ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛ 1207/2017

Αθήνα, 21/12/2017
Αριθμ. Πρωτ.: 532

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛ 1207/2017

Η Ένωσή μας όπως είχε ενημερώσει και στην Γενική μας Συνέλευση ζήτησε -στα πλαίσια των σχέσεων εξαιρετικής συνεργασίας με την ΑΑΔΕ- την έκδοση διευκρινιστικής εγκυκλίου σε σχέση με την ΠΟΛ 1172/2017. Χθες εκδόθηκε η ΠΟΛ 1207/2017 (PDF) που λύνει πολλά από τα ζητήματα που έμεναν αδιευκρίνιστα. Ειδικότερα:

1) Γίνεται από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. εκκαθάριση σε βάθος 5ετίας στις περιπτώσεις που είτε για πρώτη φορά υποβάλλεται τροποποιητική δήλωση, είτε έχει απορριφθεί η τροποποιητική και βρίσκεται η υπόθεση στο στάδιο της ενδικοφανούς προσφυγής, είτε  έχει απορριφθεί η ενδικοφανής και βρίσκεται η υπόθεση στο στάδιο άσκησης προσφυγής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων. Για όσους συναδέλφους δεν κατέθεσαν μέχρι σήμερα τροποποιητική δήλωση θα πρέπει μέχρι 31-12-2017 να υποβληθεί σχετική δήλωση για να μην παραγραφεί η χρήση 2011.  

2) Εάν η υπόθεση είναι εκκρεμής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων μπορεί να γίνει παραίτηση από το δικόγραφο και το δικαίωμα και κατόπιν αίτηση εκκαθάρισης ενώπιον της Δ.Ο.Υ.

3) Η ανακλητική δήλωση έχει θέση τροποποιητικής δήλωσης και κατά συνέπεια όσοι έχουν υποβάλει μόνο δήλωση ανάκλησης δεν υποχρεούνται να υποβάλλουν και τροποποιητική δήλωση (Ε1).

4) Όσοι συνάδελφοι είχαν παραιτηθεί από δικόγραφα που άσκησαν κατά το παρελθόν με αίτημα την καταβολή οφειλόμενων ποσών σε βάθος 5ετίας και έγινε εκκαθάριση μόνο για την προηγούμενη 3ετία σύμφωνα με την ΠΟΛ του Απριλίου, μπορούν να υποβάλουν εκ νέου αίτημα στην Δ.Ο.Υ. ώστε να γίνει εκκαθάριση και των υπόλοιπων 2 ετών.

5) Οι συνάδελφοι που κατά το παρελθόν είχαν υποβάλει τροποποιητική δήλωση ή δήλωση ανάκλησης και άφησαν άπρακτες τις προθεσμίες προσφυγών, μπορούν σήμερα να επανέλθουν με νέα τροποποιητική δήλωση και να ζητήσουν εκκαθάριση σε βάθος 5ετίας από σήμερα.  

6) Αρκετοί συνάδελφοι –ακολουθώντας οδηγίες τρίτων προσώπων που δεν έχουν σχέση με την Ένωση- προσέφυγαν στις Δ.Ο.Υ. ζητώντας ανάκληση των δηλώσεων για χρονικό διάστημα πέραν της 5ετίας, βασιζόμενοι σε ανακλητικές δηλώσεις παλαιότερων ετών, παρά το ότι μετά την απορριπτική απάντηση της Δ.Ο.Υ. δεν άσκησαν εμπρόθεσμα ενδικοφανή προσφυγή ή προσφυγή στα διοικητικά δικαστήρια. Γίνεται ξεκάθαρο με τη νέα ΠΟΛ ότι τέτοιου είδους εκκαθάριση δεν μπορεί να γίνει διότι αυτές οι αξιώσεις έχουν παραγραφεί. Στο σημείο αυτό εφιστούμε την προσοχή συναδέλφων να ακολουθούν μόνο τις οδηγίες της Ένωσής μας που δίνονται υπεύθυνα μετά από ολοκληρωμένη μελέτη του θέματος. Πρόχειρες και βιαστικές ενέργειες επιφέρουν συνήθως καθυστερήσεις και μας εμπλέκουν σε αδικαιολόγητα έξοδα.

43r34r

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

unnamed-1

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΔΕ της 16ης Δεκεμβρίου 2017

Αθήνα, 18/12/2017
Αριθμ. Πρωτ.: 515

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΤΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ Της 16ης Δεκεμβρίου 2017

Οι Δικαστές και Εισαγγελείς – μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κατά την Τακτική Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2017, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών:

  • Εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για την διεθνή τάση περιορισμού της δικαστικής ανεξαρτησίας και de facto αμφισβήτησης της αρχής της διάκρισης των λειτουργιών. Καλείται η Κυβέρνηση να διαφυλάξει τις θεμελιώδεις Συνταγματικές αρχές και να ενισχύσει την δικαστική ανεξαρτησία, λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα σε συνεργασία με τις Δικαστικές Ενώσεις.
  • Επαναδιατυπώνουμε την πάγια θέση του Δικαστικού Σώματος ότι η αποφυγή θεσμικών συγκρούσεων και συστηματικών επιθέσεων στους δικαστικούς λειτουργούς είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ομαλή λειτουργία του Πολιτεύματος. Να γίνει πλήρως σεβαστή η επικαιροποιημένη Παγκόσμια Χάρτα του Δικαστή.
  • Ζητούμε να προωθηθεί η Δικαστική Μεσολάβηση ως ο καταλληλότερος και αναγκαίος εναλλακτικός τρόπος επίλυσης των διαφορών.
  • Απαιτούμε την αύξηση των κρατικών κονδυλίων για την Δικαιοσύνη καθώς και την αύξηση των οργανικών θέσεων των δικαστικών λειτουργών προκειμένου να υλοποιηθεί το αίτημα αποτελεσματικής και γρήγορης απονομής του δικαίου.
  • Ζητούμε να ικανοποιηθεί το δίκαιο αίτημά μας για αναπροσαρμογή των συντάξεων των δικαστικών λειτουργών οι οποίες στη διάρκεια των μνημονίων έχουν περικοπεί κατά 74%.
  • Ζητούμε να λήξει το συντομότερο δυνατό η εκκρεμότητα με την υποβολή των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης (Πόθεν Έσχες) με την ορθή και σύμφωνη με την απόφαση της ΟλΣτΕ νομοθέτηση.
  • Καταδικάζουμε τις επιθέσεις εις βάρος δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους με πράξεις βίας εντός και εκτός των δικαστηρίων. Ζητούμε από την Πολιτεία την λήψη των απαραίτητων μέτρων για την οργάνωση και λειτουργία της δικαστικής αστυνομίας .

Με εξουσιοδότηση της Γενικής Συνέλευσης

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

43r34r

Ομιλία Προέδρου ΕΔΕ στη Γ.Σ. της 16ης Δεκεμβρίου 2017

Ομιλία του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

κ.  Χριστόφορου Σεβαστίδη

στη Γ.Σ. της 16ης Δεκεμβρίου 2017

 

       Σας καλωσορίζω στην ετήσια τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τους εκπροσώπους των πολιτικών κομμάτων που τιμούν με την παρουσία τους τις εργασίες της Γενικής μας Συνέλευσης, η οποία από άποψη συμμετοχής ξεπέρασε και φέτος κάθε προηγούμενο. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι η πρωτοφανής μαζικότητα της περσινής μας Συνέλευσης δεν ήταν ούτε τυχαία ούτε συγκυριακή αλλά αντανακλά τις μεγάλες προσδοκίες του Δικαστικού Σώματος από την Ένωσή του. Στο δρόμο που χαράξαμε από πέρσι πορευόμαστε μέχρι σήμερα με λόγο ευθύ, καθαρό, κατανοητό από την κοινωνία. Τα θέματα που επιλέξαμε για συζήτηση την σημερινή ημέρα έχουν στραμμένο το βλέμμα ιδίως στους κινδύνους που απειλούν τις σύγχρονες δημοκρατίες με την μεθοδική και συστηματική εγκατάλειψη της αρχής της διάκρισης των λειτουργιών. Σε δεύτερο επίπεδο θα ασχοληθούμε με τις άμεσες προτεραιότητες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Δικαιοσύνη στη Χώρα μας.

