Στιγμιότυπο 2019-03-28, 10.51.49 π.μ.

Η αύξηση των οργανικών θέσεων προέδρων εφετών. Τι συμβαίνει πίσω από τις ανακοινώσεις, Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, Εφέτης, Α΄ Αντιπρόεδρος της ΕνΔΕ

Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, Εφέτης, Α΄ Αντιπρόεδρος της ΕνΔΕ

Όσα έχουν καταγραφεί τις τελευταίες ημέρες με την δημόσια αντιπαράθεση (εξακολουθητική επιδίωξη ορισμένων συναδέλφων) έχουν δημιουργήσει ένα σύννεφο παραπληροφόρησης και ανησυχίας στους δικαστές . Πάντα πίστευα ότι αυτό που μας διακρίνει από άλλους χώρους είναι η διαφορετικότητα, το πάθος για την απόδοση δικαιοσύνης και την ανεύρεση της αλήθειας που δεν κάμπτεται, από συμπεριφορές οπαδικού τύπου, ακόμα και εκτός λειτουργήματος. Δυστυχώς θα πρέπει να παρέμβω δημόσια για την υπεράσπιση αυτού του αυτονόητου.

Επί της ουσίας του θέματος της τροπολογίας τις θέσεις προέδρων εφετών ποινικών δικαστηρίων:

1. Το παρόν προεδρείο της ΕνΔΕ στο θέμα των θέσεων είχε δύο στόχους : α) αύξηση οργανικών θέσεων σε όλους τους βαθμούς με βάση την μη κυρωθείσα ΠΝΠ , β) αύξηση οργανικών θέσεων προέδρων εφετών για την στελέχωση των ποινικών τμημάτων των εφετείων Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Πειραιά.
2. Αυτό είναι αναμφισβήτητο καθώς αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο από 31-7-2019 δελτίο τύπου της ΕνΔΕ μετά την συνάντηση με το νέο Υπουργό Δικαιοσύνης. Η χωριστή αναφορά των δύο αιτημάτων δείχνει ανενδοίαστα ότι ήταν δύο διαφορετικές επιδιώξεις γιατί η κάθε μία είχε διαφορετικό τρόπο υλοποίησης: α) η εκ νέου θεσμοθέτηση των οργανικών θέσεων της ΠΝΠ απαιτούσε τη συνεργασία του Υπουργείου Οικονομικών για την εξασφάλιση πιστώσεων και τον συντονισμό με την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, β) η θεσμοθέτηση των 86 θέσεων των Προέδρων Εφετών ως αποκλειστικώς προεδρευόντων στα ποινικά τμήματα των ανωτέρω εφετείων δεν είχε δημοσιονομικό κόστος και αυτό γιατί συνεπαγόταν την κατάργηση των αντίστοιχων θέσεων των εφετών .
3. Σε διαφορετική περίπτωση το αίτημα των 86 θέσεων προέδρων εφετών δεν θα ήταν αυτοτελές και θα προσαύξανε το αίτημα των θέσεων της ΠΝΠ.
4. Ουδέποτε η ΕνΔΕ θα μπορούσε να ζητήσει (80+86=)166 νέες οργανικές θέσεις λόγω του δημοσιονομικού κόστους, που θα απαιτούσε.
5. Η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών δεν θα μπορούσε για πολλά χρόνια να εκπαιδεύσει επιπλέον 166 δικαστές.
6. Δεν θα ήταν σωστή (συνδικαλιστικά) επιλογή η τακτική της καθυστέρησης υλοποίησης μιας αδάπανης αύξησης οργανικών θέσεων με την εξάρτηση της από την υλοποίηση μιας αύξησης οργανικών θέσεων με δημοσιονομικό κόστος και σε βάθος χρόνου, δεδομένου ότι η σύμπτωση τους είχε τον κίνδυνο να οδηγήσει σε σημαντικές περικοπές αυτών.
7. Ήταν γνωστό στο προεδρείο ότι γίνονταν επαφές για τα δύο αιτήματα με θετική ή όχι αρνητική ανταπόκριση. Αυτή ακριβώς η κατάσταση αποτυπώθηκε στο από 31/7/2019 δελτίο τύπου , ως κοινή στόχευση του προεδρείου στη συνάντηση με τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Στην στόχευση αυτή ουδείς εναντιώθηκε.

