Ποιοί είναι οι πραγματικοί υποκινητές του αιτήματος σύγκλησης έκτακτης ΓΣ- Τα επικίνδυνα παιχνίδια και οι στοχεύσεις τους – Χριστόφορου Σεβαστίδη, ΔΝ- Εφέτη

Ποιοί είναι οι πραγματικοί υποκινητές του αιτήματος σύγκλησης έκτακτης ΓΣ-

Τα επικίνδυνα παιχνίδια και οι στοχεύσεις τους.

 

Χριστόφορου Σεβαστίδη, 

ΔΝ- Εφέτη.

    Η ασθένεια του πολιτικαντισμού, της άσκησης συνδικαλιστικής τακτικής χωρίς ηθικούς φραγμούς, με τρόπο που εξυπηρετεί ατομικά συμφέροντα, βασάνιζε από δεκαετίες τη μεγάλη Δικαστική Ένωση. Οι μορφές που λαμβάνει παραλλάσουν ανάλογα με την εποχή και τις συνθήκες. Στον τυχοδιωκτισμό και στην εξαπάτηση καταφεύγουν συνήθως λίγο πριν έναν εκλογικό αγώνα υποψήφιοι που προσπαθούν να κρύψουν την απουσία τους από συλλογικούς αγώνες με μεγαλόστομες ρητορείες, την αδιαφορία τους και την έλλειψη ρεαλιστικών προτάσεων με ανέξοδες υποσχέσεις. Στην αγωνιώδη προσπάθεια συνδικαλιστικής επιβίωσης μετατρέπονται σε ολετήρες της αλληλεγγύης και της ενότητας, αναγκαίων συστατικών της προώθησης των κοινών αιτημάτων του Δικαστικού Σώματος. Εφευρίσκουν ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των συναδέλφων, αναλαμβάνουν αυτόκλητα το ρόλο του άτυπου εκπροσώπου μιας κατηγορίας, στρέφουν τους μεν κατά των δε, υπερτονίζουν τις άλλοτε φαινομενικές και άλλοτε επουσιώδεις διαφορές. Στις επίσημες και ανεπίσημες παρουσιάσεις των υποψηφίων συμβούλων για το ΔΣ επισημαίνονται ήδη τέτοιες παρεκβάσεις και πιστεύω ότι θα συνεχιστούν σε μια πλειοδοσία υποσχέσεων. Ο κίνδυνος που υποβόσκει από έναν τέτοιου είδους «συνθηματολογικό» συνδικαλισμό είναι ίσως αδιόρατος αλλά εξαιρετικά μεγάλος. Η Ένωση βρέθηκε κι’ άλλες φορές στο παρελθόν αντιμέτωπη με τον κίνδυνο διαίρεσης και διάσπασης. Η ένταση και η διάρκεια των συγκρούσεων καθώς και οι χειρισμοί της ηγεσίας της Ε.Δ.Ε. ήταν πάντοτε παράγοντες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή τέτοιων διαλυτικών φαινομένων. Την δεκαετία του 1980 η Ένωση Εισαγγελέων συστάθηκε μετά από οριστική ρήξη στους κόλπους της Ε.Δ.Ε. Αντίθετα το 2016 καταφέραμε ως Προεδρείο να αποτρέψουμε την διασπαστική κίνηση μέσω της δημιουργίας μιας Ένωσης Ανωτέρων – Ανωτάτων Δικαστών που υφίσταται πλέον μόνο τυπικά. 

    Αντίβαρο σε μεθοδεύσεις τέτοιου τύπου πρέπει να είναι η διαρκής συνειδητοποίηση της ανάγκης ύπαρξης μιας ενιαίας και ισχυρής Ένωσης, συνδετικού πόλου Αρεοπαγιτών, Εφετών, Πρωτοδικών, Ειρηνοδικών, Εισαγγελέων. Η εμπειρία της τελευταίας τετραετίας κατά την οποία ικανοποιήθηκαν όλα τα κοινά εκκρεμή οικονομικά αιτήματα του Σώματος και υλοποιήθηκε πλήθος θεσμικών διεκδικήσεων, είναι οδηγός για το μέλλον. Οι κυβερνητικές προτάσεις, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες περνούν μέσα από τα φίλτρα του ορθολογισμού, της ψύχραιμης εκτίμησης από το ΔΣ της Ένωσης και μετουσιώνονται σε συγκεκριμένες, ουσιαστικές παρεμβάσεις. Κραυγές και συνθήματα που ρίχνονται στην προεκλογική μάχη χωρίς καμία προηγούμενη επεξεργασία, μονάχα για λόγους ψηφοθηρικούς όχι απλά διαψεύδουν οικτρά όσους τα υποστήριξαν, φανερώνοντας μια ασυγχώρητη ανωριμότητα αλλά υπονομεύουν την προσπάθεια που έγινε τα τελευταία χρόνια να αποκτήσει το Δικαστικό Σώμα σοβαρό, επιστημονικά τεκμηριωμένο λόγο. Πρόσφατο τυπικό παράδειγμα ανεύθυνης στάσης που είχε αρνητικό αντίκτυπο για όλους μας και έγινε με μοναδικό στόχο να καλλιεργήσει ψεύτικες προσδοκίες και να αλιεύσει ψήφους ήταν οι ενέργειες των μελών του ΔΣ, Στενιώτη και Βουλγαρίδη, να προσφύγουν δικαστικά για να διεκδικήσουν το αφορολόγητο του 25% μόνο για το Δικαστικό Σώμα ενώ είχε καταργηθεί για τους βουλευτές, αν και γνώριζαν ότι δεν θα είχαν καμία τύχη σε νομικό επίπεδο και ότι θα μας εξέθεταν ανεπανόρθωτα σε επίπεδο επικοινωνιακό. 

    Μετά την αρθρογραφία της περασμένης εβδομάδας από ομάδες και μεμονωμένους υποψηφίους που συντονισμένα και καθόλου συμπτωματικά στοχοποιούν συναδέλφους οι οποίοι συμμετείχαν ως μέλη της Επιτροπής που επεξεργάστηκε το σχέδιο για το νέο Νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ακολούθησε η δήθεν «αυθόρμητη» συλλογή υπογραφών για σύγκληση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης εντός του Αυγούστου! Οι υποκινητές και εμπνευστές αυτής της λαμπρής ιδέας προτίμησαν να μείνουν στο παρασκήνιο. Είναι η τακτική που τους βολεύει για να μην αντιμετωπίσουν ευθέως την κριτική των συναδέλφων τους και μάλιστα να εμφανιστούν και ως θύματα, όπως έκανε η ομάδα του κ. Λυμπερόπουλου στην προχθεσινή επιστολή της. Γνωρίζουν πόση απέχθεια και θυμηδία θα προκαλούσε το μέγεθος της υποκρισίας τους από τη μια μεριά να μην εφαρμόζουν το Καταστατικό και να αρνούνται την διεξαγωγή αρχαιρεσιών με πρόσχημα την πανδημία αν και υπήρχε σχεδιασμός από τον ΕΟΔΥ και από την άλλη να καλούν εκατοντάδες συναδέλφους χωρίς την τήρηση μέτρων ασφαλείας σε ομαδική συγκέντρωση για να συζητηθεί τάχα το σχέδιο μιας Επιτροπής. Η προσχηματική επίκληση του σχεδίου ως λόγου ύψιστης σημασίας είναι ολοφάνερη. Το σχέδιο μιας Επιτροπής είναι ένα επιστημονικό έργο που κανένας δεν γνωρίζει εάν θα υιοθετηθεί από την Κυβέρνηση και θα λάβει τη μορφή Σχεδίου Νόμου. Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο αίτησης σύγκλησης του  Ανώτατου Συλλογικού Οργάνου της Ένωσης για να αποφανθεί επί των θετικών ή αρνητικών μέτρων που προτείνει μια Επιτροπή. Γιατί αλήθεια δεν έδειξαν την ίδια ευαισθησία στις απαράδεκτες προτάσεις του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και δεν ζήτησαν έκτακτη ΓΣ για τα θέματα κατάργησης της ισοβιότητας των δικαστικών λειτουργών, μείωσης του αριθμού τους, κατάργησης περιφερειακών δικαστηρίων; Ή μήπως ήταν λιγότερο σημαντικό το νομοθέτημα που περιόριζε την διάρκεια των δικαστικών διακοπών; Οι ενορχηστρωτές αυτής της πρωτοβουλίας επιδιώκουν προφανώς να μετατρέψουν μια έκτακτη ΓΣ σε πεδίο προεκλογικής αντιπαράθεσης σε μια απέλπιδα προσπάθεια αποφυγής της εκλογικής συντριβής τους. Αποτελεί ευτελισμό μιας κορυφαίας διαδικασίας που ενεργοποιήθηκε στο παρελθόν σε συνθήκες ιδιαίτερα κρίσιμες για όλους μας. Απευθύνουν προφανώς το αίτημά τους σε μια Προσωρινή Διοίκηση της οποίας οι αρμοδιότητες οριοθετούνται περιοριστικά από την δικαστική απόφαση (επείγουσες διαχειριστικές πράξεις και διενέργεια αρχαιρεσιών). Οι νέοι συνάδελφοι των οποίων τις υπογραφές ζητούν οι υποκρυπτόμενοι συνδικαλιστές, προκειμένου να συγκληθεί έκτακτη ΓΣ, θα πρέπει να γνωρίζουν καλά τα παιχνίδια που επιχειρούν κάποιοι στις πλάτες τους, να μην ικανοποιούνται από μια φτηνή φρασεολογία αλλά να ψάχνουν να βρουν την πραγματικότητα. Να αναζητήσουν εάν μεταξύ των συναδέλφων που υπέγραψαν το αίτημα υπάρχουν υποψήφιοι για τις επόμενες αρχαιρεσίες στο ΔΣ ή στην ΕΕ και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. 