Δικαστική ανεξαρτησία: Ένα ζητούμενο διαχρονικό και διεθνές. Συμπεράσματα και προβληματισμοί στην 60η Ετήσια Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Ένωσης Δικαστών.

       Το Σύνταγμα κατοχυρώνει με μια σειρά διατάξεών του την προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των Δικαστών ενώ στο κεφαλαιώδες άρθρο 26 διασφαλίζεται η αρχή της διάκρισης των τριών κρατικών λειτουργιών.  Αρκεί όμως η πρόβλεψη αρχών και δικαιωμάτων σε ένα νομοθετικό κείμενο, ακόμα κι’ αν αυτό είναι ο θεμελιώδης Νόμος του Κράτους, ώστε αυτές οι αρχές και τα δικαιώματα να γίνουν πράξη; Την απάντηση στο ρητορικό αυτό ερώτημα τη δίνει η κοινωνική εμπειρία που αποκτάται σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, όταν ατομικά και κυρίως κοινωνικά συνταγματικά δικαιώματα παραμερίζονται στο βωμό  ικανοποίησης οικονομικών συμφερόντων. Πολλές φορές οι πολίτες αναρωτιούνται για το εάν η Δικαιοσύνη ως θεσμός είναι πράγματι ανεξάρτητη και εάν αποδίδει δίκαιο. Η Δικαιοσύνη λοιπόν είναι τόσο δίκαιη όσο και ο νόμος που καλείται να εφαρμόσει και είναι τόσο ανεξάρτητη όσο της το επιτρέπει το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής της.

       Στο Σαντιάγο της Χιλής πραγματοποιήθηκε πριν από δύο μήνες η 60η ετήσια Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Ένωσης Δικαστών. Το κύριο θέμα συζήτησης ήταν οι απειλές στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, γεγονός που καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος σε παγκόσμιο επίπεδο και τους προβληματισμούς που γεννά ο τρόπος άσκησης εξουσίας στη νέα εποχή μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση. Οι κίνδυνοι χειραγώγησης της δικαιοσύνης υπόκεινται βέβαια σε μια διαβάθμιση και είναι ανάλογοι με την κλίμακα στην οποία βρίσκεται το κάθε κράτος στην πυραμίδα της οικονομικής ανάπτυξης.

       Στα κράτη που βρίσκονται στη βάση αυτής της πυραμίδας οι κυβερνητικές παρεμβάσεις γίνονται ολοένα και πιο ωμές και κατατείνουν στην πλήρη έλεγχο της Δικαιοσύνης από την Κυβέρνηση. Τέτοια είναι πολλά κράτη της Λατινικής Αμερικής και στην Ευρώπη ξεχωρίζουν οι περιπτώσεις της Τουρκίας, της Πολωνίας και της Βουλγαρίας. Η περιγραφή της κατάστασης της Δικαιοσύνης σ’ αυτές τις χώρες θα μας βοηθήσει να βγάλουμε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα, να κατανοήσουμε τη ρίζα των προβλημάτων και να μπορέσουμε να αντιληφθούμε ποιοι κίνδυνοι χτυπούν την πόρτα μας.

       Η κατάσταση στην Τουρκία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως απελπιστική αναφορικά με την συνεχιζόμενη παραβίαση βασικών κανόνων δικαίου. Από την 15η Ιουλίου 2016 και μετά την κατάσταση ανάγκης που επιβλήθηκε περισσότεροι από 4.000 Δικαστές και Εισαγγελείς , δηλαδή το ¼ του συνόλου του δικαστικού σώματος, έχουν ήδη απολυθεί. Η μεγάλη πλειοψηφία από αυτούς είναι κρατούμενοι σε φυλακές και κάποιοι βρίσκονται σε κελιά απομόνωσης. Μόνο σε λίγους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες και οι περισσότερες από αυτές είναι ασαφείς και αφηρημένες. Ύστερα από συντονισμένη πίεση Ευρωπαϊκών Δικαστικών Ενώσεων προς τις Τουρκικές Αρχές, δόθηκε η δυνατότητα παρουσίας διεθνών παρατηρητών στις δίκες σε βάρος των Δικαστών. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου, ο οποίος χωρίς περιστροφές είπε ότι «για να διευκολύνεις τη δουλειά της δικαστικής εξουσίας θα πρέπει πρώτα ως εκτελεστική εξουσία, ως κυβέρνηση να πάρεις τα απαραίτητα μέτρα πριν τα αναθέσεις στη Δικαιοσύνη» δείχνει τη διακοσμητική θέση που μπορεί να έχει σε ένα σύστημα ο θεσμός της Δικαιοσύνης.

       Κι’ αν κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι στην Τουρκία η Δημοκρατία νοσεί γενικότερα, τι θα μπορούσε να πει για τα όσα συμβαίνουν στην Πολωνία, μία χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους ίδιους θεσπισμένους δημοκρατικούς κανόνες που ισχύουν παντού. Το Πολωνικό Σύνταγμα στο άρθρο 10 προβλέπει επίσης την διάκριση των λειτουργιών ενώ διασφαλίζει ρητά την δικαστική ανεξαρτησία. Επειδή όμως ο έλεγχος των νόμων από τα Δικαστήρια φαίνεται να δημιούργησε πρόβλημα στην κυβερνητική στρατηγική ο αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος, Jaroslav Kaczynski, δήλωσε από τις 8 Ιουνίου του 2015 «Το σύστημα αυτό μπορεί να υπονομευθεί μόνο εάν η δημόσια αρχή υπονομευθεί. Τα πολιτικά κόμματα είναι οι κοινωνικές οντότητες οι οποίες ούτως ή άλλως υπόκεινται σε δημοκρατικό έλεγχο. Μήπως όμως υπάρχουν δημόσιες εξουσίες, όπως πχ η δικαστική, που δεν υπόκεινται σε κανέναν έλεγχο; Εάν ναι τότε μόνο τα πολιτικά κόμματα μπορούν να την ελέγξουν». Ξεκίνησε από τότε η εφαρμογή ενός οργανωμένου σχεδίου πλήρους πολιτικού ελέγχου της Δικαιοσύνης. Υπήρξε μια δέσμη μέτρων που θεσπίστηκαν βήμα- βήμα χωρίς να αποκαλύπτονται στο λαό και στους ενδιαφερομένους μέχρι την ημέρα της ψήφισής τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα νομοσχέδια υποβάλλονταν από ομάδα βουλευτών και όχι από την Κυβέρνηση για να αποφευχθεί η υποχρεωτική κοινωνική διαβούλευση των κυβερνητικών νομοσχεδίων. Με το νόμο για το Συνταγματικό Δικαστήριο απολύθηκε η πλειοψηφία των δικαστών που υπηρετούσαν, ακυρώθηκε ο διορισμός 3 δικαστών που έγινε το 2015 και οι νέοι Δικαστές επιλέγονται πλέον προσεκτικά από την Κυβέρνηση. Επίσημα το Συνταγματικό Δικαστήριο εξακολουθεί να είναι ανεξάρτητο θεσμικό όργανο, αλλά ουσιαστικά λειτουργεί πλέον με πολιτικά κριτήρια. Συγχωνεύτηκαν επίσης τα καθήκοντα του Γενικού Εισαγγελέα με αυτά του Υπουργού Δικαιοσύνης. Ο δεύτερος νόμος που τροποποίησε τη λειτουργία του συστήματος στα κοινά δικαστήρια ορίζει πλέον ότι οι πρόεδροι των δικαστηρίων διορίζονται και απολύονται ελεύθερα από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, ενώ με τρίτο νόμο άλλαξε ο τρόπος επιλογής των νέων δικαστών που γίνεται πλέον χωρίς ανοικτό διαγωνισμό. Οι κοινωνικές αντιδράσεις που προκλήθηκαν τον Ιούλιο αυτού του έτους ανάγκασαν τον Πρόεδρο της Χώρας να προβάλει βέτο στους δύο νόμους, αλλά συνυπέγραψε τον πιο σημαντικό νόμο για τις αλλαγές στα κοινά δικαστήρια. Παράλληλα με τις νομοθετικές αλλαγές ξεκίνησε και μια εκστρατεία συκοφάντησης του δικαστικού σώματος που ονομάστηκε «Δίκαια Δικαστήρια». Η εκστρατεία αυτή ενορχηστρώθηκε από δύο πρώην υπαλλήλους του πρωθυπουργικού γραφείου και χρηματοδοτήθηκε από το Πολωνικό Εθνικό Ταμείο που δημιουργήθηκε για να διευκολύνει το πολωνικό εξωτερικό εμπόριο. Στην έκκληση που μας απηύθυναν οι Πολωνοί συνάδελφοι κάνουν λόγο για πρόκληση προς όλες τις Δημοκρατίες της Ευρώπης και για ένα κύμα λαϊκισμού που κατακλύζει τη χώρα.

