Ελευθερίας Κώνστα

Εφέτη

Η ενότητα είναι σήμερα επιτακτική ανάγκη για τη Δικαιοσύνη, ιδιαίτερα στην εξαιρετικά δύσκολη χρονική περίοδο που διανύουμε μετά από τις εντάσεις, τις οξύτητες, τις αντιπαραθέσεις των τελευταίων μηνών.

Μια μεγάλη κοινή κληρονομιά κατακτήσεων και προόδου, που σημειώθηκε από δικαστές που τίμησαν τον ρόλο τους ως μέλη του ΔΣ της Ένωσης, κινδυνεύει να χαθεί μαζί με τις ελπίδες και τις προσδοκίες μας για μια Ένωση θεσμική και ανεξάρτητη. Από την έναρξη λειτουργίας της η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων διά των εκπροσώπων επέλεξε να ακολουθήσει το μονοπάτι της αξιοπρέπειας και της ταπεινότητας. Κινούμενη αθόρυβα, έθετε στόχους και βήμα-βήμα έχτιζε μια νέα πραγματικότητα για τον σημερινό δικαστή σε οικονομικό αλλά και θεσμικό επίπεδο. Παρά τις κατά καιρούς αντιπαραθέσεις και διαφοροποιήσεις ως προς τους στόχους και την επιλογή μορφών δράσεις που λάμβαναν χώρα στο εσωτερικό της, ουδέποτε απασχόλησε την ελληνική κοινωνία σε επίπεδο σχολίων και εκατέρωθεν αντεγκλήσεων. Ήμουν από εκείνους που προασπίστηκε την εξωστρέφεια τόσο του Έλληνα δικαστή όσο και της ΕνΔΕ, προς την ελληνική κοινωνία. Άλλο όμως εξωστρέφεια και άλλο επιδίωξη «δημοσιότητας». Καλώς ή κακώς, δικαίως ή αδίκως, ο τρόπος δράσης της Ένωσης επηρεάζει και χαρακτηρίζει το δικαστικό σώμα.

Το Ενωτικό Προεδρείο όταν σχηματίστηκε εξυπηρετούσε μια αναγκαιότητα. Αποδείχτηκε όμως ότι ήταν και απαίτηση των συναδέλφων, οι οποίοι είχαν κουραστεί από τις συνεχείς αντιπαραθέσεις. Λειτούργησε για μεγάλο χρονικό διάστημα άψογα με γνώμονα τον αλληλοσεβασμό. Ό,τι πέτυχε ήταν αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας και όχι ενός η δύο ατόμων και δη του μειοψηφικού προεδρείου όπως επιχειρείται σήμερα να παρουσιαστεί από την ομάδα του απερχόμενου προέδρου. Ακόμα και η πρόσφατη επιτυχία με τους ειρηνοδίκες, αλλά και η ικανοποίηση των οικονομικών αιτημάτων μας, εμφανίζεται ως έργο ενός ατόμου, ενώ η αλήθεια είναι διαφορετική, διότι η Ένωση έχει συνέχεια. 

Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι: από την μια βρίσκονται εκείνοι που έχουν υπηρετήσει θεσμικά τον χώρο της δικαιοσύνης και αποτελούν την πλήρη εγγύηση  για τον τρόπο λειτουργίας της και από την άλλη εκείνοι που με διχαστικό λόγο προσπαθούν να πείσουν για δράκους και συνωμοσίες. 

Για να οικοδομήσουμε ένα νέο όραμα για την Ένωση πρέπει να δράσουμε. Πρέπει να καταγγείλουμε τις επιλογές που θέτουν σε κίνδυνο την ύπαρξή της, να απαιτήσουμε δημοκρατικούς θεσμούς που να αποτελούν την έκφραση της βούλησης των ελλήνων δικαστών, τον σεβασμό των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στον Ευρωπαϊκό Χάρτη, να υπερασπιστούμε ότι καλό έχει φτιαχτεί.

