπαυσης) που χορηγείται σε όλους τους εργαζόμενους. Και τούτο διότι η τελευταία «αποβλέπει αφενός στη διατήρηση της σωματικής και ψυχικής ευεξίας των εργαζομένων και αφετέρου στη δυνατότητα συμμετοχής ενός εκάστου στα αγαθά του ελευθέρου χρόνου». Η αναλυτική δε παράθεση του αριθμού των δικαστικών αποφάσεων, που δημοσιεύονται από τους συναδέλφους δικαστές κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών, καταδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Ότι δηλαδή το θέρος είναι γι’ αυτούς χρόνος πλήρους εργασιακής απασχόλησης και μεγάλης παραγωγικότητας, αφού ο αριθμός των δικαστικών αποφάσεων που δημοσιεύονται δεν είναι μικρότερος από τον αριθμό των αποφάσεων που δημοσιεύονται κατά την διάρκεια του δικαστικού έτους. 

Προς επίρρωση των ανωτέρω αξίζει να αναφερθεί ότι παρόμοια είναι η κατάσταση και στους εισαγγελικούς λειτουργούς. Ενδεικτικά επισημαίνεται ότι για το έτος 2019, οι εισερχόμενες μηνύσεις στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης ήταν τον μήνα Ιούλιο 4.423, τον μήνα Αύγουστο 3.423 και τον μήνα Σεπτέμβριο 5.092, ενώ ο μέσος όρος των εισερχόμενων μηνύσεων κατά τους λοιπούς εννέα μήνες του δικαστικού έτους ανήλθε σε 4.764. Επίσης μόνο κατά τον μήνα Ιούλιο οι παρεμπίπτουσες προτάσεις ανήλθαν σε 159, ενώ όλους τους υπόλοιπους μήνες ο αριθμός τους κυμάνθηκε από 60 έως και 120. Τέλος, οι αυτόφωρες συνοδείες κατά τον μήνα Ιούλιο ήταν 483, κατά τον μήνα Αύγουστο 413 και κατά τον μήνα Σεπτέμβριο 434, ενώ τους υπόλοιπους εννέα μήνες ο μέσος όρος ανήλθε σε 455. Αντίστοιχη εικόνα εμφάνισε και η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, αφού  οι εισερχόμενες μηνύσεις  ήταν τον μήνα Ιούλιο 7.394, τον μήνα Αύγουστο 5.968 και τον μήνα Σεπτέμβριο 9.837, ενώ ο μέσος όρος των εισερχόμενων μηνύσεων κατά τους λοιπούς εννέα μήνες του δικαστικού έτους ανήλθε σε 14.556. Επίσης κατά τον μήνα Ιούλιο οι παρεμπίπτουσες προτάσεις ανήλθαν σε 136, τον Αύγουστο σε 95 και τον Σεπτέμβριο σε 154, ενώ όλους τους υπόλοιπους μήνες ο αριθμός τους κυμάνθηκε από 140 έως και 217. Τέλος, οι αυτόφωρες συνοδείες κατά τον μήνα Ιούλιο ήταν 838, κατά τον μήνα Αύγουστο 830 και κατά τον μήνα Σεπτέμβριο 1.091, ενώ τους υπόλοιπους εννέα μήνες ο μέσος όρος ανήλθε σε 927. Παρέλκει δε να αναφερθεί ότι εκτός από την ποινική δίωξη, ο Εισαγγελέας κατά τα τμήματα διακοπών είναι επιφορτισμένος με τις ακροάσεις, τις γνωμοδοτήσεις και όλα τα ανακύπτοντα ζητήματα που αφορούν την εκτέλεση των ποινών. Και δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στις επαρχιακές εισαγγελίες, που ο αριθμός των υπηρετούντων εισαγγελέων είναι πολύ μικρός, το τμήμα διακοπών του εκάστοτε υπηρετούντος εισαγγελέα αγγίζει τις σαράντα ημέρες. Επομένως, είναι τουλάχιστον αστείο να γίνεται οποιοσδήποτε παραλληλισμός των δικαστικών διακοπών με την άδεια αναψυχής των λοιπών εργαζομένων. 

Άλλωστε, και επειδή η συζήτηση αναφορικά με τη παράταση του δικαστικού έτους γίνεται με αφορμή την έκτακτη αναστολή λειτουργίας των δικαστηρίων, αξίζει να σημειωθεί ότι ο πραγματικός δικαστικός χρόνος, που χάθηκε λόγω της πανδημίας, θα μπορούσε να αναπληρωθεί με μικρή ή και μεγάλη ποσοστιαία αύξηση των πινακίων στις δικασίμους των τμημάτων διακοπών αλλά και στις δικασίμους του επόμενου δικαστικού έτους. Ενώ δεν πρέπει να λησμονείται το γεγονός ότι καμία επαγγελματική ομάδα και ιδιαίτερα οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας δεν υπέβαλαν μέχρι σήμερα σχετικό αίτημα, αν και το επιχείρημα που διατυπώθηκε για την ανάγκη παράτασης του δικαστικού έτους, εδράζεται στο ότι η παράταση θα λειτουργήσει ως αντιστάθμισμα στην απώλεια ύλης για τους δικηγόρους από την αναστολή λειτουργίας των δικαστηρίων.  