       Στη Βουλγαρία η κρατική παρέμβαση έχει άλλη μορφή. Με νόμο που ψηφίστηκε και ισχύει από τις 15 Αυγούστου 2017 υποχρεώνονται πλέον όλοι οι δικαστές και εισαγγελείς της χώρας να δηλώσουν στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο εάν είναι μέλη και ποιάς συγκεκριμένης δικαστικής ένωσης. Η υποχρέωση αυτή λειτούργησε αποτρεπτικά στη συμμετοχή δικαστικών λειτουργών στη συνδικαλιστική τους ένωση και ήδη έχουν υποβάλει αίτημα διαγραφής από την ένωσή τους 109 δικαστές. Από το σύνολο των 2.200 δικαστών της χώρας μέλη της ένωσής τους είναι μόλις 766. Η Ένωση Ευρωπαίων Δικαστών απέστειλε έγγραφο στον Πρόεδρο της Βουλής της Βουλγαρίας επισημαίνοντας ότι το δικαίωμα των δικαστών να συμμετέχουν σε επαγγελματικές ενώσεις έχει διεθνώς αναγνωριστεί ως δικαίωμα σύμφυτο με την δικαστική ανεξαρτησία και ότι δεν είναι επιτρεπτό να τίθεται κανένας περιορισμός είτε ρητός είτε σιωπηρός. Σημειώνεται κι’ εδώ ο ρόλος πολλών ΜΜΕ στη γείτονα χώρα που επανειλημμένα αμφισβήτησαν την ανάγκη ύπαρξης επαγγελματικών δικαστικών ενώσεων.

       Από την ενδεικτική παράθεση της κατάστασης που επικρατεί στις παραπάνω χώρες βγαίνει εύκολα ένα συμπέρασμα: Ο περιορισμός της δικαστικής ανεξαρτησίας μπορεί να γίνει με πολλά μέσα, μπορεί να πάρει πολλές μορφές και έχει πολλές διαβαθμίσεις. Μπορεί να γίνει απροκάλυπτα και με βίαια μέσα, μπορεί όμως να γίνει με πιο ήπια μορφή και πιο συγκαλυμμένα. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες ιστορικούς, πολιτικούς, οικονομικούς. Το αποτέλεσμα για το λαό βέβαια είναι το ίδιο. Με οποιονδήποτε τρόπο κι’ αν περιορίζεται η δικαστική ανεξαρτησία οι συνέπειες αυτού του περιορισμού είναι η αύξηση της κρατικής αυθαιρεσίας.

       Η πλειοψηφία των κρατών που συμμετείχαν στη ΓΣ της Διεθνούς Ένωσης έκανε έναν διαχωρισμό σε απειλές που στρέφονται ευθέως κατά της δικαστικής ανεξαρτησίας και σε απειλές στην ποιότητα απονομής της δικαιοσύνης. Στις πρώτες συγκαταλέγεται ο τρόπος διορισμού των νέων δικαστών ο οποίος θα πρέπει να είναι ελεύθερος από πολιτικές παρεμβάσεις. Σε ορισμένες χώρες ο διορισμός γίνεται από το Κοινοβούλιο ενώ σε άλλες από την Κυβέρνηση. Σε άλλα πάλι κράτη γίνεται διορισμός δικαστών για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια κρίνεται η μονιμότητα ή ισοβιότητά τους. Έχουν γίνει καταγγελίες ότι με τον τρόπο αυτό ασκείται απαράδεκτη πίεση στους «υπό δοκιμή» δικαστές και ότι υπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα που απειλήθηκαν δικαστές να μην επανεκλεγούν με αφορμή απόφασή τους που είχε πολιτικό ενδιαφέρον. Θεωρήθηκε επίσης ομόφωνα ότι οποιαδήποτε μείωση στις αμοιβές, στις συντάξεις ή στους όρους εργασίας των δικαστών μπορεί να επιδράσει αρνητικά στην ποιότητα του έργου τους και στην δικαστική ανεξαρτησία. Στο σημείο αυτό να τονιστεί ότι η θέση αυτή της Διεθνούς Ένωσης συνηγορεί στον ισχυρισμό μας ότι η  μείωση των συντάξεων των ελλήνων δικαστικών λειτουργών κατά 40% που έγινε με βάση το ν. 4387/2016, μειώσεις οι οποίες φτάνουν συνολικά στη διάρκεια των μνημονίων το 74%, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα απειλής της δικαστικής ανεξαρτησίας. Κρίσιμος και καθοριστικός παράγοντας είναι επίσης τα διατιθέμενα κονδύλια για τη Δικαιοσύνη, καθώς η υποχρηματοδότηση επιδρά αρνητικά στην δυνατότητα των δικαστηρίων να κρίνουν δίκαια και γρήγορα. Τα δικαστήρια θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συντάσσουν έναν προϋπολογισμό και να εκθέτουν τις ανάγκες τους για το επόμενο κάθε φορά δικαστικό έτος στο αρμόδιο Υπουργείο, πριν αυτό αποφασίσει για το ύψος και την κατανομή των κονδυλίων. Τέλος η δικαστική ανεξαρτησία υπονομεύεται ιδιαίτερα στις μέρες μας από την κακή ενημέρωση ΜΜΕ και τις λαϊκιστικές επιθέσεις πολιτικών. Το φαινόμενο αυτό έχει γίνει ιδιαίτερα εκτεταμένο και αγγίζει και κράτη οικονομικά και πολιτικά αναπτυγμένα όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, στο οποίο οι Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου δέχθηκαν επίθεση από ΜΜΕ μετά την απόφασή τους στο δημοψήφισμα για το Brexit και χαρακτηρίστηκαν ως «εχθροί του λαού».  Υπήρξαν άμεσα αντιδράσεις και εκφράστηκαν ανησυχίες στη Μ. Βρετανία διότι τέτοιες φράσεις στοχοποιούν καταχρηστικά δικαστές και δεν αποτελούν θεμιτή κριτική. Στην Ελλάδα το κακό με τέτοιου είδους δηλώσεις έχει παραγίνει. Δεν υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα που μπορώ να δώσω σε διεθνές επίπεδο με όσα συνέβησαν αυτή τη χρονιά στη χώρα μας με αποκορύφωμα βέβαια την κρίση του καλοκαιριού. Είχαμε δεκάδες δηλώσεις Υπουργών που με αφορμή συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις είτε χλεύαζαν είτε κατηγορούσαν ανοιχτά για διαπλοκή το Δικαστικό Σώμα χρησιμοποιώντας χυδαίες εκφράσεις, ενώ τέλος μας κατηγόρησαν ότι λειτουργούμε και ως γραφείο τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η διεθνής εμπειρία δείχνει που αποσκοπούν τέτοιου είδους δηλώσεις. Δεν πρόκειται φυσικά για κριτική δικαστικών αποφάσεων, η οποία όχι μόνο είναι απόλυτα θεμιτή αλλά και αναγκαία για την βελτίωση του απονεμόμενου δικαστικού έργου. Επρόκειτο για εσκεμμένη στρέβλωση της πραγματικότητας, για συκοφαντίες, για μεθοδευμένη προσπάθεια απαξίωσης της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της, διότι οι αποφάσεις τους δεν εξυπηρετούσαν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Το Δικαστικό Σώμα δεν πρόκειται να εμπλακεί σε πολιτικά παιχνίδια, ούτε θα γίνει μέρος του προβλήματος. Δεν θα αφήνουμε όμως αναπάντητες προκλήσεις, αλλά αιτιολογημένα θα εξηγούμε στην κοινωνία τους σκοπούς που κάθε φορά επιδιώκονται. Η Διεθνής Ένωση Δικαστών προτείνει ως λύση την δημιουργία ενός κώδικα δεοντολογίας που θα διέπει τις σχέσεις των μελών των τριών λειτουργιών, αλλά κάτι τέτοιο μου φαίνεται σενάριο επιστημονικής φαντασίας για να μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα υπό τις παρούσες συνθήκες.