    Οι συνάδελφοι Ειρηνοδίκες γνωρίζουν πολύ καλά το αληθινό ενδιαφέρον που έδειξε η Ένωση για τα θέματα που τους απασχολούν. Η υλοποίηση ενός στόχου ιστορικής σημασίας όπως είναι η δημιουργία της κατεύθυνσης Ειρηνοδικών στην Εθνική Σχολή Δικαστών αποτελεί έμπρακτη απόδειξη των αδιάκοπων προσπαθειών που έγιναν στην κατεύθυνση αυτή και εξομοιώνουν και τυπικά τους Δικαστές ανεξάρτητα από το Δικαστήριο στο οποίο υπηρετούν. Κατά την επεξεργασία του Σχεδίου του ΚΟΔΚΔΛ οι εκπρόσωποι της Ένωσης, Χαράλαμπος Σεβαστίδης και Ακριβή Ερμίδου, εισηγήθηκαν και πέτυχαν την τροποποίηση ή εισαγωγή νέων διατάξεων που ικανοποιούν πάγια αιτήματα των Ειρηνοδικών. Η Ένωση διοργάνωσε την τελευταία τετραετία πολλά συνέδρια και ημερίδες επιμόρφωσης Ειρηνοδικών πάνω σε άμεσα πρακτικά ζητήματα. Αλλά και το επίμαχο σχέδιο της Επιτροπής θα μελετηθεί από την Ομάδα μας σε κάθε του λεπτομέρεια και θα καταθέσουμε τις απόψεις μας στην κατεύθυνση της βελτίωσης τυχόν αδυναμιών που θα εντοπίσουμε. Πάντοτε όμως αιτιολογημένα και με σοβαρά νομικά επιχειρήματα. 

    Θεωρώ δείγμα προσωπικής εμπάθειας τις επιθέσεις που δέχτηκαν αξιόλογοι συνάδελφοι με πλούσια συνδικαλιστική δράση και υψηλή νομική κατάρτιση όπως η κ. Ερμίδου και ο κ. Δελής, από τον πρώην αποσπασμένο σύμβουλο του Υπουργού Δικαιοσύνης, τον κ. Λυμπερόπουλο και την ομάδα του. Θα τις έλεγα «παραληρήματα» εάν τα δέκα χρόνια συνδικαλιστικής παρουσίας δεν με είχαν διδάξει να θεωρώ σπάνια εξαίρεση την καλοπιστία τέτοιων ανθρώπων. 

    Οι εραστές των μεθοδεύσεων και των παρασκηνίων, οι δικαστές που λάμβαναν χορηγίες από ιδιωτικές τράπεζες για λογαριασμό της Ένωσης, οι αποσπασμένοι σύμβουλοι Υπουργών, οι προσωπικά ευνοημένοι από φωτογραφικές νομοθετικές διατάξεις, οι νεκροθάφτες της Δημοκρατίας στο εσωτερικό της Ένωσης, δεν θα παραδώσουν τις θέσεις τους αμαχητί. Μέχρι και την τελευταία ημέρα του εκλογικού αγώνα απαιτείται από όλους συνεχής επαγρύπνηση και διαρκής ενημέρωση, καθώς πλέον μπαίνουν ανενδοίαστα στην προκρούστεια κλίνη του συνδικαλιστικού συμφέροντος και αλλότριων σκοπιμοτήτων, κορυφαίες συλλογικές διαδικασίες, η αλληλεγγύη και το ενιαίο, αρραγές δικαστικό μέτωπο.

ΔΗΛΩΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΗ, ΕΦΕΤΗ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΔΕ

Στιγμιότυπο 2020-07-24, 1.35.11 μμΑγαπητοί συνάδελφοι,

Μετά από 20 χρόνια στο δικαστικό σώμα, κατά τα οποία δοκιμάστηκα σε πολλές θέσεις ευθύνης, ένοιωσα την ανάγκη να θέσω για πρώτη φορά την υποψηφιότητα μου στις εκλογές της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

Ο ρόλος της Ένωσης κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Υπήρξαν φορές, στο κοντινό παρελθόν, που ένοιωσα, μετά και από συζητήσεις με πολλούς συναδέλφους όλων των βαθμίδων, ότι έχει μετατραπεί σε ένα όργανο σκληροπυρηνικού «δικαστικού» συνδικαλισμού (όσο δόκιμος μπορεί να είναι αυτός ο όρος, για εμένα εξαιρετικά αδόκιμος), εκφράζοντας απόψεις, δια των οργάνων της, όχι μόνο για ζητήματα που άπτονται του δικαστικού και εισαγγελικού κλάδου, αλλά επί παντός επιστητού πολιτικοκοινωνικού θέματος και ερχόμενη σε αναίτιες και ιδιαίτερα έντονες συγκρούσεις, με εκπροσώπους των δικηγόρων, της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας. Τελευταία, δε, οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν και μεταξύ των ίδιων των εκπροσώπων της Ένωσης, σε τέτοιο βαθμό που οδηγούν τους συναδέλφους να μην μπορούν να παρακολουθήσουν τον ορυμαγδό των «πολεμικών ανακοινωθέντων», κατάσταση που μπορεί μελλοντικά να οδηγήσει σε φαινόμενα αδιαφορίας και ίσως και απαξίωσης του ρόλου της Ένωσης. Σας καλώ λοιπόν με την ψήφο σας σε αυτές τις εκλογές να αναρωτηθείτε ποιοι έφεραν την Ένωση σε αυτή την κατάσταση; Άλλα ακόμα πιο σημαντικό είναι το ερώτημα, πως θέλετε εσείς να είναι στο μέλλον το στίγμα της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων;

Παραφράζοντας λοιπόν τον Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, στον ιστορικό λόγο του της 28ης Αυγούστου 1963, στην Ουάσινγκτον, έχω ένα όνειρο: Για μία Ένωση που θα είναι πρωτοπόρος στην ψηφιοποίηση της δικαιοσύνης, που ήδη έχει αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά και θα οδηγήσει στο τέλος αυτής της απέραντης συσσώρευσης χαρτιού στα σπίτια μας και στην επιτάχυνση του δικανικού μας έργου. Για μία Ένωση που θα προασπίζει με νύχια και με δόντια την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, χωρίς όμως να προβαίνει σε λεκτικές και ιδεολογικές ακρότητες και χωρίς αυτή, από την πλευρά της, να παραβαίνει την διάκριση των εξουσιών, εκφράζοντας δημόσια γνώμη για την σκοπιμότητα νομοθέτησης καθαρά πολιτικών ρυθμίσεων. Μην ξεχνάμε ότι πρωτίστως είμαστε εφαρμοστές του Νόμου και όχι νομοθέτες ούτε κυβέρνηση. Για μία Ένωση, που μέσω της αναμόρφωσης του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων, θα διεκδικήσει για τα μέλη της τον εκμοντερνισμό του ρόλου του Δικαστή και Εισαγγελέα, απαλείφοντας, την σημερινή εποχή της τηλεργασίας, απαρχαιωμένες διατάξεις όπως π.χ η υποχρέωση του δικαστικού λειτουργού να κατοικεί στην πόλη που υπηρετεί. Για μία Ένωση που θα είναι πρωτοπόρος στο επιστημονικό πεδίο, στην διοργάνωση συνεδρίων και στην ανάδειξη των νέων νομικών πεδίων που δημιουργούνται από την ανάπτυξη της τεχνολογίας. Για μία Ένωση που θα διεκδικήσει το δικαίωμα μας να εργαζόμαστε σε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, σε συντηρημένα, καινούργια, «πράσινα» κτίρια, με θέρμανση το χειμώνα και ψύξη το καλοκαίρι, διασφαλίζοντας τις συνθήκες εργασίας μας και έναν αντιμετωπίσιμο όγκο δικογραφιών και υπηρεσιών.     

 Συνοδοιπόρο σε αυτό μου το όνειρο βρήκα τον Εφέτη Παναγιώτη Λυμπερόπουλο και τα λοιπά μέλη της ομάδας μας, οι οποίοι θεωρώ ότι έχουν τις ικανότητες και το ήθος, να ακροαστούν τα προβλήματα σας και, τουλάχιστον να προσπαθήσουν με όλες τις δυνάμεις τους, να τα λύσουν.