Είναι συνεπώς απολύτως ανακριβές ότι ο κ. Χριστόφορος Σεβαστίδης δεν γνώριζε κάτι σχετικό. Και επειδή ως δικαστής έχω μάθει εκτός από το καθήκον αληθείας να χρησιμοποιώ και την απλή λογική ζητώ από τους συναδέλφους μας να εκτιμήσουν τον παραπάνω συλλογισμό, γιατί τουλάχιστον η λογική εξακολουθεί να επιβεβαιώνει την πραγματικότητα.

Η κρίση που προκλήθηκε είναι τεχνητή . Η αφυπηρέτηση ενός δικαστή στην ηλικία των 65 ή των 67 ετών δεν είναι προβλέψιμη παρά μόνο όταν ο δικαστής πλησιάζει στην ηλικία αυτή. Μέχρι τότε η πρόγνωση δεν είναι δυνατή. Και ειλικρινά ας θυμηθούμε όλοι, αν πριν τεθεί το θέμα είχαμε κλειδωμένη εικόνα στο πότε θα γίνουμε εφέτες και πότε πρόεδροι εφετών.
Η σκοτεινή πλευρά της τροπολογίας:
Δυστυχώς σταδιακά τους τελευταίους μήνες υπάρχει μια αγωνιώδης προσπάθεια του κ. Χριστόφορου Σεβαστίδη να «χειραγωγήσει» την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και τα μέλη της. Αυτή η προσπάθεια έχει γνωρίσει διάφορα περιστατικά. Άλλοτε ήταν η άρνηση έκδοσης δελτίου τύπου ή ανακοίνωσης διαμαρτυρίας για επεισόδια εις βάρος δικαστικών λειτουργών , όπως πχ με το θέμα της εισβολής αντιεξουσιαστών στον έβδομο όροφο του Εφετείου Αθηνών ,μπροστά στην αίθουσα Εφετών και στο γραφείο του Εφέτη Ανακριτή για την τρομοκρατία, ή με την κυκλοφορία αφισών με φωτογραφίες δικαστών σε γνωστή δίκη. Άλλοτε, ανεπίτρεπτα παρεμβαίνοντας, με αρθρογραφία μέσα από την ιστοσελίδα της Ένωσης υπέρ της χορήγησης άδειας σε πολυισοβίτη καταδικασμένο για τρομοκρατικές ενέργειες, ενώ η υπόθεση του εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστικού Συμβουλίου Βόλου. Άλλοτε επιτιθέμενος φραστικά εναντίον των μελών του ΔΣ της ΕνΔΕ, όταν ελήφθη η απόφαση για την συνταγματικότητα της νέας ρύθμισης της διαμεσολάβησης, με χαρακτηρισμούς, όπως «Η επιλογή αυτή συνιστά ευθεία προσβολή του δικαστικού σώματος» ή «Η Δημοκρατία μέσω του Κοινοβουλίου και των εκπροσώπων του Δικαστικού Σώματος αναγνωρίζει επίσημα πλέον την αδυναμία της να παρέχει στους πολίτες βασικά συνταγματικά δικαιώματα και αναθέτει την περιφρούρηση αυτών των δικαιωμάτων στους επιχειρηματίες». Αλήθεια , η νέα αυτή τη φορά ομόφωνη απόφαση της Διοικητικής Ολομέλειας του Αρείου Πάγου συνιστά και αυτή «προσβολή του δικαστικού σώματος» ή ανάθεση της περιφρούρησης των δικαιωμάτων σε επιχειρηματίες»;