       Στο ερώτημα εάν μπορούν να υπάρξουν μέτρα που θα ενισχύσουν τη δικαστική ανεξαρτησία θα πω κατ’ αρχήν ότι ο τρόπος επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης πρέπει να αλλάξει και να εξεταστούν άλλες μορφές που θα καταργούν το αποκλειστικό δικαίωμα της Κυβέρνησης στην επιλογή. Επειδή όμως κάτι τέτοιο προϋποθέτει συνταγματική αναθεώρηση και άρα είναι πολύ πρόωρο να το συζητάμε, θα επαναλάβω την πρόταση που κατέθεσα το καλοκαίρι και είναι εύκολα υλοποιήσιμη εφόσον υπάρχει πολιτική βούληση.  Έχουμε δει πολλές φορές να επαναλαμβάνεται το φαινόμενο διορισμού συνταξιούχων δικαστών σε θέσεις διοικητικές, είτε ως μέλη Ανεξάρτητων Αρχών είτε στη θέση άμεσων συνεργατών της Κυβέρνησης. Μάλιστα αρκετές φορές ο διορισμός έγινε πριν καλά – καλά αποχωρήσει ο δικαστής από την υπηρεσία του. Χωρίς να παραγνωρίζουμε το γεγονός της αξιοσύνης και της ικανότητας ορισμένων πρώην συναδέλφων που κατέλαβαν τέτοιες θέσεις, η ζημιά που γίνεται στη Δικαιοσύνη είναι ανυπολόγιστη. Δημιουργούνται εύλογα συνειρμοί για έναν ομφάλιο λώρο εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, για προσδοκίες που μένουν να εκπληρωθούν μετά την συνταξιοδότηση κλπ. Αυτό που ζητάμε είναι ένας αυτοπεριορισμός για μας: Να αποκλειστεί με νόμο η δυνατότητα συνταξιούχων ή παραιτηθέντων δικαστικών λειτουργών να αναλάβουν οποιοδήποτε δημόσιο αξίωμα για χρονικό διάστημα τουλάχιστον τριών ετών μετά την αποχώρησή τους από το Σώμα. Εφόσον η εκτελεστική εξουσία ή η Βουλή χρειάζεται νομικούς για την πλήρωση κενών θέσεων σε διοικητικές ή ανεξάρτητες αρχές υπάρχουν πολλοί άξιοι δικηγόροι και καθηγητές πανεπιστημίου για να αναλάβουν. Οι Δικαστές ζητούμε να μας απαλλάξετε απ’ αυτές τις τιμητικές θέσεις.

Κύρωση Παγκόσμιας Χάρτας Δικαστών

       Στη Χιλή κυρώθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2017 η νέα Παγκόσμια Χάρτα του Δικαστή. Αποτελεί αναμόρφωση της αρχικής που υιοθετήθηκε το 1999 στην Ταϊβάν. Στην παρούσα ιστορική συγκυρία και με δεδομένες τις απειλές που αντιμετωπίζει το δικαστικό σύστημα σε πολλές χώρες η ανάγκη ενός τέτοιου κειμένου καθίσταται προφανής και η αξία του πολύτιμη. Η Διεθνής Ένωση Δικαστών αναγνώρισε στο προοίμιο της Χάρτας την ανάγκη να παγιωθεί η δικαστική λειτουργία ως εγγύηση για την προστασία των πολιτικών δικαιωμάτων από τις επιθέσεις του κράτους και άλλων ομάδων συγκεκριμένων συμφερόντων. Θα επιχειρήσω σύντομα να αναφερθώ στις βασικές αρχές που διέπουν τη Χάρτα.

       Καθιερώνεται κατ’ αρχήν η διάκριση των λειτουργιών ως βασική αρχή κάθε δημοκρατικού κράτους και αναγνωρίζεται το δικαστικό σώμα ως εγγυητής του Κράτους Δικαίου. Η δικαστική ανεξαρτησία δεν απονέμεται ως προσωπικό προνόμιο του Δικαστή αλλά ασκείται προς όφελος του λαού. Στο άρθρο 2 διασφαλίζεται η δικαστική ανεξαρτησία με την ισοβιότητα, την ανάθεση στο δικαστικό σώμα της δυνατότητας να παρεμβαίνει κατά τη λήψη αποφάσεων για την κατανομή των κονδυλίων που διατίθενται για τη Δικαιοσύνη και τη σύσταση ανεξάρτητου Δικαστικού Συμβουλίου. Στο σημείο αυτό αξίζει η επισήμανση ότι το Δικαστικό Συμβούλιο που κρίνει για την υπηρεσιακή εξέλιξη και τον πειθαρχικό έλεγχο των δικαστών θα πρέπει να εκλέγεται με δημοκρατικό τρόπο από το ίδιο το Δικαστικό Σώμα. Στη Δικαστική ανεξαρτησία εμπίπτει επίσης η δυνατότητα του δικαστικού σώματος να εκφράζει την γνώμη του μέσω των εκπροσώπων του σε κάθε ζήτημα που σχετίζεται με τη δικαστική λειτουργία. Κατοχυρώνεται για τους δικαστές η ελευθερία έκφρασης γνώμης αλλά και το δικαίωμά τους να ανήκουν σε δικαστικές ενώσεις. Το άρθρο 4 αναφέρεται στις διαφανείς διαδικασίες πρόσληψης δικαστών, ενώ στο άρθρο 5 ορίζονται τα σχετικά με τις προαγωγές και την αξιολόγηση του λειτουργού. Προβλέπεται στη συνέχεια ο δεοντολογικός κώδικας και οι αρχές που θα πρέπει να διέπουν την άσκηση των καθηκόντων μας καθώς και οι προϋποθέσεις της πειθαρχικής διαδικασίας. Τέλος στο άρθρο 8 καθορίζονται τα σχετικά με τις αποδοχές των δικαστικών λειτουργών, οι οποίες δεν θα πρέπει να μειώνονται κατά την διάρκεια του επαγγελματικού τους βίου, ζητήματα κοινωνικής προστασίας και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Όλα όσα προβλέπονται στην Παγκόσμια Χάρτα του Δικαστή δεν είναι ένα ευχολόγιο. Είναι επισημάνσεις του δικαστικού κόσμου που βγαίνουν μέσα από μια μακρόχρονη εμπειρία λειτουργίας των δικαστικών συστημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι προτροπές και κατευθυντήριες οδηγίες προς όλα τα Κράτη να προσαρμόσουν κατάλληλα τη νομοθεσία τους -στα πλαίσια βέβαια της νομικής παράδοσης και των κοινωνικοπολιτικών ιδιαιτεροτήτων κάθε λαού- ώστε να ενισχυθεί η δικαστική ανεξαρτησία εσωτερικά και εξωτερικά. Προσκαλούμε το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε μία εξ αρχής συζήτηση όλων των θεμάτων της Χάρτας χρησιμοποιώντας αυτήν ως οδηγό στα αναγκαία βήματα βελτίωσης της Δικαιοσύνης στη Χώρα μας.  