Σας καλώ όλους να συμμετέχετε με την ψήφο σας, σε αυτές τις κρίσιμες εκλογές για το μέλλον της Ένωσης, εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους τους συνυποψηφίους μου και καλό καλοκαίρι σε όλους εσάς.

 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΗΣ

ΕΦΕΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ   

    

Απάντηση σε ανάρτηση για σύγκληση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης – Δημήτρης Φούκας, Πρόεδρος Πρωτοδικών , Ελευθερία Κώνστα, Εφέτης, Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, Εφέτης

23.7.2020

Απάντηση σε ανάρτηση για σύγκληση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης

Ένα ακόμα απογοητευτικό γεγονός συνέβη σήμερα και είμαστε αναγκασμένοι, στο μέτρο που μας αφορά, να το δημοσιοποιήσουμε για να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας.
Ο κ. Π.Μποροδήμος , Πρωτοδίκης , μέλος της ομάδας του κ. Σεβαστίδη με αναρτήσεις του σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναφέρθηκε στην ομάδα μας ως εξής : «Δεν μπορώ όμως να μη σχολιάσω την στάση των κ. …. Λυμπερόπουλου και των ομάδων τους, που αφού εμπόδισαν να γίνουν οι εκλογές της Ένωσης τον Ιούνιο με πρόσχημα την πανδημία και την πιθανότητα μικρής συμμετοχής, σήμερα ζητάνε τη σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης (!) στα μέσα του καλοκαιριού για να τοποθετηθούμε για το νομοσχέδιο που αφορά τα ειρηνοδικεία και τίθεται προς διαβούλευση».
Ο κ. Μποροδήμος, ως εντολοδόχος του κ. Σεβαστίδη και της ομάδας του χρησιμοποιεί απροκάλυπτα και ενυπόγραφα πια τη μέθοδο της παραπληροφόρησης, μια μέθοδο στην οποία εν τέλει στηρίζεται η προσπάθεια τους να καταλάβουν την Ένωση. Χωρίς να έχουν διασταυρώσει την πληροφορία τους ,πετούν στον ανεμιστήρα μια ανακρίβεια για να καλύψουν τις παραλείψεις και τις ευθύνες, που βαρύνουν τους ίδιους και τους όψιμους συνεργάτες τους. Όφειλαν να μας είχαν ρωτήσει, διότι τότε θα λάμβαναν την απάντηση ότι:
Η ομάδα μας ουδέποτε έθεσε θέμα σύγκλησης έκτακτης γενικής συνέλευσης για το ζήτημα των τροποποιήσεων του ν.3689/2010, που η εκπρόσωπος της Ένωσης κ. Ερμίδου και οι εκπρόσωποι του Ειρηνοδικείου Αθηνών κ.κ. Δελής και Φούρκας εν κρυπτώ υιοθέτησαν.
Στον κ. Μποροδήμο αμέσως απάντησε, εκ μέρους της ομάδας μας, ο κ. Φούκας, σε ένα εκ των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, διαψεύδοντας την «είδηση» μόλις έλαβε γνώση της ανάρτησης. Ο κ. Μποροδήμος, τότε ανταπάντησε, ότι εφόσον είναι έτσι, αποσύρει την ανάρτηση, επιβεβαιώνοντας τη βασιμότητα του συλλογισμού, ότι η ανάρτησή του, επειδή δεν ήταν επιβεβαιωμένη από εμάς και χωρίς αναφορά σε άλλη πηγή πληροφόρησης, ήταν προϊόν δικής του έμπνευσης και μόνο και αφού υπηρέτησε τον σκοπό της παραπληροφόρησης μπορούσε να αποσυρθεί.
Η δική μας θέση στο θέμα ήταν ξεκάθαρη από την πρώτη στιγμή: θεωρούμε ότι η μόνη ρεαλιστική τακτική που μπορεί να εφαρμοσθεί με αποτελεσματικότητα ,τώρα σε άμεσο και πιθανότατα κρίσιμο χρόνο, είναι η αναστολή της νομοθετικής πρωτοβουλίας, προκειμένου να δοθεί χρόνος στην Προσωρινή Διοίκηση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων και στο Ειρηνοδικείο Αθηνών για την υποβολή παρατηρήσεων και την πρόταση ρεαλιστικών λύσεων. Συνεπώς, αν ήταν με πρωτοβουλία μας κίνηση για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης, πολύ απλά θα την ανακοινώναμε με την υπογραφή μας.
Πέραν των ανωτέρω, δεν θα μπορούσαμε από ιδεολογία να υποκινήσουμε μυστικά κάτι τέτοιο, όπως η ανάρτηση του κ. Μποροδήμου και της ομάδας του κ. Σεβαστίδη αφήνει να εννοηθεί, διότι δεν είναι της ιδιοσυγκρασίας μας οι παρασκηνιακές μεθοδεύσεις. Επιπλέον, τέτοιες αντιλήψεις δημιουργούν την αίσθηση «καπελώματος» των εχόντων την πρωτοβουλία Συναδέλφων, γεγονός απαράδεκτο ως νοοτροπία. Αλήθεια, να συμπεράνουμε, ότι τέτοιου είδους δράσεις η ομάδα του κ. Σεβαστίδη, τις αναγνωρίζει μόνον, ως στρατευμένη τεχνική οργανωμένων ομάδων; Γιατί, αντίθετα, εμείς πιστεύουμε στην αυτόνομη σκέψη των Συναδέλφων και την ανεξάρτητη ατομική δράση των Δικαστών και Εισαγγελέων και όχι σε «καπελώματα» .
Επί της ουσίας του θέματος του νομοσχεδίου εξακολουθεί να μας προκαλεί εντύπωση, το ότι η ομάδα του κ. Σεβαστίδη αποφεύγει να λάβει θέση. Επιμένει να σιωπά. Προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από την κ.Ερμίδου, η οποία τύγχανε της εμπιστοσύνης μόνον του ιδίου, του αδελφού του και του κ. Μποροδήμου και τον κ. Δελή, τον εκ των προσθέτως παρεμβαινόντων υπέρ της αιτήσεως τους για ορισμό προσωρινής διοίκησης στην Ένωση.
Γιατί , όμως να συμβαίνει αυτό;
Ποιόν επιθυμεί να προστατεύσει από την (εσφαλμένη) νομοθετική πρωτοβουλία;
Ποιόν επιθυμεί να προστατέψει από το γεγονός ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος έξι μηνών πραγματικού και ουσιαστικού διαλόγου για την Ένωση και τα Ειρηνοδικεία, που θα οδηγούσαν σε άλλες νομοθετικές επιλογές;
Ποιον επιθυμεί να προστατέψει επειδή διαπραγματεύθηκε χωρίς εντολή από το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης;
Είναι τυχαίο, ότι το νομοσχέδιο αυτό καταρτίζεται, εν κρυπτώ, την ίδια περίοδο που ο κ. Σεβαστίδης ζητάει παράταση της θητείας του ως πρόεδρος της Ένωσης με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και (για τον ίδιο λόγο) αντιδρά με χλιαρές ανακοινώσεις «εσωτερικής κατανάλωσης» στο ζήτημα της παράτασης του δικαστικού έτους, ενώ όφειλε αφού δεν συμφωνούσε (όπως ο ίδιος ισχυρίζεται) να επιδιώξει τουλάχιστον συνάντηση με τον Υπουργό Δικαιοσύνης;
Αυτά τα ερωτήματα ας απαντηθούν από τους Δικαστές και Εισαγγελείς, μέλη της Ένωσης.
Από την πλευρά μας καθιστούμε σαφές, ότι θα εξακολουθούμε να λειτουργούμε θεσμικά απέναντι σε μειοψηφίες που επιχειρούν να παρασύρουν το Δικαστικό Σώμα σε περιπέτειες εξακολουθηματικά.
Ζητούμε από τους Συναδέλφους να μην υιοθετούν ,ως απόψεις μας ,φήμες οι οποίες διοχετεύονται σε άτυπα fora από τρίτους.
Η καθαρότητα στις θέσεις και η διαφάνεια στις σχέσεις είναι μία ακόμα βασική αρχή στη λειτουργία της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Καλούμε την ομάδα του κ. Σεβαστίδη να ενστερνιστεί τουλάχιστον την αρχή αυτή, έστω και τώρα.

