Στιγμιότυπο 2020-05-15, 10.48.57 πμ

H ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙΣΑ… ΟΜΑΔΑ ΕΔΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ – Μαργαρίτα Στενιώτη, Εφέτης Κων/νος Βουλγαρίδης, Πρόεδρος Πρωτοδικών Γρηγόρης Κομπολίτης, Ειρηνοδίκης Γιάννης Τριανταφυλλίδης, Αντ/λέας Πρωτοδικών Νικήτας Βελίας, Ειρηνοδίκης

ΟΜΑΔΑ ΕΔΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Μαργαρίτα Στενιώτη, Εφέτης

Κων/νος Βουλγαρίδης, Πρόεδρος Πρωτοδικών

Γρηγόρης Κομπολίτης, Ειρηνοδίκης

Γιάννης Τριανταφυλλίδης, Αντ/λέας Πρωτοδικών

Νικήτας Βελίας, Ειρηνοδίκης

 

H ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙΣΑ…

 

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει πλούσια διαδικτυακή αρθρογραφία σχετικά με το πόρισμα της συσταθείσας, με την ΥΑ 93724/φ.335/19.12.2019, Ομάδας Εργασίας, με αντικείμενο τη μεταβολή του δικονομικού πλαισίου εκδίκασης των διαφορών του ν. 3869/2010 «Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων και άλλες διατάξεις». Από την αρθρογραφία αυτή ενημερωθήκαμε το πρώτον ότι επίκειται εντός των αμέσως επομένων ημερών να τεθεί  σε δημόσια διαβούλευση σχέδιο Νόμου, που συνετάχθη με βάση το πόρισμα της άνω Ομάδας Εργασίας και ότι  στην Ομάδα αυτή συμμετείχε ως εκπρόσωπος της ΕΔΕ, που ορίσθηκε από το Προεδρείο της  και απολάμβανε της εμπιστοσύνης του η Ειρηνοδίκης Ακριβή Ερμίδου. Ως μέλη του Δ.Σ. της ΕΔΕ, η θητεία του οποίου έληξε την 1-6-2020, οι τρεις πρώτοι εκ των υπογραφόντων, και πολύ περισσότερο ο τρίτος Ειρηνοδίκης Γρηγόρης Κομπολίτης, ουδεμία ενημέρωση είχαμε περί της σύστασης της παραπάνω Ομάδας Εργασίας ήδη από 19-12-2019 και τα αποτελέσματα των εργασιών αυτής. Από μία απλή ανάγνωση του άνω σχεδίου νόμου και παρά την προαναφερόμενη εκπροσώπηση των Ειρηνοδικών, συνάγεται ότι πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου, το οποίο πλην του γεγονότος ότι βρίθει αντισυνταγματικών διατάξεων, έρχεται να «τιμωρήσει» τους ήδη επιβαρυμένους Ειρηνοδίκες, να εξυπηρετήσει τη λογική «να τελειώνουμε με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά» ανεξαρτήτως συνεπειών για τους Ειρηνοδίκες και τους δανειολήπτες και περαιτέρω να εξυπηρετήσει τα πιστωτικά ιδρύματα. Η προσήλωση δε της Ομάδας Εργασίας στον παραπάνω σκοπό έφθασε στο σημείο να καταργηθούν βασικές αρχές της δίκης προβλεπόμενες από το ίδιο το Σύνταγμα, δεδομένου ότι καταργείται ακόμη και η δημόσια συζήτηση της υπόθεσης και η «υπόθεση λογίζεται συζητηθείσα», με συνέπεια να «διαβιβάζεται αμελλητί στον ειρηνοδίκη που καθορίζεται με πράξη του διευθύνοντος το αρμόδιο ειρηνοδικείο» και με περαιτέρω αποτέλεσμα η εκκρεμότητα 37.000 υποθέσεων υπερχρεωμένων προσώπων από τα Ειρηνοδικεία της χώρας να μεταφέρεται στην οικία των Ειρηνοδίκων και να καθίστανται οι τελευταίοι, πλέον, υπερχρεωμένοι. Την τελευταία δε αυτή συνέπεια η Ομάδα Εργασίας δεν την αγνόησε και πρότεινε την προσωρινή αναστολή της ισχύος του άρθρου 91 § 2 του ΚΟΔΚΔΛ  αναφορικά με τις εν λόγω υποθέσεις του Ν. 3869/2010 για διάστημα μιας διετίας, συνομολογώντας μ’ αυτή την πρόβλεψη ότι οι Ειρηνοδίκες λόγω της υπερχρέωσης θα οδηγούνται ενώπιον των Πειθαρχικών Οργάνων.

Η ανάλυση των επιμέρους διατάξεων του σχεδίου νόμου είναι άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι το μοναδικό αίτημα που επιβάλλεται να υποβληθεί είναι η μη θέση αυτού σε διαβούλευση  και η άμεση απόσυρσή του. Αίτημα το οποίο θα υποστηρίξουμε με τεκμηριωμένο λόγο ενώπιον των αρμοδίων οργάνων.

 Η αποσυμφόρηση δε των επιβαρυμένων Ειρηνοδικείων από τις παραπάνω υποθέσεις δεν θα γίνει με τη σωματική και ψυχική εξόντωση των Ειρηνοδικών αλλά με λήψη μέτρων που θα εναρμονίζονται με τις συνταγματικές διατάξεις και τις διατάξεις των Κανονισμών των Δικαστηρίων και αφού προηγηθεί διάλογος και διατύπωση προτάσεων από τις Ολομέλειες των Ειρηνοδικείων.

Είναι απαραίτητο να σχεδιάσουμε το μέλλον, γιατί διαφορετικά θα υποχρεωθούμε να το υποστούμε. Ο σχεδιασμός αυτός προϋποθέτει  την άμεση  κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων των Ειρηνοδικών, δεδομένου ότι το νέο δικαστικό έτος θα ξεκινήσει με σαράντα και πλέον Ειρηνοδίκες λιγότερους, που σύντομα θα αυξηθούν σε ενενήντα, την επιμόρφωση των υπηρετούντων Ειρηνοδικών, τη γραμματειακή υποστήριξη των Ειρηνοδικείων και κυρίως την οριοθέτηση των καθηκόντων των Ειρηνοδικών, ώστε απαλλαγμένοι από τα πολλαπλά, μη δικαστικά καθήκοντά τους, να επικεντρωθούν στις υποθέσεις που έχουν πράγματι ανάγκη δικαιικής κρίσης.