Η Δικαστική Μεσολάβηση ως εναλλακτικός τρόπος επίλυσης διαφορών

       Τον Σεπτέμβρη αυτού του έτους η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων κατέθεσε ολοκληρωμένη νομοθετική πρόταση για την Δικαστική Μεσολάβηση ως εναλλακτικού τρόπου επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών. Συστήσαμε επιτροπή που εργάστηκε επί 7 μήνες για την εκπόνηση της μελέτης, αφού εξέτασε ενδελεχώς τις αιτίες της μέχρι σήμερα αναποτελεσματικότητας του συστήματος, διερεύνησε τους εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης των διαφορών σε διεθνές επίπεδο, συνέκρινε αντίστοιχες διατάξεις σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη  και κατέγραψε την εκκρεμότητα στην εκδίκαση υποθέσεων σε όλη τη Χώρα. Οι εκκρεμείς πολιτικές υποθέσεις στα Πρωτοδικεία της Χώρας μέχρι και το τέλος του 2015 ανέρχονταν σε 242.209 και στα Εφετεία της Χώρας σε 35.768. Σύμφωνα με έρευνα της Εταιρίας Δικαστικών Μελετών του 2015, με την προϋπόθεση της διατήρησης σταθερού του αριθμού των εισερχόμενων πολιτικών υποθέσεων, για να εξαλειφθεί ο όγκος των εκκρεμών υποθέσεων σε μια δεκαετία θα πρέπει να περαιώνεται το 41% των υποθέσεων που εκκρεμούν από το προηγούμενο έτος και αυτών που εισάγονται κατά το ίδιο έτος. Η άμεση επομένως αντιμετώπιση της σωρευμένης εκκρεμότητας απαιτεί είτε αύξηση των οργανικών θέσεων των δικαστών κατά 50%, είτε θεσμοθέτηση ενός άλλου τρόπου συμβιβαστικής επίλυσης των διαφορών. Η υπεροχή της δικαστικής μεσολάβησης έναντι άλλων εναλλακτικών τρόπων επίλυσης διαφορών εδράζεται ιδίως στην παρουσία και ενεργό συμμετοχή δικαστικού λειτουργού στην διαδικασία, ο οποίος έχει όλα τα συνταγματικά εχέγγυα προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Η δικαστική μεσολάβηση εκφεύγει των προβληματισμών και ενστάσεων περί ιδιωτικοποίησης της Δικαιοσύνης, που μπορούν δικαιολογημένα να προβληθούν σε άλλες μορφές επίλυσης των διαφορών. Στην προτεινόμενη από εμάς διαδικασία καθιερώνεται ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της διαμεσολάβησης ως προδικασίας στις ειδικές διαδικασίες με προοπτική αργότερα να ενταχθούν στο υποχρεωτικό στάδιο και οι υποθέσεις της τακτικής διαδικασίας. Παρέχονται κίνητρα για την επίτευξη συμφωνίας και αντικίνητρα σε περίπτωση άρνησης ενός διαδίκου να συμμετέχει. Βέβαια η Δικαστική Μεσολάβηση ως εναλλακτικός τρόπος επίλυσης των διαφορών λειτουργεί επιβοηθητικά στην κύρια μορφή απονομής της Δικαιοσύνης από το Κράτος. Συνεπώς πρωταρχικό μέλημα της Πολιτείας θα πρέπει να είναι η ενίσχυση του Δικαστικού Συστήματος με αύξηση των αναγκαίων οργανικών θέσεων Δικαστών και Εισαγγελέων, στελέχωση των γραμματειών, ολοκλήρωση αναγκαίων τομών όπως η εξαγγελθείσα σύσταση δικαστικής αστυνομίας, αύξηση των κονδυλίων για υλικοτεχνικές υποδομές. Αντίστοιχη μελέτη και έρευνα θα αναλάβει να καταρτίσει η Ένωσή μας και για την αποσυμφόρηση των ποινικών δικαστηρίων. Η κατάσταση που επικρατεί ειδικά στα Εφετεία Κακουργημάτων είναι απελπιστική και σε μικρό διάστημα θα μπορούσε κανείς με ασφάλεια να προβλέψει ότι το σύστημα θα οδηγηθεί σε πλήρες αδιέξοδο.

Άμεσες προτεραιότητες για τη Δικαιοσύνη (αύξηση κονδυλίων- υλικοτεχνικές ανάγκες δικαστηρίων- αύξηση οργανικών θέσεων- νέος ΚΟΔΚΔΛ προσαρμοσμένος στις σύγχρονες απαιτήσεις- πόθεν έσχες, κλπ)

       Αναφέρθηκα και παραπάνω στην άμεση συνάρτηση μεταξύ ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και διατιθέμενων κρατικών κονδυλίων. Στον κρατικό προϋπολογισμό του 2009, την τελευταία χρονιά πριν από τα Μνημόνια, οι συνολικές δαπάνες του Υπουργείου Δικαιοσύνης (τακτικός προϋπολογισμός και Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) ανήλθαν σε 914 εκατ. ευρώ. Από την επόμενη χρονιά παρατηρείται μια κατακόρυφη μείωση των κονδυλίων ώστε το 2010 ανήλθαν σε 702 εκατ. ευρώ για να φτάσουμε το 2017 σε 622 εκατ. ευρώ, ενώ η πρόβλεψη στον φετινό προϋπολογισμό είναι ακόμα μικρότερη και φτάνει τα 618 εκατ. ευρώ.   Λόγω αδυναμίας κάλυψης βασικών αναγκών σε υλικοτεχνική υποδομή στα δικαστικά μέγαρα της Χώρας η Ένωσή μας υποχρεώθηκε από τις εισφορές των μελών της να καταβάλει μέσα στο τελευταίο έτος συνολικό ποσό 6.500 ευρώ για το Πρωτοδικείο Αθηνών, 5.500 ευρώ για το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, 3.000 ευρώ για το Εφετείο Θεσσαλονίκης και 500 ευρώ για το Πρωτοδικείο Άρτας. Το χιλιοειπωμένο επιχείρημα ότι οι αντοχές της κρατικής οικονομίας είναι περιορισμένες και άρα θα πρέπει να αρκεστούμε στα χρήματα που υπάρχουν, έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για να καλύψει μειώσεις μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών. Δύσκολα όμως μπορεί να πείσει ότι σε μια Δημοκρατία προτεραιότητα δεν έχει η Δικαιοσύνη, η Υγεία, η Παιδεία, αλλά η ενίσχυση των τραπεζών και των επιχειρήσεων που πετυχαίνουν μειώσεις φορολογικών συντελεστών, κρατικές ενισχύσεις και επιδοτήσεις.

       Έχουμε ζητήσει ήδη δύο φορές από το Υπουργείο Δικαιοσύνης αύξηση των οργανικών θέσεων των δικαστών. Στο Πρωτοδικείο Αθηνών αυτή τη στιγμή υπάρχουν 27 κενά και αν συνυπολογίσουμε τους υπηρετούντες δικαστικούς λειτουργούς που βρίσκονται σε πολύμηνη άδεια τα πραγματικά κενά ανέρχονται σε 61. Την ίδια στιγμή από υπολογισμούς που έκανε η Διοίκηση του Δικαστηρίου προκύπτει ότι την τελευταία χρονιά υπήρξε μια αύξηση των υποθέσεων που συζητήθηκαν στην Τακτική Διαδικασία του Μονομελούς και Πολυμελούς που φτάνει το 75%. Στο ίδιο Δικαστήριο, που είναι το μεγαλύτερο της Χώρας, οι ελλείψεις δικαστικών υπαλλήλων είναι ακόμα πιο τραγικές και φτάνουν το 40% των συνολικών οργανικών τους θέσεων. Στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης την χρονιά 2014-2015 συζητήθηκαν στην τακτική διαδικασία μονομελούς και πολυμελούς πρωτοδικείου 4.000 υποθέσεις, την χρονιά 2015-2016 συζητήθηκαν 1.788 και την περσινή χρονιά συζητήθηκαν 6.100 υποθέσεις, δηλαδή ένας υπερτριπλασιασμός σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και μία αύξηση 50% σε σχέση με το 2014. Στα επαρχιακά Δικαστήρια η κατάσταση είναι πολλές φορές ακόμα χειρότερη, ιδίως στα Εφετεία που δικάζουν ποινικές υποθέσεις.