Δημήτρης Φούκας    Ελευθερία Κώνστα

Πρόεδρος Πρωτοδικών       Εφέτης

Παναγιώτης Λυμπερόπουλος
Εφέτης

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΠΟΡΟΔΗΜΟΥ, ΠΡΩΤΟΔΙΚΗ

Η Ένωση δεν αλλάζει σε μια μέρα. Όμως αλλάζει…

Στιγμιότυπο 2020-07-23, 11.43.38 πμ Το τέλος της θητείας είναι πάντα αφορμή για απολογισμό. Μετράμε τις επιτυχίες, τις εκκρεμότητες, τα λάθη, τις παραλείψεις… Μετράμε ταυτόχρονα την ικανότητά μας για αποστασιοποίηση και αυτοκριτική και εξεταζόμαστε σε όλα. Οφείλουμε να θυμίζουμε τις κατακτήσεις, αλλά να μην υποβαθμίζουμε και τις κακοτοπιές, γνωρίζοντας πια ότι απόλυτα ανέφελες θητείες δεν υπήρχαν, ούτε υπάρχουν. Η ίδια η κομβικότητα της Ένωσή μας, που βρίσκεται στο κέντρο του ζωηρού ενδιαφέροντος ολόκληρου του νομικού κόσμου, με εμβέλεια που εκτείνεται και εκτός αυτού, αποκλείει τον εφησυχασμό. Δεν αποκλείει όμως ενίοτε και την αγανάκτηση των συναδέλφων, όταν βρίσκονται διαρκώς θεατές στο ίδιο έργο των προσωπικών παραγοντισμών και των συγκρούσεων που αυτοί γεννούν.

    Ο λόγος από τη μια για τον παλαιού τύπου συνδικαλισμό. Αυτόν που οι περισσότεροι δε γνωρίσαμε, ούτε αγαπήσαμε. Που ζει πατώντας με τα πόδια μέσα στην Ένωση και με τα μάτια και τα αυτιά έξω από αυτή, κάποτε και έξω από τη Δικαιοσύνη. Που μέσα από τις αντιφάσεις του, αναδεικνύει μόνο προσωπικές στρατηγικές και στόχους. Που εξακολουθεί να μην αντιλαμβάνεται ότι οφείλει να μαραθεί, για να ανθίσει στη θέση του η υγιής συλλογικότητα και η ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού της Ένωσης. Που απογοητεύει τους συναδέλφους και οδηγεί στην αποστασιοποίηση και στην δυσκολία ουσιαστικής διάκρισης, αφού όλοι δικαίως ή αδίκως μπαίνουν στο ίδιο κάδρο της κριτικής.

    Ο λόγος από την άλλη για την ανάγκη συμπορεύσεων και συνεργασιών. Την ανάγκη που γέννησαν οι πικρές αναμνήσεις από το παρελθόν της Ένωσης και οδήγησαν στη θεμελίωση ενός νέου μοντέλου λειτουργίας της, που όμως έχει μείνει ακόμα στα θεμέλια, γιατί η ολοκλήρωσή του, υπονομεύει την επιβίωση της παλιάς νοοτροπίας. Τα όσα θλιβερά συνέβησαν του τελευταίους μήνες, δε σημαίνουν ότι ο αγώνας για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, είναι ασύμβατος με την ενότητα του Σώματος. Όμως το στοίχημα της ενότητας δοκιμάζει όρια και χρειάζεται όρους, που πρέπει να θέσουν τώρα οι ίδιοι οι συνάδελφοι. Πριν μερικά χρόνια δώσαμε όλοι μαζί με εμφατικό τρόπο την ευκαιρία σε νέους συναδέλφους να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκπροσώπησή μας και παρά τους αρχικούς δισταγμούς το αποτέλεσμα οδήγησε σε κατακτήσεις που στο παρελθόν ήταν αδιανόητες. Η Ένωση είναι πια κοντά στους δικαστές όλων των βαθμών και παρεμβαίνει με θεσμικό και επιστημονικό τρόπο σε κάθε κρίσιμο για τη Δικαιοσύνη θέμα. Προστατεύει από απόπειρες παρεμβάσεων κρατώντας αποστάσεις από πολιτικές αντιπαραθέσεις, χωρίς να χαρίζεται. Λαμβάνει πρωτοβουλίες για τη βελτίωση των συνθηκών του λειτουργήματός μας χωρίς να λησμονά και τον κοινωνικό του ρόλο. Κατέστησε την ισχυρή της παρουσία κεκτημένο της Δικαιοσύνης, γεγονός που έκανε ακόμη πιο εκκωφαντική την απουσία της τους άφωνους μήνες της προσωρινής διοίκησης.

    Τη διετία που πέρασε δεν ζήσαμε μόνο την απογοητευτική εσωστρέφεια, την παρεμπόδιση των εκλογών, την ολομέτωπη σύγκρουση. Ζήσαμε και σημαντικές στιγμές συλλογικότητας, που έδειξαν το δρόμο που πρέπει να χαράξουμε στο εξής. Κορυφαία όλων, η ψηφοφορία για τη συνταγματική αναθεώρηση το Δεκέμβριο του 2018, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων ψήφισε την πρότασή μας, να απαγορευθεί η ανάληψη κάθε πολιτικής ή δημόσιας θέσης ή θέσης σε ανεξάρτητη αρχή από δικαστές για τουλάχιστον δύο χρόνια από την αφυπηρέτηση. Πιο πρόσφατα, η διεξαγωγή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας το Μάιο του 2020, όταν εκατοντάδες δικαστές και εισαγγελείς πήραν την Ένωση στα χέρια τους και ζήτησαν την άμεση προσφυγή σε εκλογές και τη μη προσφυγή σε προσωρινή διοίκηση. Στιγμές άμεσης δημοκρατίας, εικόνες από το μέλλον της Ένωσής μας και ταυτόχρονα ένα σημαντικό βήμα προς το πλήρες άνοιγμα της στις νέες γενιές. Η συμμετοχή φέρνει την ανανέωση και τη δημοκρατία, σε πείσμα εκείνων που στάθηκαν απέναντι αγνοώντας τα μέλη, γιατί θέλουν την Ένωση κλειστό ανεξέλεγκτο διευθυντήριο.

   Όμως ο βηματισμός της Ένωσης δεν μπορεί να παραλλάσσει με γνώμονα την κάθε είδους συγκυρία. Αξιόπιστη θα είναι μόνο, όσο εκείνοι εκτός των τειχών, που θα επιθυμούσαν διακαώς να την έχουν υπό έλεγχο, θα γνωρίζουν ότι η στάση της δεν ετεροκαθορίζεται. Ότι ο ανεξάρτητος χαρακτήρας της είναι αδιαπραγμάτευτος και αυτοί που την εκπροσωπούν δεν έχουν παράλληλες φιλοδοξίες, που να την εκθέτουν και να την αποδυναμώνουν. Ο παλαιού τύπου συνδικαλισμός ανασαίνει μέσα από τη ματαιοδοξία και η διαιώνισή του καθιστά δυσχερέστερη τη συνεργασία και συμπόρευση στο εσωτερικό της Ένωσης. Είναι λοιπόν πια ζωτικής σημασίας να κατανοηθεί ότι η επιλογή των ίδιων προσώπων, που έχουν διανύσει πολυετή διαδρομή από διάφορες θέσεις στην Ένωση, ακόμα και αν πρόσφεραν στο παρελθόν, δεν μπορεί να εγγυηθεί διαφορετικά αποτελέσματα για το μέλλον της.

   Σε αυτές τις εκλογές οι συνάδελφοι θα έχουν μια εξαιρετική ευκαιρία να δοκιμάσουν κάτι εντελώς νέο. Την πλήρη απαγκίστρωση της Ένωσης από το παρελθόν της και την εμπίστευσή της σε μια νέα γενιά συναδέλφων, που το πρώτον θα δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στο όμορφο καθήκον της εκπροσώπησης. Έτσι θα χτιστούν και οι προϋποθέσεις μιας ενότητας, που τώρα φαίνεται μακρινή και δύσκολη, αλλά που η διαδοχή των γενεών και των προσώπων θα κάνει απολύτως εφικτή. Ενότητα χτισμένη από στέρεα υλικά, που θα επιλέξουν οι συνάδελφοι, για μια Ένωση που αλλάζει και που οφείλει να τους μοιάζει…

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΝΤΟΚΑ, ΕΦΕΤΗ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΝΤΟΚΑ, ΕΦΕΤΗ