Χρειαζόμαστε ένα διοικητικό συμβούλιο ΕΝΟΤΗΤΑΣ, για να εξασφαλίσουμε την αποτελεσματική αναγνώριση του θεσμικού ρόλου της ΕΝΔΕ, την αναγνώριση του ρόλου του δικαστή στην κοινωνική συνοχή και ειρήνευση, την αξιοπρέπεια των υπηρετούντων αυτήν, την αλληλεγγύη μεταξύ όλων των δικαστικών λειτουργών. 

Βασική προϋπόθεση είναι να αντιληφθεί σύσσωμο το δικαστικό σώμα πως πάνω από τις ατομικές φιλοδοξίες του καθενός και πάνω από τις συλλογικές εκλογικές  προσδοκίες είναι η Δικαιοσύνη και η ζωή και η αξιοπρέπεια όλων μας. 

Χρειάζεται να συγκροτηθεί μια ευρύτατη συνεργασία όλων των δυνάμεων  που αποδέχονται ως πλαίσιο αναφοράς την ΕΝΟΤΗΤΑ και τον σεβασμό στους ΘΕΣΜΟΥΣ, χωρίς αποκλεισμούς και αυτοαποκλεισμούς. Την τελευταία τετραετία όλοι μας παλέψαμε για ένα διοικητικό συμβούλιο που θα συγκεράζει απόψεις, θα τέμνει διαφορές και μέσα από ένα εποικοδομητικό  διάλογο θα ορίζει τους στόχους. Οι τελευταίες εξελίξεις προκάλεσαν δυσάρεστη έκπληξη για πολλούς από εμάς που πιστεύαμε και προάγαμε την ιδέα ενός Ενωτικού Προεδρείου. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που συνειδητά επιλέγουν τον αυτοαποκλεισμό από κάθε εκλογική διαδικασία, απογοητευμένοι από τα γεγονότα των τελευταίων μηνών.

Πιστεύω μου είναι ότι δεν έχει χαθεί τίποτα. Πρόσωπα και επιλογές μπορεί να μας απογοήτευσαν, η βασική ιδέα όμως παραμένει: Ένα διοικητικό συμβούλιο που θα δρα χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς ιδεοληψίες, χωρίς κομματικές ετικέτες. Το πετύχαμε στο παρελθόν με τις επιλογές μας, μπορούμε να το πετύχουμε και τώρα.

Το αποτέλεσμα της εκλογικής διαδικασίας θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό την πορεία της ΕνΔΕ τα επόμενα χρόνια και κυρίως τους τρόπους αντίδρασης σε όσα φαίνεται να απασχολούν το χώρο της δικαιοσύνης. Ενώπιον όλων αυτών, η μοναδική μας απάντηση δεν μπορεί να είναι παρά η ενότητα όλων σε μια κοινή συμπόρευση.

Ο χρόνος που περνάει και βέβαια αυτός που έρχεται είναι ιστορικός, είναι συμπυκνωμένος. Η επιλογή οφείλουμε να είναι στην βάση,  ποιος είναι εκείνος ο μελλοντικός Πρόεδρος της ΕνΔΕ που μπορεί να συσπειρώσει τους Έλληνες δικαστές σε μία κρίσιμη περίοδο;

    Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποφάσισα με μεγάλη χαρά να θέσω υποψηφιότητα για μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσής μας, στις επικείμενες εκλογές της 6ης και 13ης Σεπτεμβρίου 2020, ύστερα από την τιμητική πρόταση του Εφέτη κ. Χαράλαμπου Μαυρίδη, συμμετέχοντας στην ομάδα του, που αποτελείται από ανθρώπους με αρχές, αξίες, ήθος, ιδανικά και σεβασμό προς τους συναδέλφους, που στη πορεία της ζωής τους το έχουν δείξει έμπρακτα, ήτοι τον Γεώργιο Σαπαντζή, Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, Σωτήριο Μπακαΐμη, Εφέτη Αθηνών, Βασίλειο Κατέρη, Πρόεδρο Πρωτοδικών Αθηνών, Ιωάννη Γραμματικό Πρωτοδίκη Σερρών, Δημήτριο Δημητριάδη, Ειρηνοδίκη Σερρών και Δέσποινα Καραγιάννη, Ειρηνοδίκη Πειραιά, ως υποψήφιους για το Διοικητικό Συμβούλιο, καθώς και τους υποψήφιους για την Εξελεγκτική Επιτροπή, Δημήτριο Κουλαξίζη, Εφέτη Αθηνών και Χρήστο Τριανταφυλλίδη, Πρόεδρο Πρωτοδικών Κορίνθου. 