Άμεση προτεραιότητα για μας είναι και ο τερματισμός της εκκρεμότητας με τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης, τα Πόθεν Έσχες.  Κατά περίεργο τρόπο το συγκεκριμένο θέμα έγινε πολλές φορές αντικείμενο σπέκουλας και πολιτικής εκμετάλλευσης. Με επιμονή και σε υψηλούς τόνους ακούστηκε από κυβερνητικούς αξιωματούχους ότι δήθεν οι δικαστές αρνούνται να καταθέσουν δηλώσεις. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα από αυτό ούτε επιχειρήθηκε ανάλογη εκστρατεία συκοφάντησης σε βάρος του δικαστικού σώματος εδώ και πολλά χρόνια. Ποια είναι η πραγματικότητα: Οι δικαστές αμφισβητήσαμε με τις προσφυγές μας στο ΣτΕ συγκεκριμένα σημεία του νέου τύπου υποβολής των δηλώσεων και πράγματι δικαιωθήκαμε με την 2649/2017 απόφαση της ΟλΣτΕ. Δεν αρνηθήκαμε ποτέ την υποβολή των δηλώσεων αφού άλλωστε είμαστε από τις πρώτες επαγγελματικές ομάδες που υποβάλλουμε με συνέπεια δηλώσεις Πόθεν Έσχες εδώ και 20 χρόνια. Η απόφαση του ΣτΕ που ακύρωσε την συγκεκριμένη υπουργική απόφαση για το Πόθεν Έσχες στα περισσότερα σημεία της δεν αφορά ειδικά τους δικαστές αλλά αφορά όλους τους υποχρέους σε υποβολή δηλώσεων. Ποια λοιπόν είναι η ξεχωριστή μεταχείριση που ζητούν οι δικαστές; Αντίθετα ειδική μεταχείριση έχουν εξασφαλίσει οι Υπουργοί και οι Βουλευτές οι οποίοι πρέπει να εξηγήσουν στο λαό γιατί δεν ελέγχονται στο Πόθεν Έσχες που υποβάλλουν από την επιτροπή στην οποία υπάγονται όλοι οι άλλοι υπόχρεοι αλλά από ειδική επιτροπή της Βουλής. Έσπευσαν οι αρμόδιοι Υπουργοί την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της απόφασης της ΟλΣτΕ και χωρίς να ενημερωθούν για το περιεχόμενό της, να εκδώσουν ΚΥΑ με μοναδικό σκοπό τον αιφνιδιασμό των δικαστικών λειτουργών αφού η προθεσμία υποβολής δηλώσεων έληγε την επομένη ημέρα και δεν είχε καν θεσμοθετηθεί το αρμόδιο όργανο το οποίο θα παραλάμβανε τις δηλώσεις. Υποχρεωθήκαμε μετά από αυτά να υποβάλλουμε νέα αίτηση ακύρωσης και να λάβουμε προσωρινή διαταγή. Ένα ζήτημα δηλαδή που θα έπρεπε να έχει ήδη διευθετηθεί με την πλήρη συμμόρφωση της κυβέρνησης στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου μένει σε εκκρεμότητα ακριβώς λόγω της επιμονής της να νομοθετεί αυθαίρετα. Είπε την προηγούμενη εβδομάδα στη Γ.Σ. της Ένωσης Εισαγγελέων ο κ. Υπουργός της Δικαιοσύνης ότι «πρόβλημα είναι το γεγονός ότι εκδόθηκε πρόσφατα από το ΣτΕ απόφαση που ακυρώνει τον έλεγχο των δηλώσεων του πόθεν έσχες». Πραγματικά δεν καταλαβαίνω το νόημα της δήλωσης και θα ήταν καλό να μας εξηγήσει ο Υπουργός ποιο ακριβώς είναι το «πρόβλημα». Το ότι το ΣτΕ έκρινε διαφορετικά από την δική του άποψη; Το ότι ακυρώθηκε η ΚΥΑ; Το ότι υποχρεωθήκαμε να προσφύγουμε στα Δικαστήρια εξαιτίας των αντισυνταγματικών ρυθμίσεων των υπουργικών αποφάσεων; Το μόνο πρόβλημα που βλέπω εγώ είναι το πρόβλημα κατανόησης του ρόλου που έχει σε μια Δημοκρατία η Δικαιοσύνη να ακυρώνει υπουργικές αποφάσεις και νομοθετήματα όταν αυτά προσκρούουν στο Σύνταγμα. Αυτή είναι η δουλειά μας κ. Υπουργέ και αυτήν θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Σε κάθε περίπτωση η εκκρεμότητα αυτή πρέπει να λήξει άμεσα με την σωστή και σύμφωνη με την απόφαση του ΣτΕ νομοθέτηση και την συνακόλουθη υποβολή δηλώσεων Πόθεν Έσχες από τους δικαστικούς λειτουργούς.

       Στην αρμόδια νομοπαρασκευαστική επιτροπή συνεχίζεται η συζήτηση του νέου ΚΟΔΚΔΛ. Η Ένωσή μας από νωρίς κατέθεσε τις προτάσεις της που συμπυκνώνονται στην αλλαγή διατάξεων που αφορούν τις αρχαιρεσίες για το αυτοδιοίκητο των Δικαστηρίων, τον πειθαρχικό έλεγχο των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, την ίση μεταχείριση των συζύγων δικαστικών λειτουργών με συζύγους άλλων εργαζομένων στον δημόσιο τομέα αναφορικά με τις αποσπάσεις σε δημόσιες υπηρεσίες, αλλαγές στον τρόπο εισαγωγής και στην εκπαίδευση νέων Ειρηνοδικών, την κατάργηση αναχρονιστικών διατάξεων όπως αυτή που υποχρεώνει τους δικαστικούς να διαμένουν στην έδρα του δικαστηρίου που υπηρετούν. Σε κάθε περίπτωση η νομοθετική αλλαγή διατάξεων του ΚΟΔΚΔΛ όπως έγινε πρόσφατα, ενώ είναι σε εξέλιξη οι συζητήσεις της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής,  ακυρώνει αναίτια το έργο της. Στο σημείο αυτό θέλω να τονίσω ότι η κλήση της Ένωσής μας στην Επιτροπή Ακρόασης Φορέων στη Βουλή ενόψει της ψήφισης νομοσχεδίων σχετικών με τη Δικαιοσύνη τελεί υπό την αυτονόητη προϋπόθεση του σεβασμού του Κοινοβουλίου στις απόψεις που καταθέτει ο κάθε Φορέας. Προχθές στη συζήτηση νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης κληθήκαμε να παραστούμε 5 ώρες πριν την συζήτηση στην Επιτροπή. Δεν πρόκειται να νομιμοποιούμε με την τυπική παρουσία μας τέτοιες πρόχειρες και προσχηματικές διαδικασίες. Εάν πράγματι η Βουλή επιθυμεί να ακούσει τις θέσεις μας θα πρέπει να μας δίνει και ικανό χρόνο προετοιμασίας.

       Τέλος ως δικαστικοί λειτουργοί που είμαστε επιφορτισμένοι με τη σωστή ερμηνεία και εφαρμογή του Συντάγματος εκφράζουμε την έκδηλη ανησυχία μας και την εναντίωσή μας σε κάθε προσπάθεια που γίνεται να περισταλεί με οποιονδήποτε τρόπο ένα συνταγματικό δικαίωμα. Αναφέρομαι στην πρόσφατη κατάθεση τροπολογίας η οποία προσωρινά αποσύρθηκε και η οποία έθετε κατά την άποψή μου έναν ακόμα ουσιώδη νομοθετικό περιορισμό στους τόσους πολλούς με τους οποίους έχει επιβαρυνθεί το άρθρο 23 παρ. 2 του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει χωρίς προϋποθέσεις και περιορισμούς την ακώλυτη άσκηση του δικαιώματος της απεργίας.