Ποια είναι η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων που θέλουμε;

ad667492-2815-4ee6-945d-0658ee706774

Η διάλυση του Ενωτικού Προεδρείου και η έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των μελών της ομάδας με επικεφαλής τον κ. Χριστόφορο Σεβαστίδη αφενός και των υπολοίπων μελών αφετέρου ξεκίνησε μετά τις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν το καλοκαίρι του 2019. Έκτοτε κατέστη αδύνατη η υιοθέτηση κοινής στάσης για οιοδήποτε ζήτημα από τα μέλη που αποτελούσαν έως τότε το Ενωτικό Προεδρείο, που να θίγει την κυβερνητική πολιτική, είτε αφορούσε το θέμα της υποχρεωτικής ιδιωτικής διαμεσολάβησης, είτε τη μείωση των πόρων του ΤΑΧΔΙΚ, είτε τη μεταφορά της Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής από το Υπουργείο Δικαιοσύνης στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξης. Η αντιπαράθεση αυτή κορυφώθηκε με την ψήφιση της γνωστής τροπολογίας για την ανακατανομή των θέσεων στα εφετεία, με την κατάργηση 86 θέσεων εφετών και τη δημιουργία 86 θέσεων προέδρων εφετών, διάταξη που εισήχθη κατόπιν ενεργειών του προηγούμενου Γενικού Γραμματέα της Ένωσης, ο οποίος ωφελήθηκε προσωπικά από τη ρύθμιση. Για το ζήτημα αυτό δημόσια εξέφρασα τη θέση πως ουδείς έχει το δικαίωμα να καταχράται την εμπιστοσύνη των συναδέλφων του και τη θέση του ως εκπροσώπου της Ένωσης για να ικανοποιήσει πρωτίστως προσωπικά του αιτήματα και επιδιώξεις. Το μοναδικό κίνητρο για όποιον θέτει υποψηφιότητα για να μετάσχει στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης πρέπει να είναι η προάσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, η επίλυση των προβλημάτων που ανακύπτουν κατά την άσκηση των καθηκόντων μας, η διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας, η διασφάλιση της ανεξαρτησίας και του σεβασμού που αναλογεί στο έργο μας και στο ρόλο μας στην κοινωνία. Η Ένωση και οι εκπρόσωποί της οφείλουν πρωτίστως να παραμένουν αδέσμευτοι από τη Διοίκηση και από οιαδήποτε πολιτική επιρροή, όπως ορίζεται στο Προοίμιο του Καταστατικού της. Απαραίτητη προϋπόθεση για όποιον μετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης είναι να μην εξαρτά την άποψή του από τις εκάστοτε πολιτικές συγκυρίες, ούτε να επιδιώκει προσωπικά οφέλη, αλλά να λειτουργεί με αποκλειστικό γνώμονα το κοινό συμφέρον.

Κατά την Τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης που διεξήχθη στις 14.12.2019, με συντριπτική πλειοψηφία αποφασίσθηκε το Δ.Σ. να ζητήσει την άμεση απόσυρση της διάταξης, που αφορούσε την ανακατανομή των θέσεων των εφετών-προέδρων εφετών. Ωστόσο, η πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. αρνήθηκε να υλοποιήσει την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, που αποτελεί, σύμφωνα με το Καταστατικό της, το ανώτατο όργανο της Ένωσης. Αντίθετα, σε συνάντηση που τα μέλη της πλειοψηφίας του Δ.Σ. είχαν με τον Υπουργό Δικαιοσύνης στις 18.2.2020, όχι μόνο δεν έθεσαν το ως άνω ζήτημα, αλλά συζήτησαν και για την ανακατανομή των οργανικών θέσεων των εισαγγελέων στο εφετείο, με κατάργηση 22 οργανικών θέσεων αντεισαγγελέων εφετών και δημιουργία 22 νέων θέσεων εισαγγελέων εφετών, όπως τα ίδια τα μέλη της πλειοψηφίας κατέστησαν γνωστό στις 6.4.2020.

Στη συνέχεια τα μέλη της πλειοψηφίας του Δ.Σ. αρνήθηκαν τη διεξαγωγή αρχαιρεσιών στα τέλη Ιουνίου του 2020, σύμφωνα με το καταστατικό, παρόλο που είχαν αρχίσει να επαναλειτουργούν τα δικαστήρια και να συγκαλούνται οι ολομέλειες αυτών και ενώ ήταν δυνατή η διεξαγωγή τους, σύμφωνα με τους όρους που τέθηκαν από τον Ε.Ο.Δ.Υ. Επέλεξαν να οδηγήσουν την Ένωση στον ορισμό προσωρινής διοίκησης, με προφανή στόχο την ανατροπή του νομίμως εκλεγμένου προεδρείου και την ανάληψη αυτού από τους ίδιους, στόχος που τελικά δεν επιτεύχθηκε, ύστερα από την έκδοση της με αρ. 1541/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Αναμφίβολα η περίοδος αυτή των εσωτερικών συγκρούσεων στους κόλπους του Διοικητικού Συμβουλίου, που ακολούθησε τη διάλυση του ενωτικού προεδρείου, έχει προκαλέσει προβληματισμό και απογοήτευση. Προσωπικά θεωρώ πως το ερώτημα που τίθεται στις επικείμενες αρχαιρεσίες είναι ένα : ποια είναι η Ένωση που θέλουμε. Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων δημιουργήθηκε από ανθρώπους που δεν δίστασαν να συγκρουσθούν με την πολιτική εξουσία και να υποστούν πειθαρχικές και προσωπικές διώξεις, για να μπορούμε να έχουμε σήμερα ανεξάρτητη και δυνατή φωνή. Η δημιουργία της Ένωσης κατά το έτος 1958 και η δράση της υπό την προεδρία του αρεοπαγίτη Αντωνίου Φλώρου (1960-1962), ο οποίος χρησιμοποίησε μαχητική συνδικαλιστική φρασεολογία, πρωτόγνωρη για την εποχή του, και διώχθηκε για τη δράση του αυτή πειθαρχικώς, ενόχλησε τους κυβερνώντες. Άλλωστε οι εκάστοτε ασκούντες την κυβερνητική εξουσία δύσκολα ανέχονται μία πλήρως ανεξάρτητη δικαστική λειτουργία. Κατά την περίοδο της δικτατορίας πέντε δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί (οι αρεοπαγίτες Αντώνιος Φλώρος και Δημήτριος Μαργέλλος, ο πρόεδρος πρωτοδικών Γεώργιος Κώνστας, και οι εισαγγελείς πρωτοδικών Γεώργιος Ξενάκης και Αλέξανδρος Φλώρος) απολύθηκαν και για τον ‘διακεκριμένο’ λόγο της ‘συνδικαλιστικής δράσης’ τους. Αυτοί οι άνθρωποι μας εμπνέουν και μας οδηγούν. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό εκπρόσωποί μας να χρησιμοποιούν τη θέση τους για να νομοθετηθούν διατάξεις, με αναδρομική μάλιστα ισχύ, ώστε να ωφεληθούν προσωπικά. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό εκπρόσωποί μας να μεταπηδούν σε θέσεις συμβούλων Υπουργών ή σε θέσεις άσκησης πολιτικής εξουσίας. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό η άποψη της Ένωσης σε νομοθετήματα που μας αφορούν να εξαρτάται από τις πολιτικές συγκυρίες. Οι εκπρόσωποί μας οφείλουν να διαφυλάττουν πρωτίστως την προσωπική τους ανεξαρτησία έναντι κάθε πολιτικής επιρροής, ώστε να δύνανται να προασπίζονται τα δικαιώματα των συναδέλφων τους, δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών.

Στα κομβικής σημασίας ζητήματα που θα τεθούν άμεσα το επόμενο διάστημα όπως, μεταξύ άλλων, η κατάργηση των αιρετών διοικήσεων στα δικαστήρια, η περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας μας, ο περιορισμός των δικαστικών διακοπών σε μόνιμη πλέον βάση, η επέκταση του ωραρίου λειτουργίας των δικαστηρίων, η Ένωσή μας οφείλει να έχει καθαρή, δυνατή και ανεξάρτητη φωνή.  Τα μέλη της Ομάδας των συναδέλφων Χριστόφορου Σεβαστίδη, Χαράλαμπου Σεβαστίδη, Παντελή Μποροδήμου, Αικατερίνης Μάτση, Ιωάννας Ξυλιά, Μιχάλη Τσέφα και Έφης Κώστα, διαθέτουν καθαρή, δυνατή, ανεξάρτητη φωνή, θάρρος και παρρησία, ήθος και αποφασιστικότητα. Για το λόγο αυτό θεώρησα επιβεβλημένο καθήκον τη συμμετοχή μου σε αυτήν, με τη διάθεση να συμμετέχω ενεργά και δραστήρια στην υλοποίηση των στόχων που θα θέσει το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσής μας.

H ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙΣΑ… ΟΜΑΔΑ ΕΔΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ – Μαργαρίτα Στενιώτη, Εφέτης Κων/νος Βουλγαρίδης, Πρόεδρος Πρωτοδικών Γρηγόρης Κομπολίτης, Ειρηνοδίκης Γιάννης Τριανταφυλλίδης, Αντ/λέας Πρωτοδικών Νικήτας Βελίας, Ειρηνοδίκης

ΟΜΑΔΑ ΕΔΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Μαργαρίτα Στενιώτη, Εφέτης

Κων/νος Βουλγαρίδης, Πρόεδρος Πρωτοδικών

Γρηγόρης Κομπολίτης, Ειρηνοδίκης

Γιάννης Τριανταφυλλίδης, Αντ/λέας Πρωτοδικών

Νικήτας Βελίας, Ειρηνοδίκης

 

H ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙΣΑ…

 

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει πλούσια διαδικτυακή αρθρογραφία σχετικά με το πόρισμα της συσταθείσας, με την ΥΑ 93724/φ.335/19.12.2019, Ομάδας Εργασίας, με αντικείμενο τη μεταβολή του δικονομικού πλαισίου εκδίκασης των διαφορών του ν. 3869/2010 «Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων και άλλες διατάξεις». Από την αρθρογραφία αυτή ενημερωθήκαμε το πρώτον ότι επίκειται εντός των αμέσως επομένων ημερών να τεθεί  σε δημόσια διαβούλευση σχέδιο Νόμου, που συνετάχθη με βάση το πόρισμα της άνω Ομάδας Εργασίας και ότι  στην Ομάδα αυτή συμμετείχε ως εκπρόσωπος της ΕΔΕ, που ορίσθηκε από το Προεδρείο της  και απολάμβανε της εμπιστοσύνης του η Ειρηνοδίκης Ακριβή Ερμίδου. Ως μέλη του Δ.Σ. της ΕΔΕ, η θητεία του οποίου έληξε την 1-6-2020, οι τρεις πρώτοι εκ των υπογραφόντων, και πολύ περισσότερο ο τρίτος Ειρηνοδίκης Γρηγόρης Κομπολίτης, ουδεμία ενημέρωση είχαμε περί της σύστασης της παραπάνω Ομάδας Εργασίας ήδη από 19-12-2019 και τα αποτελέσματα των εργασιών αυτής. Από μία απλή ανάγνωση του άνω σχεδίου νόμου και παρά την προαναφερόμενη εκπροσώπηση των Ειρηνοδικών, συνάγεται ότι πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου, το οποίο πλην του γεγονότος ότι βρίθει αντισυνταγματικών διατάξεων, έρχεται να «τιμωρήσει» τους ήδη επιβαρυμένους Ειρηνοδίκες, να εξυπηρετήσει τη λογική «να τελειώνουμε με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά» ανεξαρτήτως συνεπειών για τους Ειρηνοδίκες και τους δανειολήπτες και περαιτέρω να εξυπηρετήσει τα πιστωτικά ιδρύματα. Η προσήλωση δε της Ομάδας Εργασίας στον παραπάνω σκοπό έφθασε στο σημείο να καταργηθούν βασικές αρχές της δίκης προβλεπόμενες από το ίδιο το Σύνταγμα, δεδομένου ότι καταργείται ακόμη και η δημόσια συζήτηση της υπόθεσης και η «υπόθεση λογίζεται συζητηθείσα», με συνέπεια να «διαβιβάζεται αμελλητί στον ειρηνοδίκη που καθορίζεται με πράξη του διευθύνοντος το αρμόδιο ειρηνοδικείο» και με περαιτέρω αποτέλεσμα η εκκρεμότητα 37.000 υποθέσεων υπερχρεωμένων προσώπων από τα Ειρηνοδικεία της χώρας να μεταφέρεται στην οικία των Ειρηνοδίκων και να καθίστανται οι τελευταίοι, πλέον, υπερχρεωμένοι. Την τελευταία δε αυτή συνέπεια η Ομάδα Εργασίας δεν την αγνόησε και πρότεινε την προσωρινή αναστολή της ισχύος του άρθρου 91 § 2 του ΚΟΔΚΔΛ  αναφορικά με τις εν λόγω υποθέσεις του Ν. 3869/2010 για διάστημα μιας διετίας, συνομολογώντας μ’ αυτή την πρόβλεψη ότι οι Ειρηνοδίκες λόγω της υπερχρέωσης θα οδηγούνται ενώπιον των Πειθαρχικών Οργάνων.

Η ανάλυση των επιμέρους διατάξεων του σχεδίου νόμου είναι άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι το μοναδικό αίτημα που επιβάλλεται να υποβληθεί είναι η μη θέση αυτού σε διαβούλευση  και η άμεση απόσυρσή του. Αίτημα το οποίο θα υποστηρίξουμε με τεκμηριωμένο λόγο ενώπιον των αρμοδίων οργάνων.

 Η αποσυμφόρηση δε των επιβαρυμένων Ειρηνοδικείων από τις παραπάνω υποθέσεις δεν θα γίνει με τη σωματική και ψυχική εξόντωση των Ειρηνοδικών αλλά με λήψη μέτρων που θα εναρμονίζονται με τις συνταγματικές διατάξεις και τις διατάξεις των Κανονισμών των Δικαστηρίων και αφού προηγηθεί διάλογος και διατύπωση προτάσεων από τις Ολομέλειες των Ειρηνοδικείων.

Είναι απαραίτητο να σχεδιάσουμε το μέλλον, γιατί διαφορετικά θα υποχρεωθούμε να το υποστούμε. Ο σχεδιασμός αυτός προϋποθέτει  την άμεση  κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων των Ειρηνοδικών, δεδομένου ότι το νέο δικαστικό έτος θα ξεκινήσει με σαράντα και πλέον Ειρηνοδίκες λιγότερους, που σύντομα θα αυξηθούν σε ενενήντα, την επιμόρφωση των υπηρετούντων Ειρηνοδικών, τη γραμματειακή υποστήριξη των Ειρηνοδικείων και κυρίως την οριοθέτηση των καθηκόντων των Ειρηνοδικών, ώστε απαλλαγμένοι από τα πολλαπλά, μη δικαστικά καθήκοντά τους, να επικεντρωθούν στις υποθέσεις που έχουν πράγματι ανάγκη δικαιικής κρίσης.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΑΣ ΞΥΛΙΑ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΙΩΑΝΝΑΣ ΞΥΛΙΑ,
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ

Στιγμιότυπο 2020-07-21, 12.07.28 μ.μ.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, 

Αποφάσισα τη συμμετοχή μου στις αρχαιρεσίες της Ένωσης, ως υποψήφια για το Δ.Σ. αυτής, επειδή πιστεύω ότι στο λειτούργημα που ασκούμε κύριο μέλημά μας πρέπει να είναι η ορθή, έγκαιρη και αποτελεσματική και όχι απλώς διεκπεραιωτική απονομή της δικαιοσύνης, με σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων όλων των πολιτών και γενικότερα του δημοσίου συμφέροντος, βάσει του Συντάγματος και των νόμων και ανεξάρτητα από τις όποιες πλειοψηφίες διαμορφώνονται στην κοινή γνώμη, την εικαζόμενη ή εκπεφρασμένη βούληση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, ή την πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. 

Για την εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού της δικαιοσύνης αναγκαία είναι η προσωπική και λειτουργική μας ανεξαρτησία, η οποία αναγνωρίζεται, θεσπίζεται και διασφαλίζεται από τις διατάξεις του Συντάγματος, οι οποίες προβλέπουν ένα ευρύ πλαίσιο εγγυήσεων που αφορούν αφενός στην ανεπηρέαστη από υποδείξεις ή πιέσεις απονομή της δικαιοσύνης, αφετέρου στον διορισμό, την ισοβιότητα, την ανάθεση της επιθεώρησης σε συναδέλφους ανώτερου βαθμού, την ανάθεση στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο κάθε απόφασης σχετικής με την υπηρεσιακή μας εξέλιξη, καθώς και του πειθαρχικού ελέγχου σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια πειθαρχικά συμβούλια, που αποτελούνται μόνο από δικαστές. Οι ρυθμίσεις αυτές, εξασφαλίζοντας ένα ικανοποιητικό σύστημα αυτοδιοίκησης της δικαιοσύνης, που συμβάλλει στην ανεξαρτησία της, είναι πολύτιμες και είναι αυτονόητο ότι πρέπει να διατηρηθούν. Ωστόσο, παρά τις συνταγματικές αυτές εγγυήσεις, ο εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας που αφορά στην υπηρεσιακή μας κατάσταση είναι επιβεβλημένος. 

Στην κατεύθυνση αυτή ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε, με την αιτιολογική του έκθεση, ήδη από τον Δεκέμβριο 2018, το σχέδιο του νέου Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, από τη συσταθείσα νομοπαρασκευαστική επιτροπή, στην οποία συμμετείχαν ως εκπρόσωποι της Ε.Δ.Ε. ο κ. Χαράλαμπος Σεβαστίδης και η κ. Ακριβή Ερμίδου, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει εισαχθεί προς ψήφιση. Παραμένει ωστόσο επιτακτική η ανάγκη άμεσης τροποποίησης συγκεκριμένων διατάξεων του ισχύοντος ΚΟΔΚΔΛ (Ν. 1756/1988), είτε αυτές έχουν περιληφθεί στο νέο σχέδιο, είτε δεν υιοθετήθηκαν από την νομοπαρασκευαστική επιτροπή, προκειμένου να διασφαλιστεί η βελτίωση της υπηρεσιακής μας κατάστασης, η οποία συνδέεται άμεσα με την αποτελεσματικότητα της δικαστικής κρίσης, από άποψη ποιότητας και ταχύτητας. 