    Όλα τα μέλη της ομάδας έχουν ως στόχο να εργαστούν με σκοπό να διασωθεί η αξιοπρέπεια της Ένωσης, ώστε να ξαναβρεί η εκπροσώπηση του δικαστικού σώματος τη συνεννόηση και την αλληλεγγύη που του αρμόζει, αλλά και να εστιάσουμε, εκ νέου, στους σκοπούς της, που τα τελευταία τέσσερα χρόνια, με τα κατ’ επίφαση «ενωτικά προεδρεία», έχει αποπροσανατολιστεί και μαζί έχει απολεσθεί το κύρος της Ένωσης, αφού δεν ενυπάρχει πλέον στην ελληνική κοινωνία η συνέπεια της δικαστικής ιδιότητας.  Είναι αναγκαίο να ξεφύγει η λειτουργία της Ένωσής μας από το αδιέξοδο της εσωστρέφειας, που ακόμη και σήμερα, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές της, εξακολουθεί όχι μόνο να υπάρχει αλλά και να δημοσιοποιείται με τις πάρα πολλές, άνευ ουσίας, ανακοινώσεις, οι οποίες είναι γενικόλογες, με κινδυνολογία, και ταυτόχρονα, χωρίς καμία πρόταση, προοπτική ή σκοπό για την επόμενη ημέρα.  Όμως οι ανάγκες και τα υπαρκτά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά είναι πολλά και δυσεπίλυτα και δεν πρόκειται να βρουν λύση, με ανακοινώσεις, εκ των οποίων, μάλιστα, πολλές είναι κενές περιεχόμενου και αξίας.

    Στις άμεσες προτεραιότητες της ομάδας μας, εφόσον μας τιμήσετε με την επιλογής σας, είναι:

    1) Η επαναφορά της ανάληψης από την Εν.Δ.Ε. των εξόδων υπέρ των μελών – συναδέλφων που πλήττονται με αγωγές κακοδικίας.

    2) Η άμεση αρχειοθέτηση όλων των ανώνυμων αναφορών σε βάρος των συναδέλφων – μελών της Εν.Δ.Ε.

    3) Μετά την αρχειοθέτηση, ως αβάσιμων, επώνυμων αναφορών σε βάρος συναδέλφων, θα εξάγονται αντίγραφα της δικογραφίας από τον αρχειοθετούντα και θα προωθούνται αρμοδίως, προς περαιτέρω ποινική αξιολόγηση της αβάσιμης αναφοράς από τον αρμόδιο Εισαγγελέα.

    Οι παραπάνω προτάσεις είναι μέρος του σχεδιασμού που υπάρχει προκειμένου να θωρακίσουμε στην πράξη, με συγκεκριμένες ενέργειες και όχι με αοριστολογίες και ευχολόγια, τα μέλη της Ένωσής μας.

    Με αυτές τις σκέψεις σας καλώ να στηρίξετε όλη την ομάδα μας προκειμένου αφενός να επανέλθει η ηρεμία, η σοβαρότητα και η αξιοπρέπεια στους κόλπους της Ένωσής μας αφετέρου να υπάρξει η εκπροσώπηση που μας αξίζει και να ασχοληθεί το επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο, με την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων του κλάδου μας.

    Τέλος, διαπίστωσα ότι μεγάλο ποσοστό των συναδέλφων, έχοντας απογοητευτεί ή και θυμώσει από τη συμπεριφορά ορισμένων, έχουν αποφασίσει να μην ψηφίσουν στις επικείμενες εκλογές της Ένωσης.  Η μη συμμέτοχη όμως, δεν είναι η λύση για να αλλάξουν τα πράγματα αντίθετα οδηγεί στη διαιώνισή τους.

Ιωάννης Αρβανίτης

Πρωτοδίκης Θεσσαλονίκης

Επιστολή προς συναδέλφους

ΩΡΑΙΟΖΗΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ, 
Πρωτοδίκη Ηρακλείου, 
υποψηφίας για το Δ.Σ. της Ε.Δ.Ε.