       Κυρίες και κύριοι,

       Η παγκόσμια τάση υπερσυγκέντρωσης της εξουσίας στα χέρια της εκτελεστικής με αντίστοιχο περιορισμό των αρμοδιοτήτων της νομοθετικής και της ελέγχουσας δικαστικής καθιστά προβληματική την βασική αστική δημοκρατική αρχή της διάκρισης των λειτουργιών και δημιουργεί ανησυχίες για το μέλλον και την πορεία των πολιτικών συστημάτων. Οι ανησυχίες αυτές γίνονται ακόμα μεγαλύτερες εάν παρατηρήσει κανείς τον ολοένα και σφιχτότερο εναγκαλισμό κυβερνήσεων και οικονομικών συμφερόντων που γίνεται πλέον εντελώς απροκάλυπτα με την αναρρίχηση μεγαλοεπιχειρηματιών σε θέσεις προέδρων κυβερνήσεων. Το αίτημα συνεπώς για δικαστική ανεξαρτησία προβάλει ως επιτακτική κοινωνική αναγκαιότητα. Οι ελλείψεις και οι αδυναμίες του δικαστικού συστήματος δεν επιτρέπεται να λειτουργούν ως άλλοθι για τον κυβερνητικό έλεγχό του, αλλά να λειτουργήσουν αντίστροφα ως αφορμή για την βελτίωσή του και την χειραφέτησή του από κάθε είδους παρέμβαση.   

       Σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι καλή συνέχεια στις εργασίες της Συνέλευσής μας.

ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΜΕ LIVE STREAMING

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΜΕ LIVE STREAMING

Ενημερώνουμε τους συναδέλφους ότι η φετινή τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσής μας, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 16/12/2017 στις 9.30 στο αμφιθέατρο του Εφετείου Αθηνών, θα καλυφθεί ζωντανά μέσω live streaming στην ηλεκτρονική σελίδα ende.gr/live-gs

Η δυνατότητα αυτή, που δίνεται για όσους συναδέλφους βρίσκονται εκτός Αθηνών και δεν μπορούν να παρευρεθούν στην Συνέλευση, δεν υποκαθιστά τη σπουδαιότητα της φυσικής σας παρουσίας στο Εφετείο Αθηνών.

43r34r

 

Για την Κατάργηση του Ποινικού Τμήματος στο Εφετείο Αθηνών

Αθήνα, 5/12/2017
Αριθμ. Πρωτ.: 490

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ενόψει της κατάθεσης στη Βουλή του σχεδίου νόμου του ΥΔΔΑΔ με τίτλο «Μέτρα θεραπείας ατόμων που απαλλάσσονται από την ποινή λόγω ψυχικής ή άλλης διαταραχής και άλλες διατάξεις», στο οποίο περιλαμβάνεται και διάταξη σύμφωνα με την οποία καταργείται το ποινικό τμήμα του Εφετείου Αθηνών, έχουμε να σχολιάσουμε τα ακόλουθα :

Είναι γεγονός ότι στο Εφετείο Αθηνών είναι εκκρεμείς ή πρόκειται να εισαχθούν πλήθος ποινικών υποθέσεων που έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό την μεγάλη διάρκεια τους. Είναι επίσης γεγονός ότι οι δικαστικοί λειτουργοί που υπηρετούν στο Δικαστήριο αυτό και το Τριμελές Συμβούλιο Διεύθυνσής του καταβάλουν πολύ μεγάλη προσπάθεια για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία όχι μόνον του ποινικού τμήματος, αλλά και των πολιτικών τμημάτων του. Η κατάργηση του ποινικού τμήματος έχει επιπτώσεις, οι οποίες θα πρέπει να διερευνηθεί κατά πόσο θα βελτιώσουν συνολικά την απόδοση του Δικαστηρίου ή αντίθετα θα την επιβραδύνουν. Θα πρέπει επίσης να διερευνηθεί αν η μόνη πραγματική λύση είναι η  αύξηση  των οργανικών θέσεων στο συγκεκριμένο Δικαστήριο εντός του τρέχοντος δικαστικού έτους. Σε κάθε περίπτωση θεωρούμε ότι είναι αδύνατη η εφαρμογή του μέτρου από 1-1-2018 ή εντός του τρέχοντος δικαστικού έτους, διότι το μέγεθος των επιπτώσεων στην πορεία των δικαζομένων υποθέσεων είναι εξαιρετικά μεγάλο. Ενδεδειγμένη ημερομηνία εφαρμογής είναι η έναρξη του νέου δικαστικού έτους (16η  Σεπτεμβρίου), προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες οργανωτικές προσαρμογές. Άλλωστε για το λόγο αυτό εικάζουμε ότι η σχετική διάταξη είχε τεθεί σε διαβούλευση πριν από αρκετούς μήνες, υπήρξε αρκετός χρόνος για την μελέτη της σκοπιμότητας της και την ψήφιση της (εφόσον προκρινόταν ως η προσφορότερη λύση) πριν την 16η  Σεπτεμβρίου 2017. Η εγκατάλειψη της για τόσο χρόνο και η ετεροχρονισμένη κατάθεσή της θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που καλείται να επιλύσει.

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων θα τοποθετηθεί λεπτομερώς επί των ανωτέρω θεμάτων και συνολικά του σχεδίου νόμου κατά τη συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής στην διαδικασία της ακρόασης των φορέων. 

43r34r

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ Ε.Δ.Ε. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ – ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΕΣ ΜΟΜΦΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Αθήνα, 23/11/2017
Αριθμ. Πρωτ. 473

 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ Ε.Δ.Ε. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ –

ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΕΣ ΜΟΜΦΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Κοινοποιήθηκε χθες ο απολογισμός της Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών για το έτος 2017. Στο σημείο 6 του απολογισμού αναγράφονται τα εξής «Δυστυχώς η Ένωσή μας με τη συμμετοχή και Προέδρων που υπηρετούν στο Πρωτοδικείο μας, έκρινε ότι δεν ήταν εφικτό αυτή τη στιγμή κάτι τέτοιο (ενν. χορήγηση εκτυπωτή) για το μεγαλύτερο δικαστήριο της χώρας. Αντίθετα δόθηκε συνδρομή (και πολύ σωστά) σε άλλα δικαστήρια».

Επισημαίνουμε κατ’ αρχήν ότι ο ρόλος της Διοίκησης ενός Δικαστηρίου δεν μπορεί να είναι αντιπολιτευτικός στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων που εκπροσωπεί το σύνολο των δικαστικών λειτουργών της Χώρας. Η «στοχοποίηση» δικαστών που «υπηρετούν στο Πρωτοδικείο» οι οποίοι θα έπρεπε κατά την άποψη του συντάκτη του εγγράφου να στηρίξουν το αίτημα του Πρωτοδικείου, που υπηρετούν, κάνει έναν απαράδεκτο διαχωρισμό μελών του ΔΣ της Ένωσης ανάλογα με το Δικαστήριο στο οποίο υπηρετούν. Τα μέλη του ΔΣ είναι εκπρόσωποι όλων των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών και επομένως δεν μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις με κριτήριο την υπηρεσιακή τους προέλευση.