Μεταξύ άλλων απαιτούνται μεταρρυθμίσεις: 1) στον τρόπο χρέωσης του δικαστή και εισαγγελέα και τον σχετικό πειθαρχικό του έλεγχο, 2) στον τόπο διορισμού και εγκατάστασής του, 3) στη συνυπηρέτηση συζύγου ή συνδεόμενου με σύμφωνο συμβίωσης και 4) στη δυνατότητα εισαγωγής των Ειρηνοδικών (Γ’ και Δ’ τάξης) στην ΕΣΔΙ ως δικαστικών και εισαγγελικών Παρέδρων. Ειδικότερα: 

Α. ΑΡΙΘΜΟΣ ΧΡΕΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

Στον ισχύοντα ΚΟΔΚΔΛ δεν γίνεται καμία αναφορά στα κριτήρια χρέωσης των υποθέσεων σε κάθε δικαστικό λειτουργό, παρά τη σημαντική διαφορά στη φύση των υποθέσεων, αλλά και στον αριθμό τους, τόσο μεταξύ τμημάτων του ίδιου δικαστηρίου, όσο και μεταξύ των δικαστηρίων. Θα πρέπει να επιδιωχθεί νομοθετική ρύθμιση που θα προβλέπει ότι η υπηρεσιακή χρέωση οφείλει να είναι ανάλογη του πραγματικού χρόνου υπηρεσίας του δικαστικού λειτουργού εντός του συγκεκριμένου δικαστικού έτους, ώστε να αποφεύγεται το φαινόμενο της υπερβολικής χρέωσής του σε λίγο χρόνο (λόγω π.χ. προηγούμενης άδειας), που θα καθιστά δυσχερή την εμπρόθεσμη δημοσίευση των αποφάσεων. Παράλληλα, πρέπει να προχωρήσει άμεσα, με πρωτοβουλία της Ένωσης, η τροποποίηση των Κανονισμών Λειτουργίας των Δικαστηρίων, ώστε να προβλέπουν ανώτατο ετήσιο αριθμό χρέωσης των δικαστικών λειτουργών, ανάλογα με τη βαρύτητα των υποθέσεων εκάστου τμήματος. 

Αναγκαία καθίσταται πλέον η τροποποίηση του άρθρου 91 § 2 στ. ε΄ του ισχύοντος ΚΟΔΚΔΛ, όπου τυποποιείται το πειθαρχικό αδίκημα της αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην εκτέλεση των καθηκόντων των δικαστικών λειτουργών, με την εισαγωγή επιπλέον ενός ποσοτικού κριτηρίου, δηλαδή του ελάχιστου αριθμού των περαιωμένων πολιτικών υποθέσεων για τον ελεγχόμενο δικαστικό λειτουργό, ώστε να μην στοιχειοθετείται πειθαρχικό αδίκημα όταν αυτός έχει περαιώσει 150 υποθέσεις στο Πρωτοδικείο ή Ειρηνοδικείο ή 50 υποθέσεις στο Εφετείο. 

Β. ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ

Με το άρθρο 40 § 3 του ισχύοντος ΚΟΔΚΔΛ προβλέπεται ότι ο δικαστικός λειτουργός οφείλει να διαμένει στην πόλη, όπου είναι η  έδρα  του δικαστηρίου στο οποίο υπηρετεί ή σε προάστιό της. Η διάταξη αυτή ως αναχρονιστική πρέπει να καταργηθεί, αφού μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει στην υπηρεσιακή κατάσταση, αλλά και στην προσωπική και οικογενειακή ζωή των δικαστικών λειτουργών, λαμβανομένων υπόψη και των κωλυμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 42 του ίδιου κώδικα, αλλά και της δυσαναλογίας των δικαστών με καταγωγή από συγκεκριμένα γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας σε σχέση με τις διαθέσιμες οργανικές θέσεις που υπάρχουν σ’ αυτά. 

Γ. ΣΥΝΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΜΕ ΣΥΖΥΓΟ ΥΠΑΛΛΗΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Ή ΝΠΔΔ

Οι σχετικές με τη συνυπηρέτηση του δικαστικού λειτουργού με τον/τη σύζυγο, δημόσιο υπάλληλο ή υπάλληλο νπδδ, πρέπει επιτέλους να εκσυγχρονιστούν, ώστε κατ’ αναλογία όσων ισχύουν σε άλλους κλάδους εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, να προβλεφθεί πλέον ρητά ως υποχρεωτική η συνυπηρέτηση, με μετάθεση ή κατά παρέκκλιση απόσπαση του συζύγου. Η υπάρχουσα σήμερα ρύθμιση, που αναγνωρίζει μόνο δυνατότητα συνυπηρέτησης, έχει αποδειχθεί στην πράξη αναποτελεσματική, αφού το Δημόσιο και τα νπδδ, επικαλούμενα ελλείψεις στο προσωπικό απορρίπτουν όλα αδιακρίτως τα αιτήματα. 

Δ. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΩΝ ΣΤΗΝ (ΕΣΔΙ) ΓΙΑ ΘΕΣΕΙΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΠΑΡΕΔΡΩΝ

Έχει ήδη προταθεί από την Ένωση και πρέπει να επιδιωχθεί νομοθετική ρύθμιση που θα προβλέπει ειδικό διαγωνισμό μεταξύ Ειρηνοδικών Γ΄ και Δ΄ τάξης, που έχουν συμπληρώσει διετή τουλάχιστον υπηρεσία, από τον οποίο θα καλύπτεται ποσοστό 10% του συνολικού αριθμού των εισακτέων στην κατεύθυνση της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης της ΕΣΔΙ (δικαστικοί και εισαγγελικοί Πάρεδροι).

ΑΙΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΏΝ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ

ΠΡΟΣ

ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΏΝ

ΑΙΤΗΜΑ

 

Προκειμένου να αποφευχθεί εντός του μηνός Αυγούστου 2020 και προ των εκλογών της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων επικείμενη κατάθεση προς ψήφιση του νομοσχεδίου που τιτλοφορείται «Ρύθμιση για την επιτάχυνση εκδίκασης εκκρεμών δικών Ν.3869/2010 σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 6 § 1 ΕΣΔΑ ως προς την εύλογη διάρκεια της πολιτικής δίκης», παρακαλώ όπως προβείτε αρμοδίως σε συνάντηση και επικοινωνία με τον αξιότιμο κ.Υπουργό Δικαιοσύνης προκειμένου η κατάθεση του νομοσχεδίου  να λάβει χώρα μετά την εκλογή του νέου οριστικού ΔΣ της Ενωσης το  οποίο θα προχωρήσει στις δέουσες διαβουλεύσεις. Η ανωτέρω ενέργεια αποτελεί σαφώς έκτακτο ζήτημα αφού η άμεση ψήφιση του ανωτέρω νομοσχεδίου θα προκαλέσει μη αναστρέψιμα προβλήματα σε δεκάδες Ειρηνοδικεία.

 

 20.7.2020

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ                                         

 

 

 

Επιστολή Ελένης Τζουνάκου Ειρηνοδίκη

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ριζική μεταβολή της φύσης των υποθέσεων που εκδικάζονται ενώπιον των Ειρηνοδικείων, γεγονός που έχει οδηγήσει στην ποιοτική μεταβολή του έργου των Ειρηνοδικών, το οποίο δεν περιορίζεται πλέον στην επίλυση απλών νομικών υποθέσεων. Ειδικότερα, τα τελευταία έτη ανατέθηκε αποκλειστικά στους Ειρηνοδίκες η εκδίκαση των υποθέσεων του ν. 3869/2010, αυξήθηκε το ποσοτικό κριτήριο της καθ’ ύλην αρμοδιότητας του Ειρηνοδικείου (αρ. 2 ν. 3994/2011), μεταφέρθηκε σ’ αυτό μεγάλη ύλη της εκουσίας δικαιοδοσίας από το Μονομελές Πρωτοδικείο (αρ. 20 ν. 4055/2012 και με το άρθρο 1 άρθρο έκτο παρ. 2 ν. 4335/2015 παρέμεινε στην αρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου σημαντικός όγκος υποθέσεων, τις οποίες ρητά προβλέπει ο νόμος), ενισχύθηκε με τον ν. 4335/2015 η έγγραφη διαδικασία και περιορίστηκε ο κύκλος των υποθέσεων στις οποίες ο διάδικος μπορεί να παρασταθεί χωρίς δικηγόρο (115 παρ. 3, 94 ΚΠολΔ), παράλληλα δε, διευρύνθηκε ο όγκος των υπαγόμενων στα Ειρηνοδικεία διαφορών (έκδοση ευρωπαϊκών διαταγών πληρωμής κατά τον Καν. 1896/2006, ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου κατά τον Καν. 650/2012, εκδίκαση μικροδιαφορών με την ευρωπαϊκή διαδικασία κατά τον Καν. 861/2007, όπως τροποποιήθηκε με τον Καν. 2421/2015, έκδοση ευρωπαϊκής διαταγής δέσμευσης λογαριασμών κατά τον Καν. 655/2014, βλ. την αιτ. έκθεση ν. 4689/2020). Επιπλέον, ο Ειρηνοδίκης σήμερα υποβάλλει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ (βλ. την υπόθεση C‑565/16, με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Ειρηνοδικείο Λέρου σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 12, παρ. 3, στοιχ. βʹ του Καν. 2201/2003). 