                       Κρήτη, 23-8-2020

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,

στις προσεχείς αρχαιρεσίες της 6ης και 13ης Σεπτεμβρίου 2020 κατέρχομαι για πρώτη φορά ως υποψήφιο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων,  αποδεχόμενη με ισχυρό αίσθημα ευθύνης την άκρως τιμητική πρόταση της Υποψήφιας Προέδρου της Ένωσής μας, Εφέτη κ. Μαργαρίτας Στενιώτη. Η απόφαση αυτή αποτελεί για μένα μια απολύτως συνειδητή και ώριμη επιλογή, στην οποία κατέληξα, αφού αξιολόγησα τη συνεισφορά της κ. Στενιώτη στην Ένωσή μας και το γεγονός ότι βρίσκεται πάντα δίπλα στους Δικαστές που υπηρετούμε στην Περιφέρεια, δίπλα στις γυναίκες Δικαστικούς Λειτουργούς και δίπλα στις μητέρες Δικαστές. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε οι παλαιότεροι και να ενημερώνουμε τους νεώτερους ότι αποτελούν επιτυχημένες ενέργειές της ενδεικτικά:
α) η επαναφορά της εννεάμηνης άδειας ανατροφής τέκνου, όταν αυτή μειώθηκε σε πεντάμηνη με το ν. 4055/2012,
β) η καθιέρωση των κατασκηνωτικών προγραμμάτων για τα τέκνα των Δικαστικών Λειτουργών,
γ) η καθιέρωση βράβευσης των τέκνων των συναδέλφων που επιτυγχάνουν σε ΑΕΙ,
δ) η υλοποίηση προγράμματος εξειδίκευσης στην αγγλική νομική ορολογία κλπ. 

Από την πλευρά μου, με την εμπειρία που έχω αποκομίσει έχοντας υπηρετήσει σε Πρωτοδικεία της Περιφέρειας,  κυρίως, όμως, μέσα από την ανταλλαγή σκέψεων, προβληματισμών και προτάσεων με τους συναδέλφους, θα καταβάλω κάθε δυνατή προσπάθεια για τη δημιουργία αξιοπρεπών συνθηκών άσκησης του λειτουργήματός μας στα Πρωτοβάθμια Δικαστήρια, που αναντίρρητα έχουν καταστεί ιδιαιτέρως επαχθείς, κυρίως εξαιτίας της προκλητικής έλλειψης υλικοτεχνικής υποδομής αλλά και της υποστελέχωσης των Γραμματειών των περισσοτέρων Δικαστηρίων και Εισαγγελιών της χώρας.  Επιπλέον, μαζί με τους λοιπούς συναδέλφους της ομάδας μας, που μας συνδέει κοινό όραμα για τη Δικαιοσύνη, θα επιμεληθούμε το ζήτημα της «επανένωσης των οικογενειών» Δικαστικών και Εισαγγελικών Λειτουργών και ειδικότερα θα επιμεληθούμε να επιλυθεί το χρόνιο πρόβλημα της μη συνυπηρέτησης Δικαστικών Λειτουργών και συζύγων αυτών εντός   της έδρας του Δικαστηρίου, όπου υπηρετεί ο/η σύζυγος Δικαστικός ή Εισαγγελικός Λειτουργός και, σε κάθε περίπτωση, εντός μικρής απόστασης απ´ αυτήν. 

Ασκώντας στο ακέραιο τα καθήκοντα, που ευελπιστώ,  να μου αναθέσετε με την ψήφο σας, με τρόπο ευπρεπή και εποικοδομητικό και κυρίως με το ίδιο αίσθημα ευθύνης, που έχω και κατά την άσκηση των καθηκόντων μου ως Δικαστής, θα προσπαθήσω να συμβάλω στην επίλυση των προβλημάτων μας, χωρίς αντιπαλότητες και προσωπικές αντιπαραθέσεις, αλλά στη βάση θέσεων και τεκμηριωμένων προτάσεων, όπως αρμόζει σε Δικαστικούς Λειτουργούς.