Η ηγεμονική αυτή συμπεριφορά είχε ένα ακόμα πολύ σημαντικό περιστατικό: τη σιωπή της ‘Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κατά την ψήφιση των ποινικών κωδίκων. Η ΕνΔΕ δεν τοποθετήθηκε ποτέ για το περιεχόμενο των κωδίκων. Τεχνηέντως, ο κ.Χριστόφορος Σεβαστίδης αντιλαμβανόμενος το έλλειμμα επιχειρεί ατελέσφορα να εμφανίσει τη συμμετοχή στην διαβούλευση με την αποστολή των απόψεων του ΔΣ ως τοποθέτηση της Ένωσης. Η σιωπή όμως δεν διαψεύδεται. Η ΕνΔΕ ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε γιατί δεν ακούστηκαν οι φορείς στη Βουλή πριν την ψήφιση των Κωδίκων. Υπέβαλα τότε (5/6/2009) μαζί με τον κ. Δημήτρη Φούκα γραπτό αίτημα στην γραμματεία της Ένωσης για σύγκληση έκτακτου διοικητικού συμβουλίου, το οποίο ουδέποτε συνεκλήθη με την επίκληση προσωπικού κωλύματος του κ. Χριστόφορου Σεβαστίδη να ταξιδέψει στην Αθήνα. Η σιωπή δεν ήταν όμως μόνον για τους ποινικούς κώδικες. Ήταν και για αυτή την περίφημη πράξη νομοθετικού περιεχομένου για την αύξηση οργανικών θέσεων. Ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης ουδέποτε πληροφόρησε επίσημα και ουσιαστικά την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων για το περιεχόμενο της ΠΝΠ, ουδέποτε ζήτησε την άποψη του προεδρείου για την κατανομή . Και φυσικά ουδέποτε ο κ.Χριστόφορος Σεβαστίδης διαμαρτυρήθηκε για την συμπεριφορά του τότε Υπουργού. Ποιος είναι άραγε ο λόγος ; Επειδή δεν είμαι κακόπιστος για άλλες εκδοχές, θα δεχθώ την πιο ανώδυνη εξ αυτών και ταυτόχρονα επιβεβαιωτική της ηγεμονικής διάθεσης : ότι την διαπραγμάτευση την έκανε μόνος του αγνοώντας όλους τους άλλους , το ενωτικό προεδρείο, το διοικητικό συμβούλιο, τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του Δικαστικού Σώματος. Και κάτι ακόμα : Η νέα πρόταση του προεδρείου της ΕνΔΕ για τις θέσεις της ΠΝΠ (που ελήφθη κατά πλειοψηφία) (απεστάλη στον Υφυπουργό Δικαιοσύνης με αρ.πρ.467/30-10-2019 δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ κατά περιεχόμενο, έτσι ώστε να φανεί με αριθμούς πώς ο κ.Χριστόφορος Σεβαστίδης εισηγήθηκε και πέτυχε την μείωση των θέσεων στον Β΄ βαθμό από συνολικά 50 σε συνολικά 30 , επιβαρύνοντας το χρόνο εξέλιξης των δικαστών του πρώτου βαθμού.

Λυπάμαι εξαιρετικά για την πορεία που πήρε η δημόσια εικόνα της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Μετά από αγώνες τριών ετών, με μεγάλο προσωπικό κόστος για όλους μας, για την προάσπιση της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών και για την υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου να συζητούμε σήμερα δημόσια με κανόνες μικροπολιτικής και συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν στο όραμα που όλοι έχουμε (πιστεύω συμπεριλαμβανομένου και του κ. Χριστόφορου Σεβαστίδη) για την Δικαιοσύνη.
Ας σταματήσουν λοιπόν οι μικροπολιτικές συμπεριφορές στο εσωτερικό του Δικαστικού Σώματος . Δεν είναι χρήσιμες παρά μόνον στους κακούς εαυτούς μας .