 

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι η δικαστηριακή ύλη που αναλογεί στους Ειρηνοδίκες είναι αντίστοιχης δυσκολίας με αυτήν της ύλης των λοιπών πολιτικών – ποινικών δικαστών, γεγονός που αναγνώρισε ο νομοθέτης και, γι’ αυτό άλλωστε, εξομοίωσε με τον ν. 4689/2020 τις προϋποθέσεις συμμετοχής, τον τρόπο διενέργειας του διαγωνισμού, τις προϋποθέσεις επιτυχίας, τη διάρκεια φοίτησης και τον διορισμό των Δικαστών στα πρωτοβάθμια Δικαστήρια. Ας σημειωθεί ότι υπό το προϊσχύσαν νομοθετικό καθεστώς όσον αφορά την ηλικία των υποψηφίων προϋπόθεση συμμετοχής στον διαγωνισμό των Ειρηνοδικών ήταν η συμπλήρωση του 25ου έτους, με αποτέλεσμα ορισμένοι από εμάς να επιτύχουμε στον διαγωνισμό, να διοριστούμε Ειρηνοδίκες και να αδυνατούμε, πλέον, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών εργασίας μας (συνεχείς μετακινήσεις ακόμα και στις πιο δύσβατες περιοχές σ’ όλη την επικράτεια, αυξημένος όγκος υποθέσεων και πολυποίκιλης φύσεως καθήκοντα) να συμμετέχουμε ξανά σε εξετάσεις στα ίδια ακριβώς νομικά μαθήματα για να διεκδικήσουμε το αυτονόητο για κάθε εργαζόμενο: την υπηρεσιακή εξέλιξη.

 

Η αξία του Ειρηνοδίκη έχει αποδειχθεί και αποδεικνύεται κάθε μέρα στην πράξη. Αναγνωρίζεται συνεχώς τα τελευταία έτη από τον εθνικό και ευρωπαϊκό νομοθέτη, που έμπρακτα δείχνει την εμπιστοσύνη του στον Ειρηνοδίκη και τη σπουδαία θέση που κατέχει στο δικαστικό στερέωμα. 

 

Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα είμαστε 916 Ειρηνοδίκες και Πταισματοδίκες. Η επόμενη διετία είναι η πιο κρίσιμη για τον Ειρηνοδίκη, ο οποίος είτε θα παραμείνει εγκλωβισμένος στις στρεβλώσεις του παρελθόντος ακολουθώντας οπισθοδρομικές αντιλήψεις είτε θα αντιληφθεί τις εξελίξεις, θα προσαρμοστεί σ’ αυτές και θα εκπληρώσει τον ύψιστο ρόλο και προορισμό του. Στις προσεχείς εκλογές είναι στο χέρι μας να καθορίσουμε την πορεία της Ένωσης επιλέγοντας συναδέλφους με όραμα για τον κλάδο, προσήλωση στους στόχους μας, πίστη στον αγώνα και τη δυναμική διεκδίκηση των συμφερόντων μας, μακριά από προσωπικές επιδιώξεις, πάντα με γνώμονα τις αρχές και τις αξίες μας, τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν διαπραγματευόμαστε.

Ελένη Τζουνάκου 

Ειρηνοδίκης 

 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΥΘΑΛΙΑΣ (ΕΦΗΣ) ΚΩΣΤΑ, Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης

ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΕΥΘΑΛΙΑΣ (ΕΦΗΣ) ΚΩΣΤΑ,

Ειρηνοδίκη ΘεσσαλονίκηςΣτιγμιότυπο 2020-07-20, 2.30.02 μμ

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Θέτοντας την υποψηφιότητα μου στις επικείμενες αρχαιρεσίες της Ένωσής μας για την εκλογή νέου Δ.Σ, με την ομάδα του Χριστόφορου Σεβαστίδη, Χαράλαμπου Σεβαστίδη, Παντελή Μποροδήμου,  Αικατερίνης  Ντόκα,  Αικατερίνης Μάτση, Ιωάννας Ξυλιά και Μιχάλη Τσέφα, θα ήθελα να εκθέσω συνοπτικά τις απόψεις μου για τη θέση των Ειρηνοδικών στη σύγχρονη πραγματικότητα με σκοπό την ομαλή και αποτελεσματική εκπλήρωση του σκοπού τους στο δικαστικό σύστημα. 

Με δεδομένο ότι η εκδίκαση των αιτήσεων του Ν.3869/2010 (υπερχρεωμένα νοικοκυριά) τείνει να ολοκληρώσει τον κύκλο της, ενώ παράλληλα ξεκίνησε η εφαρμογή των νέων κωδίκων (ΠΚ και ΚΠΔ), με την πλήρη κατάργηση των πταισμάτων, οδηγούμαστε σε μία νέα πραγματικότητα, της ανάγκης για εξορθολογισμό της αρμοδιότητας των Ειρηνοδικείων. Είναι κοινή διαπίστωση ότι ο καθορισμός της καθ’ ύλην αρμοδιότητας των Ειρηνοδικείων με βάση το ποσό των απαιτήσεων είναι ξεπερασμένος. Υπέρ της άποψης αυτής συνηγορεί το γεγονός ότι οι Ειρηνοδίκες έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία και με ομολογουμένως τεράστιο προσωπικό κόστος, λόγω της υπερχρέωσης, την εκδίκαση των αιτήσεων του Ν.3869/2010, των οποίων το αντικείμενο είναι ιδιαιτέρως περίπλοκο και εξαντλείται στην αρμοδιότητα των Ειρηνοδικείων ανεξαρτήτως ποσού. Επομένως οι Ειρηνοδίκες σήμερα διαθέτουν μεγάλη δικαστική εμπειρία και γνώσεις και μπορούν να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά σε ένα σύγχρονο δικαστικό σύστημα. Είναι πλέον ώριμες οι συνθήκες για τον καθορισμό της καθ’ ύλην αρμοδιότητας των πρωτοβάθμιων Δικαστηρίων, όχι με βάση το ποσό των απαιτήσεων αλλά με βάση το αντικείμενο. Ο ειδικότερος βέβαια προσδιορισμός των διαδικασιών που θα υπάγονται στα Ειρηνοδικεία θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένου διαλόγου. Μια τέτοια πρόταση δεν είναι δύσκολα υλοποιήσιμη ούτε διεκδικεί καμία παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού παρόμοιες ρυθμίσεις είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ ευνοϊκά θα λειτουργήσει και η δημιουργία κατεύθυνσης Ειρηνοδικών στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Με τον τρόπο αυτό θα επέλθει πλήρης εξορθολογισμός της δικαστικής ύλης με πολλαπλά οφέλη, τα οποία δεν εξαντλούνται μόνο στην κατοχύρωση του κύρους των Ειρηνοδικών, που πλέον δεν θα θεωρούνται δικαστές που εκδικάζουν υποθέσεις «μικρού χρηματικού ποσού» αλλά διαφορετικής διαδικασίας. Επιπρόσθετα η εξειδίκευση των διαδικασιών ανά βαθμό δικαιοδοσίας θα συντελέσει σημαντικά στην ταχύτερη και στην αποτελεσματικότερη απονομή δικαιοσύνης. 

Στην ίδια θετική κατεύθυνση πιστεύω ότι θα κινηθεί και η ρύθμιση της ενοποίησης των Ειρηνοδικείων με τα Πταισματοδικεία, με την ένταξη των τελευταίων στα πρώτα, ώστε να αποτελέσουν τμήματα αυτών, γεγονός που θα επιφέρει εξίσωση της δικαστικής ύλης σε όλους τους συναδέλφους Ειρηνοδίκες. Βεβαίως θα πρέπει να ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα και να υπάρχει μεταβατική ρύθμιση για τους Πταισματοδίκες που βρίσκονται κοντά στο όριο της συνταξιοδότησης. 

Μέσα από την συμμετοχή μου στο Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης και στην Εφετειακή Επιτροπή Θεσσαλονίκης διαπίστωσα στην πράξη την ανάγκη να συνεχιστεί από την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων η διαδικασία, που ήδη ξεκίνησε, της εκπόνησης δηλαδή σχεδίων Κανονισμών όλων των Δικαστηρίων της Χώρας, πρωτίστως για να προσδιοριστεί ο μέγιστος αριθμός δικογραφιών που θα χρεώνεται κάθε δικαστής. Με τους νέους Κανονισμούς θα μπορεί να διασφαλιστεί ένας σταθερός αριθμός χρεώσεων στα όρια των ανθρωπίνων δυνατοτήτων και να απομακρυνθεί ο κίνδυνος πειθαρχικών διώξεων συναδέλφων, ακόμη κι εάν έχουν επεξεργαστεί τεράστιο αριθμό δικογραφιών.