Σας ευχαριστώ 

Ωραιοζήλη Καραγιάννη 

Πρωτοδίκης Ηρακλείου 

Ο ΝΕΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ, Η ΕΝΔΕ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ 

    Στις 18.2.2019, ανακοινώθηκε με αρ.πρωτ.85/2019 στην ΕνΔΕ ότι ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2018, ήτοι δύο χρόνια πριν από σήμερα, το σχέδιο της Επιτροπής για την αναμόρφωση του ΚΟΔΚΔΛ. Ότι οι εργασίες της Επιτροπής είχαν ξεκινήσει πριν δύο ακριβώς χρόνια ήτοι 4 έτη πριν από σήμερα. Οτι η Ένωση εγκαίρως εργάστηκε στην κατεύθυνση κατάρτισης ενός ολοκληρωμένου σχεδίου προτάσεων, το οποίο συνέταξε μετά από γόνιμη ανταλλαγή απόψεων όλων των μελών του Προεδρείου του ΔΣ με εκπροσώπους μέλη του ΔΣ της Ενωσης, τα ονόματα των οποίων αναφέρονται στην ανωτέρω  ανακοίνωση.

    Κατά την άποψη της γράφουσας οι προτάσεις που υιοθετήθηκαν ήταν και είναι απολύτως αναγκαίες για την βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της υπηρεσιακής κατάστασης όλων  των δικαστικών λειτουργών μεταξύ των οποίων και των Ειρηνοδικών. Ενδεικτικά λόγω της αποφυγής μακρηγορίας αναφέρονται η μεταρρύθμιση του άρθρου 7 δυνάμει της οποίας καταργείται η αναχρονιστική διάταξη που προβλέπει σε περίπτωση κωλύματος Γραμματέα την συνεδρίαση χωρίς γραμματέα και την τήρηση πρακτικών από τον Ειρηνοδίκη, η υιοθέτηση διάταξη της παρ. 5 περ. β΄ του νέου άρθρου 17 του Σχεδίου που ορίζει ότι οι ρυθμίσεις του κανονισμού ως προς τον τρόπο χρέωσης των υποθέσεων πρέπει να «διασφαλίζουν την ποιοτική και αποδοτική άσκηση του δικαιοδοτικού έργου, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων συνθηκών κάθε δικαστηρίου και εισαγγελίας και της στελέχωσης αυτών», η απάλειψη των δύο τελευταίων εδαφίων του άρθρου 27 που προβλέπουν σήμερα αρμοδιότητα του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να ζητήσει από ανώτερο δικαστήριο την τροποποίηση ή συμπλήρωση ή ακύρωση της απόφασης της ολομέλειας ενός δικαστηρίου σχετικά με την κατάρτιση των τμημάτων που θα λειτουργήσουν κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών, η κατάργηση ως αναχρονιστικής της σημερινής παρ. 4 του άρθρου 40 ΚΟΔΚΔΛ, που προβλέπει ουσιαστικά άδεια του διευθύνοντος το δικαστήριο για την απομάκρυνση του δικαστικού λειτουργού από την έδρα του κατά της ημέρες αργίας,  η απάλειψη της προβλεπόμενης στην παρ. 3 του άρθρου 43 (που στο Σχέδιο έλαβε αρίθμηση 51) επιβολής περικοπής μισθού σε δικαστικό λειτουργό λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης παράδοσης σχεδίων αποφάσεων και δικογραφιών που του ανατίθενται προς επεξεργασία καθώς και λόγω αδικαιολόγητης μη συμμετοχής στις συνεδριάσεις των οργάνων του δικαστηρίου ή της αδικαιολόγητης μη εκτέλεσης υπηρεσίας που του ανατέθηκε αρμοδίως διότι συνιστά άσκηση οιονεί πειθαρχικής εξουσίας, κατά παρέκκλιση από τα ουσιαστικά και δικονομικά εχέγγυα που κατοχυρώνονται στα άρθρα 90 επ. ισχύοντος ΚΟΔΚΔΛ για την εν γένει απόδοση πειθαρχικών ευθυνών σε δικαστικούς λειτουργούς,  η συμπλήρωση της παρ. 8 με το  εδ. β΄, κατά το οποίο τα οδοιπορικά έξοδα και η ημερήσια αποζημίωση καταβάλλονται εντός μηνός από την εκτέλεση της υπηρεσίας, η πολύ σημαντική για τους Ειρηνοδίκες προσθήκη  στη διάταξη της παρ. 2 εδ. β΄ του άρθρου 49 σύμφωνα με την οποία οι προαγωγές των ειρηνοδικών ανατρέχουν στο χρόνο κατά τον οποίο συμπληρώνουν τα απαιτούμενα έτη υπηρεσίας για την προαγωγή τους στο επόμενο βαθμό εν αντιθέσει με όσα ισχύουν για τους υπόλοιπους δικαστικούς λειτουργούς, η κατάργηση της διάταξης του τελ. εδ. της παρ. 7 περί ειδικού ελέγχου από τους επιθεωρητές των αποφάσεων περί αναβολών, δεδομένου ότι η αναβολή των υποθέσεων μπορεί να οφείλεται σε πλείστα αίτια (ωράριο, κωλύματα ή αποχή δικηγόρων, κ.λ.π.) και όχι σε υπαιτιότητα δικαστών.

