ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ – Ευσταθίου Βεργώνη, Αντεισαγγελέως Εφετών Αθηνών, μέλους του ΔΣ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ

Ευσταθίου Βεργώνη, Αντεισαγγελέως Εφετών Αθηνών, μέλους του ΔΣ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων 

 

Νομίζω ότι κάποια πράγματα σε σχέση με την ζωή της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων θα πρέπει να διευκρινισθούν από την παρουσίαση και αποτίμηση των γεγονότων, για την αποφυγή ”επικοινωνιακών” εντυπώσεων, που δημιουργούν μύθους. 

Πρώτος μύθος: Υπάρχει διχασμένη ένωση. Η διαμόρφωση της πλειοψηφίας των 9 μελών του διοικητικού συμβουλίου, για την λήψη της συγκεκριμένης απόφασης για τις εκλογές, ήταν αποτέλεσμα διαλόγου μεταξύ αιρετών εκπροσώπων των δικαστών και εισαγγελέων, όπως οι κ.κ. Στενιώτη, Λυμπερόπουλος και Σαλάτας που στο πρόσφατο παρελθόν, και σε βάθος οκταετίας τουλάχιστον, είχαν συγκρουστεί, εντός των επιτρεπτών και επιβαλλομένων ορίων, πάνω στο σύνολο των ζητημάτων που ετίθεντο για την Ένωση, ιδίως στον σχηματισμό του Προεδρείου. Σημαντικό ότι δεν υπάρχει κοινή ιδεολογικοπολιτική προέλευση, η οποία άλλωστε πρέπει να μένει εκτός του χώρου του δικαστικού συνδικαλισμού. Η δημιουργία εντύπωσης βαθέος διχασμού, όταν μάλιστα συγκροτείται ευρεία και καταστατική πλειοψηφία μεταξύ των αιρετών και των ομάδων τους, είναι φανερό ότι επιδιώκεται από όποιον επιδιώκει (με τον νου του) εκλογικά οφέλη από την πλαστή εικόνα διχασμού, και επιτυγχάνεται με την οξεία έκφραση της αντίθεσης στην απόφαση της πλειοψηφίας. 

Μύθος δεύτερος: Η πλειοψηφία επιτίθεται στην δημοκρατία, που για τον λόγο αυτόν κινδυνεύει, αποφασίζοντας την αναβολή των εκλογών της ένωσης, με πρόσχημα την πανδημία. Τα γεγονότα εδώ είναι αμείλικτα. Τον Μάρτιο του 2020, κατά την έναρξη των μέτρων για την πανδημία, ο Πρόεδρος της ένωσης και οι περί αυτόν, εν κρυπτώ και παραβύστω, δύο φορές με δύο διαδοχικά έγγραφα, έθεσαν το θέμα της αναβολής των εκλογών του 2020,όχι στα εκλεγμένα όργανα της ένωσης, ή σε άλλο καταστατικό όργανο, αλλά στον Υπουργό (!) – ναι αυτόν για τον οποίο σήμερα κατηγορεί την πλειοψηφία ότι υλοποιεί σχέδιό του – ζητώντας την μη επιτρεπτή συνταγματικά νομοθετική παράταση της θητείας του Διοικητικού Συμβουλίου. Το ζήτημα επομένως της αδυναμίας πραγματοποίησης των εκλογών τέθηκε για πρώτη φορά από τον Πρόεδρο και όχι από την πλειοψηφία που ανέμενε να γίνουν πιο σαφή τα πράγματα για την πανδημία και να θέσει θεσμικά το θέμα σε συνεδρίαση του ΔΣ, και τέθηκε από τον Πρόεδρο με αντιθεσμικό τρόπο και κρυφίως, χωρίς να τον κατηγορεί κανένας, αν και θα μπορούσε, για επίθεση στην δημοκρατία στην Ένωση. 

Μύθος τρίτος: Ο ΕΟΔΥ κρίνει ότι είναι εφικτό να γίνουν οι εκλογές ακινδύνως εντός του Ιουνίου. Πέραν των όσων αναφέρονται στην ανακοίνωση της απόφασης του ΔΣ, θα πρέπει να ειπωθεί ότι το θέμα είναι τι ερώτημα υποβλήθηκε στον ΕΟΔΥ. Γιατί αν τέθηκε ως δεδομένο ότιθαγίνουν οι εκλογές οπωσδήποτε και δώστε μας οδηγίες ασφαλείας, αυτή θα ήταν η απάντηση. Αν όμως το ερώτημα ήταν ότι οι αρχαιρεσίες γίνονται τότε, προσέρχονται κατά μέσο όρο τόσοι, οπότε πείτε μας αν είναι ασφαλές ή όχι να γίνουν, διαφοροποιεί και την απάντηση. Για την πλειοψηφία το ζητούμενο είναι να γίνουν οι εκλογές σε αίσθημα ασφάλειας, που μόνον η χρονική απόσταση μπορεί να δώσει, ώστε να μη οδηγηθούμε σε αρχαιρεσίες με συμμετοχή μικρότερη των 500 ψηφοφόρων, όπως είναι βέβαιο ότι θα συνέβαινε αν γίνονταν το Ιούνιο, αλλά στην συμμετοχή όσο το δυνατόν μεγαλύτερου αριθμού συναδέλφων. Τέλος ο ορισμός των ίδιων μελών του ΔΣ ως προσωρινής διοίκησης, που είναι η μόνη νόμιμη οδός μετά την λήξη της θητείας και την μη πραγματοποίηση εκλογών, διασφαλίζει την συνέχεια της ένωσης, με σεβασμό στην εκφρασθείσα βούληση των μελών της.