Η αναφορά αυτή δεν γίνεται προκειμένου να εκφραστεί κάποιο παράπονο για την στέρηση από το δικαίωμα αδείας, αφού όλοι έχουμε επίγνωση του συνταγματικού μας ρόλου.  Η αναφορά αυτή γίνεται προκειμένου να αναδειχθεί, με την παράθεση πραγματικών στοιχείων και όχι με αοριστολογίες, ότι η παγίωση μιας τυχόν μείωσης των δικαστικών διακοπών, όχι μόνο δεν θα επιφέρει την πολυπόθητη επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης, αλλά θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα με τη σώρευση περισσότερων εκκρεμών δικογραφιών. Και τούτο διότι η αιτία για την παρατηρούμενη επί σειρά ετών επιβράδυνση στη περαίωση των δικογραφιών δεν είναι οι παρατεταμένες δικαστικές διακοπές, ούτε βέβαια η νωθρότητα και η ανεπάρκεια μας, αλλά το ότι είμαστε εξαιρετικά λίγοι άνθρωποι που καλούμαστε κάθε χρόνο να εντατικοποιούμε περισσότερο τις προσπάθειες μας για να αντεπεξέλθουμε στις ογκωδέστατες χρεώσεις. Η λύση λοιπόν θα ήταν η πραγματικά γενναία αύξηση των οργανικών θέσεων όλων των βαθμών, προκειμένου επιτέλους να επέλθει μία εξισορρόπηση στο ανθρώπινο δυναμικό και στον συνεχώς αυξανόμενο όγκο εργασίας. Με τον τρόπο αυτό, και όχι με ημίμετρα που συνήθως προτάσσονται από τον νομοθέτη για να αντιμετωπιστεί προσωρινά το πρόβλημα της συσσώρευσης των υποθέσεων (όπως  μαζικές παραγραφές αδικημάτων αμφιβόλου συνταγματικότητας) ή με «ακατανόητες» ενέργειες (όπως η ανακατανομή μεγάλου αριθμού εφετών σε προέδρους εφετών και τώρα αντεισαγγελέων εφετών σε εισαγγελείς εφετών, με την ταυτόχρονη κατάργηση των θέσεων των πρώτων εξ αυτών), θα μπορούσαμε να μιλήσουμε αφενός για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, αφετέρου για το δικαίωμα έστω και σε ολιγοήμερη ξεκούραση από τις υπηρεσιακές μας υποχρεώσεις. Και το κυριότερο, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε ρεαλιστικά και αφήνοντας στην άκρη το κυνήγι μαγισσών για ουσιαστική επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης. Ωστόσο είναι λυπηρή η διαπίστωση ότι αναφαίνονται και πάλι ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της πολιτείας πίσω από το ψευτοεπιχείρημα της αναπλήρωσης των χαμένων δικασίμων. Μα προφανώς η εντατικοποίηση της εργασίας με το ήδη υπάρχον έμψυχο δυναμικό. 

ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Ευσταθίου Βεργώνη, Αντεισαγγελέως Εφετών Αθηνών, μέλους του ΔΣ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

Μετά από ένα μήνα αποτελεσματικής εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων και με ήδη εκκινούσα την συζήτηση για τον τρόπο της σταδιακής επανέναρξης των κρατικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, ήδη έχουν υπάρξει θεαματικές μεταβολές στις λειτουργίες αυτές. Κορυφαίο παράδειγμα η εκπαίδευση, όπου σε όλες τις βαθμίδες της, η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται από απόσταση. Παρακολουθώ, όχι χωρίς ζήλεια ομολογώ, τα παιδιά μου, ένα στην μέση και δύο στην ανώτατη εκπαίδευση, να κλείνουν ένα μήνα ήδη απολύτως προσαρμοσμένα στην συμμετοχή τους στην εκπαίδευση από το σπίτι. Επίσης τους πολλούς φίλους στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και στον δημόσιο, να εξακολουθούν την προσφορά εργασίας, με τα μέσα που μέχρι τώρα είχαν στην διάθεσή τους, χωρίς επί πλέον δαπάνες από τον εργαζόμενο ή τον εργοδότη. Το σημαντικό δεν είναι μόνο ότι η μεταβολή αυτή θα αποτελέσει σημαντικό εφόδιο για το μέλλον, αλλά σήμερα κυρίως το ότι η εξ αποστάσεως εργασία θα διευκολύνει και θα κάνει πιο ευέλικτο και ασφαλές το μεταβατικό στάδιο που θα χρειαστεί για την ασφαλή επάνοδο της κοινωνικής ζωής σε φυσιολογικού ρυθμούς.