    Πέρασε ενάμιση έτος από την ανακοίνωση του σχεδίου από την Επιτροπή και η κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου του νέου Οργανισμού έχει παγώσει. ΟΙ αιτίες μπορεί να είναι πολλές όπως η απροθυμία της σημερινής ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης να το υιοθετήσει, ο σχεδιασμός για συμπλήρωση άλλων διατάξεων κλπ. Το αξιοπερίεργο είναι γιατί οι υποψήφιες στις εκλογές της ΕνΔΕ ομάδες και ιδίως αυτές οι οποίες εκπροσωπήθηκαν επάξια στην Επιτροπή δεν ευαγγελίζονται στα προγράμματά τους τις καίριες προαναφερόμενες για τους δικαστικούς λειτουργούς διατάξεις, γιατί ενώ καταγγέλλουν (και ορθώς) υποτιθέμενους μελλοντικούς νόμους που αφορούν την τεχνητή νοημοσύνη, την ιδιωτική διαμεσολάβηση, το πόρισμα Πισσαρίδη κλπ δεν αναφέρουν τίποτα για θέματα που φαίνονται απλά και καθημερινά, τόσο όμως απτά και σημαντικά για την καθημερινότητά μας και την ποιότητα στον τρόπο άσκησης των καθηκόντων μας, ζητήματα για τα οποία εξάλλου οι ίδιοι  επί δύο έτη διασκέπτονταν μαζί με άλλους εξαίρετους ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς συμπεριλαμβανομένων των Διοικητικών Δικαστών. Πρόκειται απλά για μία αλλαγή προτεραιοτήτων, για ένα αποτέλεσμα ανταλλαγής και διαπραγμάτευσης νομοσχεδίων που πάνε και έρχονται ή για αδυναμία διεκδίκησης του αυτονόητου στην θέση του ιδεατού;

    Αφού λοιπόν έτσι ήρθαν τα πράγματα και αφού ο νέος κώδικας για αγνώστους λόγους πάγωσε, είναι πλέον ώριμες οι συνθήκες προκειμένου να διεκδικήσουμε και άλλα αυτονόητα στο νέο Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων τα οποία δικαιούμαστε, άλλα  από τα οποία   αποτέλεσαν ήδη αντικείμενο διαπραγμάτευσης πλην όμως απορρίφθηκαν και άλλα που δεν τέθηκαν καν στο τραπέζι. Επιβάλλεται να διεκδικήσουμε την τροποποίηση της υφισταμένης παρ. 9 του άρθρου 49 ΚΟΔΚΔΛ, που αφορά στην παράλειψη από προαγωγή λόγω καθυστέρησης στην δημοσίευση και θεώρηση αποφάσεων και την εξάρτησή της ανάλογα με τον αριθμό και την δυσκολία των υποθέσεων που έχει επιληφθεί ο δικαστικός λειτουργός (αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης πλην όμως δεν υιοθετήθηκε),  την υποχρέωση κοινοποίησης της σχετικής εισήγησης μέσα σε εύλογη προθεσμία  όταν πρόκειται να παραλειφθεί από προαγωγή ή να μετατεθεί χωρίς αίτησή του δικαστικός λειτουργός, ο οποίος δύναται να παρασταθεί αυτοπροσώπως κατά τη συζήτηση (αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης πλην όμως δεν υιοθετήθηκε),   την κατάργηση της (ομοίως αναχρονιστικής) παρ. 3 του άρθρου 40 ΚΟΔΚΔΛ, που προβλέπει ότι ο δικαστικός λειτουργός οφείλει να διαμένει στην πόλη, όπου είναι η έδρα του δικαστηρίου, στο οποίο υπηρετεί η σε προάστιό της (αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης αλλά δεν υιοθετήθηκε).