Κατά δεύτερον είναι σε όλους γνωστό ότι το Πρωτοδικείο Αθηνών έλαβε οικονομική ενίσχυση από την παρούσα Διοίκηση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων το ποσό των 3.026 ευρώ εντός του έτους 2016 για αγορά εκτυπωτών και scanner, υλοποιώντας απόφαση που ελήφθη από την προηγούμενη Διοίκηση τον Ιανουάριο του 2016 και ουδέποτε εφαρμόστηκε. Βεβαίως τότε καμία δημόσια διαμαρτυρία δεν έγινε από τον Προϊστάμενο του Πρωτοδικείου Αθηνών. Επίσης εντός του έτους 2017 ενισχύσαμε το Πρωτοδικείο Αθηνών με 4 εκτυπωτές και 8 τόνερ καταβάλλοντας από το Ταμείο της Ένωσης 3.383 ευρώ. Για όλη αυτή την προσφορά της Ένωσης δεν υπήρξε καμία θετική αναγνώριση από τον Προϊστάμενο του  συγκεκριμένου Δικαστηρίου. Η Ένωση στηρίζεται από τις συνδρομές όλων των μελών και προσπαθεί να ενισχύσει ανάλογα όλα τα Δικαστήρια που έχουν ανάγκη, πάντα μέσα στα πλαίσια των οικονομικών της αντοχών. Την προηγούμενη χρονιά ενισχύσαμε το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με 513 ευρώ για αγορά πολυμηχανήματος και τόνερ, ενώ εντός του 2017 συνεισφέραμε 5.000 ευρώ για εξαρτήματα υπολογιστών, φαξ, κατασκευή διαχωριστικών στο Αρχείο και συμπληρωματικές εργασίες. Εντός του 2017 καταβάλλαμε ποσό 3.000 ευρώ στο Εφετείο Θεσσαλονίκης για δημιουργία τριών νέων γραφείων με τις απαραίτητες συμπληρωματικές εργασίες. Επίσης μας ζητήθηκε και χορηγήσαμε 500 ευρώ στο Πρωτοδικείο Άρτας για αγορά απαραίτητης γραφικής ύλης. Συνολικά δηλαδή η Ένωση κατέβαλε για τις ανάγκες των Δικαστηρίων ποσό 6.400 ευρώ για το Πρωτοδικείο Αθηνών, 5.458 για το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, 3.000 ευρώ για το Εφετείο Θεσσαλονίκης και 500 ευρώ για το Πρωτοδικείο Άρτας. Στο τελευταίο Δ.Σ. της 7ης Νοεμβρίου 2017 αποφασίσαμε να χορηγήσουμε ποσό 2.200 ευρώ στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης λόγω των επιτακτικών αναγκών για αγορά κλιματιστικών στα ανακριτικά γραφεία, ενώ μεταθέσαμε για το επόμενο Δ.Σ. το αίτημα του Προϊσταμένου του Πρωτοδικείου Αθηνών για αγορά νέων εκτυπωτών. Ποτέ και σε καμιά άλλη περίοδο δεν δόθηκαν τέτοια ποσά από την Ένωση για ενίσχυση της υλικοτεχνικής υποδομής των Δικαστηρίων. Προσπαθούμε με κάθε τρόπο να καλύψουμε συμπληρωματικά πρωταρχικές υποχρεώσεις του Κράτους για την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία των δικαστικών μεγάρων προς όφελος των πολιτών και των συναδέλφων.

Θα ήταν επομένως αγνωμοσύνη και πρόκληση να διατυπώνονται τέτοιες μομφές επειδή δεν ικανοποιήθηκε άμεσα (!) το αίτημα συγκεκριμένου Δικαστηρίου αλλά αναβλήθηκε να εξεταστεί στο επόμενο ΔΣ. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν ο προϊστάμενος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του συγκεκριμένου Δικαστηρίου στέρησε από την Ένωση τις υπηρεσίες ενός αποσπασμένου γραμματέα αναγκάζοντάς μας να προσλάβουμε υπάλληλο και να δαπανούμε για το λόγο αυτό περίπου 6.000 ευρώ ετησίως, ποσό που θα μπορούσε να δοθεί για την κάλυψη αναγκών των Δικαστηρίων και Εισαγγελιών της Χώρας.   

43r34r

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛ 1172/2017

Αθήνα, 20/11/2017
Αριθμ. Πρωτ. 470

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛ 1172/2017

Ενημερώνουμε τους συναδέλφους ότι στις 14-11-2017 εκδόθηκε η ΠΟΛ 1172/2017 της ΑΑΕΔ, την οποία επισυνάπτουμε και με την οποία αναγνωρίζεται η πενταετής παραγραφή της αξίωσης επιστροφής φόρου σε περίπτωση υποβολής τροποποιητικής δήλωσης. Λύνεται έτσι ένα ακόμα αίτημα των Δικαστικών Ενώσεων και συμμορφώνεται πλέον η Διοίκηση στις σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ.

Διευκρινιστικά συμπληρώνουμε τα ακόλουθα:

1) Όσοι συνάδελφοι δεν υπέβαλαν τροποποιητικές δηλώσεις για τα έτη (χρήσης) 2011 και 2012 μπορούν να τις υποβάλουν μέχρι 31-12-2017 για τη χρήση 2011 και μέχρι 31-12-2018 για τη χρήση 2012

2)  Όσοι έχουν υποβάλει τέτοιες δηλώσεις αλλά δεν έχουν προσφύγει ακόμα στα αρμόδια Διοικητικά Δικαστήρια, μπορούν να υποβάλουν σχετικές αιτήσεις εκκαθάρισης στην Δ.Ο.Υ. με επίκληση της νέας ΠΟΛ, τηρώντας την ίδια διαδικασία που ακολουθήθηκε και τις προηγούμενες φορές. Για όσους πάντως έχει παρέλθει το τρίμηνο απάντησης της Δ.Ο.Υ. θα πρέπει να ασκηθεί προσφυγή στην Επιτροπή Επίλυσης.

3) Για τους συναδέλφους που οι υποθέσεις τους βρίσκονται σε εκκρεμότητα στα Διοικητικά Δικαστήρια, η Ένωσή μας βρίσκεται σε επικοινωνία με την ΑΑΔΕ και εντός των επόμενων ημερών θα δοθούν περισσότερες οδηγίες για τον τρόπο χειρισμού των υποθέσεων.

43r34r

Διαδικασία εκτέλεσης αποφάσεων που αφορούν το 50% των αναδρομικών

Αθήνα, 9/11/2017
Αριθμ. Πρωτ.: 456

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ  ΤΟ 50% ΤΩΝ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΝ

Οι Συνάδελφοι, για τους οποίους έχουν εκδοθεί αποφάσεις που τους επιδικάζουν το υπόλοιπο 50% των αναδρομικών αποδοχών 2012-2014, χρειάζεται να προσκομίσουν στην Υπηρεσία τους τα ακόλουθα έγγραφα :

  1. Απόφαση (σε επικυρωμένο αντίγραφο και σε απλό)
  2. Υπεύθυνη δήλωση (…δεν έχω εισπράξει και δεν έχω συμψηφίσει την οφειλή μου προς το Δημόσιο και παραιτούμαι από οποιαδήποτε άλλη αξίωση που απορρέει από τη συγκεκριμένη αιτία κατά το επίδικο διάστημα που αναφέρεται στην υπ’ αριθμόν …. απόφαση του …..)
  3. Έκθεση επίδοσης (για να υπολογισθούν οι τόκοι) και
  4. Πράξη παραίτησης του Ν.Σ.Κ. ή βεβαίωση αμετακλήτου της απόφασης

Επίσης, τα λογιστήρια των Δικαστηρίων και των Εισαγγελιών θα πρέπει να συντάξουν μισθολογικές καταστάσεις και χρηματικά εντάλματα που θα αποσταλούν και αυτά υπηρεσιακά στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Εφόσον κάποιο λογιστήριο δεν γνωρίζει τον τρόπο συμπλήρωσης των μισθολογικών καταστάσεων ή των χρηματικών ενταλμάτων μπορεί να απευθυνθεί στη Γραμματεία της ΕΔΕ, η οποία έχει στη διάθεσή της αρχεία σε ηλεκτρονική μορφή που μας παραχώρησε ο υπάλληλος του Πρωτοδικείου Αθηνών κ. Ανδρέας Πάσχος.

43r34r