Ενώ όμως παρατηρούνται μεγάλες προσπάθειες για την εξ αποστάσεως εργασία σε όλους του σημαντικούς τομείς της δημόσιας ζωής, απουσιάζει οποιαδήποτε προσπάθεια για την θεσμοθέτηση τέτοιων ρυθμίσεων στην απονομή της δικαιοσύνης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Δικαιοσύνη ως ανεξάρτητη εξουσία, και βασικό θεσμικό αντίβαρο για την κοινωνική εξισορρόπηση, αποτελεί την σημαντικότερη κρατική λειτουργία, για την ομαλή κοινωνική πορεία. Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης μέχρι στιγμής,  είναι η αποχή από την εκδίκαση της συντριπτικής πλειονότητας των υποθέσεων, χωρίς να έχει γίνει ούτε μια παρέμβαση, σε οποιοδήποτε επίπεδο, είτε νομοθετικό, με Πράξη νομοθετικού περιεχομένου ή Υπουργική απόφαση, είτε διοικητικό, με εγκύκλιο, για την εκτέλεση οποιασδήποτε διαδικαστικής πράξης με ηλεκτρονικό τρόπο.

Στο χώρο μάλιστα της Δικαιοσύνης υπάρχει το παράδοξο ότι ενώ ένα υπερμέγεθες ποσοστό των απασχολουμένων, Δικαστών, Εισαγγελέων, Δικηγόρων και Γραμματέων, για την διεκπεραίωση της εργασίας τους χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό υπολογιστή, με δικές τους δαπάνες, δημιουργούν και επεξεργάζονται ψηφιακά αρχεία, η άμεση παράδοση της εργασίας τους γίνεται με τον παραδοσιακό προτεχνολογικό τρόπο.

Το εντελώς παράδοξο και ανησυχητικό είναι ότι η απονομή της Δικαιοσύνης στην χώρα μας αποτέλεσε και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της κρατικής λειτουργίας, σε ό,τι αφορά τον χρόνο της απονομής της.  Θεωρείται μάλιστα ότι η επιτάχυνση της απονομής της Δικαιοσύνης, θα δώσει πολλαπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης της χώρας. Παράλληλα η ψηφιοποίηση της λειτουργίας της θεωρείται πλέον το κρίσιμο μέγεθος για την επίτευξη της επιτάχυνσης.

Η υγειονομική κρίση και η κοινωνική αποστασιοποίηση λειτούργησε παράλληλα και ως επιταχυντής της πορείας προς την λεγόμενη 4^η βιομηχανική επανάσταση. Στο χώρο όμως της Δικαιοσύνης δεν κινείται τίποτε προς αυτή την κατεύθυνση, παρά την υποδομή σε προσωπικό και εξοπλισμό. Επείγει επομένως ο άμεσος σχεδιασμός και εισαγωγή της εξ απόστασης λειτουργίας της Δικαιοσύνης, όπου αυτό είναι άμεσα εφικτό, όπως στην διαδικασία των δικαστικών συμβουλίων, είτε δικαιοδοτικά για την έκδοση βουλευμάτων είτε διοικητικά, για την υπηρεσιακή κατάσταση δικαστικών λειτουργών και υπαλλήλων

Πολύ ανησυχητικό είναι και το γεγονός ότι σε όλο τον πλούσιο δημόσια διάλογο για την κλιμακωτή αποκλιμάκωση και την σταδιακή άρση των μέτρων ή αντικατάστασή τους με ελαφρότερα, που γίνεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και από όλους τους παράγοντες του δημοσίου βίου, απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στο πως θα γίνει η διαδικασία αυτή στην Δικαιοσύνη. Ας μην γελιόμαστε, ο τρόπος που λειτουργούσε η δικαιοσύνη , από υγειονομική άποψη δημιουργεί υπερεστίες μετάδοσης του ιού. Οποιαδήποτε μέτρα και αν αρθούν, η άρση θα έχει ολέθριες επιπτώσεις, αν δεν διασφαλιστεί η αποτροπή συγκέντρωσης προσώπων, κατά την διεξαγωγή των διαδικασιών απονομής της Δικαιοσύνης.

Ας μη χάσει η Δικαιοσύνη και η χώρα και αυτή την ευκαιρία.