    Καιρός είναι επίσης να εκσυγχρονιστεί το πεπαλαιωμένο πειθαρχικό δίκαιο, ειδικά να τροποποιηθεί το άρθρο 100 παρ.6. κατά το οποίο εκτός από τα ένδικα μέσα που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγράφους, δηλαδή στην ουσία την έφεση, οι αποφάσεις των πειθαρχικών συμβουλίων δεν υπόκεινται σε κανένα άλλο ένδικο μέσο ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου ούτε σε προσφυγή ενώπιον οποιασδήποτε αρχής, ενώ θα ήταν δίκαιο και σύμφωνο με την δυνάμει του άρθρο 20 § 1 του Συντάγματος αξίωση για παροχή προσωρινής δικαστικής προστασίας, του άρθρου 49 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των άρθρων 6 και 13 της ΕΣΔΑ ο καταδικασμένος πειθαρχικά να μην στερείται της δυνατότητας να προσφύγει στο ΣτΕ δυνάμει του ενδικου μέσου της αναίρεσης, όπως όλοι εξάλλου οι λοιποί δημόσιοι λειτουργοί. Το άρθρο 91 παρ.4 εδ.β κατά το οποίο δεν αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα για τον δικαστικό λειτουργό η  έκφραση γνώμης δημόσια, εκτός αν γίνεται με προφανή σκοπό τη μείωση του κύρους της δικαιοσύνης πρέπει να τροποποιηθεί ως προς το «σκοπό τη μείωση του κύρους της δικαιοσύνης», έκφραση που έχει δώσει αφορμές για πλείστες καταδικαστικές αποφάσεις λόγω του εύρους της εννοίας χωρίς να έχουν αντιληφθεί  οι καταδικασθέντες που εξέφρασαν την γνώμη τους αλλά και ουδείς από την κοινή γνώμη πως μειώθηκε το κύρος της δικαιοσύνης. Τέλος, δεδομένου ότι η ύλη του πρώτου βαθμού έχει μετακυλιστεί κατά ποσοστό 90% στις πλάτες των Ειρηνοδικών, ο Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων δεν επιτρέπεται να τροποποιηθεί χωρίς  νομοθετική διάταξη κατά την οποία ρητά πλέον θα ανατίθενται σε όλους τους δικαστικούς λειτουργούς οι κατ οίκον έρευνες του άρθρου 9 του Συντάγματος, σύμφωνα με τις αρχές της δίκαιης κατανομής και της ισότητας που προβλέπει το Σύνταγμα ώστε να μην πραγματοποιούνται αυτές στην πράξη αποκλειστικά σε Ειρηνοδίκες και Πταισματοδίκες και χωρίς την τροποποίηση του άρθρου 5 παρ.1 περ. δ  ώστε η αναπλήρωση Πρωτοδίκη από Ειρηνοδίκη να λαμβάνει χώρα μόνο όταν στην έδρα του Πρωτοδικείου υπηρετούν κάτω από 6 Πρωτοδίκες ήτοι 2 συνθέσεις Τριμελών Πλημμελειοδικείων.

    Ο νέος Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων που αφορά την υπηρεσιακή μας κατάσταση δεν είναι πια αντικείμενο συναλλαγής, παζαριού και διάθεσης της οποιασδήποτε ηγεσίας με τους οποιουσδήποτε εκλεγμένους. Είναι δικαίωμα είναι απαίτηση είναι ανάγκη.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΝΔΕ